De levenslessen van een paard Bert Vink van de Hofpas

The post Ervaringsverhaal paarden coaching appeared first on De Vrije Kameleon.

video item over paardencoaching

The post Item over paardencoaching bij tv West appeared first on De Vrije Kameleon.

En toen zat ik in 2015 opeens bij de Kamer van Koophandel. Zonder vooropgezet plan. Sinds mijn pubertijd had ik het idee dat ik voor mezelf wilde beginnen. Nu was het moment aangebroken. Keuzes vanuit mijn hart. Ik kende mijn talent en passie. Maar had geen vast plan. Zonder plan beginnen, voelde wel heel gek. Geen controle en in eerste instantie geen speciale focus. Vanuit ‘niets’ starten, vroeg veel vertrouwen in mezelf en in mijn praktijk. Ik begon met de veilige zakelijke inhoud van mijn opleidingen op mijn website. Al gauw kwam er steeds meer van mezelf bij en herschreef ik de tekst. Mijn praktijk staat zo dicht bij wie ik ben en waar ik vandaan kom. Eigenlijk ontstond het heel organisch. De naam van mijn boek werd de naam van mijn praktijk. De Vrije Kameleon staat voor het loskomen van het altijd maar aanpassen aan mijn omgeving. Mijn tatoeage, waarmee ik betekenis wilde geven aan mijn leven en mijn kracht, werd mijn logo. De vlinders van mijn logo staan voor vrijheid. We hebben allemaal het recht om vrij te zijn. We zitten vaak vast in de aanpassing aan onze omgeving, in een vaste structuur, bijvoorbeeld zoals het hoort en moet. Vast in onze patronen. Het losbreken van de vlinder uit de structuur staat voor individuele vrijheid en autonomie. Daar komt ook mijn slogan vandaan. ‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’. Alles krijgt steeds meer betekenis. Het boek dat ik zoveel jaren terug schreef, bleek een reeks ervaringsverhalen (blogs) van mijn zoektocht naar vrijheid te worden op mijn website. Mijn aanpassingsvermogen en gevoeligheid die me altijd zo in de weg stonden, zet ik nu in als kracht. Sinds ik opleidingen en workshops volg die aansluiten bij mijn passie vallen de naam van mijn praktijk en het delen van mijn ervaringen nog meer op zijn plek. Bijzonder hoe die dingen lopen.

Mijn bijdrage 

Ik heb een talent voor contact met mensen. Ik observeer al mijn hele leven mensen omdat het in eerste instantie noodzakelijk was mij af te stemmen. Later omdat het mij fascineerde. Hoe gaan mensen met zichzelf en elkaar om. Hoe communiceren zij? Hoe wordt er geluisterd? Wat wordt er niet gezegd? Wat zie ik aan de lichaamstaal en wat voel ik in de onderstroom? Welke patronen zie ik? Inmiddels voel en weet ik dat ik mensen hier echt bij kan helpen. Als klein meisje was ik een ster in de omgang met mensen. Mijn voelsprieten en onderbuik gaven altijd al veel informatie. Hier maak ik nu ook gebruik van binnen mijn praktijk. Bovendien heb ik mij laten voeden en inspireren door mijn eigen ervaringen. Door mijn persoonlijke onderzoek, ook naar mijn schaduwkanten, ben ik in staat voor de ander echt ruimte te creëren, zijn of haar eigen keuzes te laten maken, onvoorwaardelijke en oordeelloze steun te bieden, het gevoel te geven veilig te zijn en zo nodig zachte ondersteuning te bieden. Alles wat er is en komt, mag er zijn.

Wat ik zelf heb ervaren en wat ik ook om mij heen zie gebeuren, is dat veel mensen het lastig vinden de verbinding met zichzelf en elkaar te maken. In de huidige maatschappij staat het denken centraal. Gaat alles snel en is veel hectisch en vluchtig. Hierdoor staat het in verbinding blijven met onszelf constant onder druk. De ‘controle en beheersing’ wordt alsmaar groter. Het komt van buitenaf, maar het komt ook van binnenuit. Het gevoel dat je niet goed genoeg bent, heeft van kleins af aan effect op ons zijn. We hebben ons vaak aan onze omgeving aangepast. En hierdoor onze eigen belemmerende patronen en maniertjes ontwikkeld om te ‘overleven’. Op een gegeven moment kunnen die in de weg gaan zitten.

Alles is met elkaar verbonden. Daar waar de energiestroom geblokkeerd is, probeer ik beweging te brengen. Ik geloof dat ondersteuning van een mens alleen via het hoofd niet werkt. Daarom heb ik naast mijn reguliere opleidingen mijn kennis verbreed met lichaams-, natuur-, en systeemgerichte benaderingen. En laat mij nog steeds inspireren door interessante lezingen, trainingen, workshops, opleidingen en ‘therapieën’ te volgen.

In de praktijk

Individuen

De kracht van ons voelen wordt niet (meer) gevoeld. Ons lichaam geeft zoveel informatie, maar we merken het niet op. Om ons eigen leven zelf te kunnen vormgeven binnen onze huidige maatschappij, is de verbinding met ons lichaam cruciaal. De energiestromen in en om ons lichaam zijn noodzakelijk om te functioneren. Het zenuwstelsel moet namelijk voldoende informatie kunnen ontvangen. Ik ondersteun jou een diepere verbinding met jezelf te maken en (blokkerende) energie in beweging te brengen. Door afstand te nemen van de ‘waan van alledag’ vertraag ik het proces en ontstaat er ruimte om dieper te ervaren. Vanuit een innerlijke verbinding met jezelf krijg je meer regie over je eigen leven.

We sporen ook blokkades en patronen op die jouw functioneren in de weg staan. Patronen die we vaak tijdens het opgroeien hebben aangeleerd, nemen we als volwassene overal mee naartoe. Als we bijvoorbeeld, net als ik, het lastig vinden onze grenzen te bewaken, loop je er vaak in verschillende omgevingen tegenaan. Onder mijn begeleiding wordt jouw zelfinzicht vergroot en kun je belemmerende patronen loslaten.

Ik zet hierbij verschillende werkvormen in zoals adem-, lichaamsgerichte-, systemische-, wandel- en/ of paardencoaching. Welke precies is afhankelijk van jouw vraag.

Groepen

Binnen groepen creëer ik een veilige omgeving waar mensen zichzelf kunnen zijn, de ruimte krijgen voor hun eigen onderzoek, reflecteren en samen delen. Ik maak (collectieve) patronen zichtbaar door het doen van oefeningen en/ of groepen te observeren tijdens het samenwerken. Individuele- en groepspatronen en groepsdynamieken fascineren me al vanaf kleins af aan. Het individu staat niet los van zijn omgeving. Er is een constante wederzijdse beïnvloeding. Individuele patronen kunnen vanuit een bepaalde context worden bestudeerd.

Binnen groepen zie je patronen op elkaar inhaken of zelfs versterken. Daarom ook mijn systeemgerichte benadering tijdens het coachen. Elk individu heeft zijn of haar eigen manier van voelen, denken en doen. Een eigen belevingswereld. Als we allemaal naar dezelfde situatie kijken, geven we er een andere betekenis aan en slaan we andere dingen op. Hoe ik naar de wereld kijk en welke ervaringen ik op doe, zegt iets over mij, mijn kwaliteiten en mijn talent. Net zoals dat bij jou is. Hoe zorg je er nu voor dat iedereen binnen zo’n groep tot zijn recht komt? Ik geloof in echt contact. In de zuivere ontmoeting waar alles, zoals fouten, emotie en diversiteit zichtbaar mag zijn, ontstaat verbinding en vertrouwen. Juist vanuit deze verbinding kunnen wij mensen samen creëren. In plaats van onszelf en elkaar tegenwerken, vullen mensen elkaar aan. Hiermee ontstaat er ruimte voor creativiteit en energie.

Spiegel

Binnen mijn coaching zet ik mijzelf in als spiegel en maak ik graag gebruik van andere mensen binnen mijn groepscoaching en workshops. Toen ik leerde dat mensen om mij heen mij spiegelden en ik hen, leerde ik namelijk nog veel meer over mezelf. Alles waar je in contact met de ander door wordt getriggerd, zegt vaak iets over jezelf. Mensen spiegelen elkaar, ik spiegel de ander(en), de ander spiegelt mij en een paard doet dat ook. Omdat ik zelf heb ervaren hoe bijzonder en effectief het is om door een paard te worden gespiegeld, kwam ik op het idee om in sommige gevallen met een paard samen te werken. We kunnen zoveel van een paard leren. Wanneer ik een paard inzet binnen de coaching, bundel ik mijn talenten met dat van een paard. Tijdens de interactie spiegelen zij onze lichaamstaal, energie en (on)bewuste emoties. Dit geeft een extra bijzondere lading aan mijn coaching. En hoe cool is dat om met zo’n krachtig mooi dier te mogen samenwerken en de verbinding daarmee te ervaren.

Zichtbaar en Zuiver

Nu ik ‘zo goed als’ mijn verborgen verleden heb kunnen delen. Wat mij bezig houdt en wat ik doe, ben ik aangekomen bij het laatste onderdeel van mijn blogs. Een terugblik op de ervaring van het delen van mijn ervaringsverhalen. Tien jaar geleden voelde ik diep van binnen dat ik mijn levenservaringen wilde delen, maar wist niet hoe en of ik dat überhaupt zou durven. Bijzondere verbindingen met mensen en vooral de verbinding met mijzelf hebben ervoor gezorgd dat ik mijn ervaringsverhalen zonder schaamte of angst voor afwijzing durfde te delen. En ik deed het. Ik volgde mijn hart, mijn gevoel en was me heel erg bewust van de stem van mijn lichaam. Ik voelde bij het posten van de eerste blog enorme angst. Angst die ik als klein meisje ook al voelde, angst voor de afwijzing. Ik kreeg het benauwd, kreeg het warm en een hoge ademhaling. Eigenlijk duurde het maar heel even. Ik bleef erbij. Na de angst kreeg ik juist een ontspannen gevoel. Mijn hart begon rustiger te kloppen, voelde meer ruimte om te ademen. Het zuivere delen in alle eerlijkheid naar mezelf en de ander gaf een gevoel van bevrijding. Nu een jaar later ben ik aangekomen bij mijn laatste blog van deze reeks.

Het ontvangen van zoveel positieve reacties sterkten mij in mijn gevoel dat het delen van mijn verhaal de moeite waard is. Als je je kwetsbaar durft op te stellen, durven andere mensen dat ook. Als ik echt contact zo belangrijk vind, dan wil ik zelf het voorbeeld geven. ‘Practice what you preach.’ Het openbaar delen van mijn ervaringen is voor mijzelf de ultieme stap geweest in volledige zelfacceptatie. Ongeacht wat anderen ervan vinden. Alle pijn en angst hebben mij aangespoord op zoek te gaan naar oplossingen. En die zoektocht heeft geleid tot verbinding met mijzelf, mijn vrijheid.

Ervaringsdeskundigheid

Naast positieve reacties vroegen sommige mensen zich af of ik dit wel op deze manier moest delen? Helemaal als professional. Even voelde ik weer die twijfel. Twijfel of ik hieraan wel goed deed? Maar die angsten zijn niet (meer) van mij.

De drang om mijn gevoel te volgen en te delen was groter. Ik wil mensen uitnodigen helemaal zichzelf te zijn. En dat kan voor mij alleen als ik ook helemaal mezelf durf te zijn. Hoe kan ik kwetsbaarheid van een ander vragen als ik het zelf niet laat zien. Sommige mensen vinden het niet professioneel. En dat is prima. Daar denk ik anders over. Niet dat jij hetzelfde moet vinden als ik. Want ik ben ik en jij bent jij. Naast een professional ben ik ook gewoon mens. Ik zie mijn persoonlijke ervaringen als toegevoegde waarde bovenop al mijn andere kennis. Omdat ik juist zoveel heb ervaren. En mezelf uitgebreid onderzocht heb, ook mijn schaduwkanten. Ben ik in staat voor de ander ruimte te creëren, zijn of haar eigen keuzes te laten maken, onvoorwaardelijke en oordeelloze steun te bieden, het gevoel te geven veilig te zijn en zachte ondersteuning te bieden.

Bedankt

Ik ben dankbaar dat ik mijn ervaringsverhalen met jullie heb kunnen delen. En wil jullie via deze weg bedanken voor het lezen van mijn verhalen. Sommige blogs zijn wel 1500 keer gelezen. Dat had ik in mijn stoutste dromen niet durven dromen. Ik wil jullie bedanken voor de onvoorwaardelijke steun die ik uit zoveel en zelfs onverwachte hoeken kreeg. En voor de ontroerende reacties, de uitgebreide en persoonlijke berichtjes met veel herkenning, warmte en steun. Het was voor mij een heel bijzondere ervaring en proces. Ik hoop dat ik jullie heb mogen inspireren en/of aan het denken heb gezet over jezelf. Alles wat jullie gelezen hebben, heb ik zo zuiver mogelijk proberen te delen. En heb jullie een kijkje proberen gegeven in mijn belevingswereld en zoektocht.

Dank je wel <3

En dan kom ik aan bij mijn gezin. Samen (als gezin) besloten wij dat ik mijn verhaal in het openbaar mocht delen. Ook mijn kinderen steunden mij bij dit proces. Ik hoop dat al die prachtige mooie talenten die jullie bezitten nog meer tot bloei mogen komen tijdens jullie leven. Natuurlijk heb ik ook ´fouten´ gemaakt. Ik ben echt niet de perfecte moeder. Ik sta wel altijd open voor een dialoog waarin we kunnen delen en samen kunnen blijven groeien.

Ook ben ik dankbaar dat mijn man mij vanaf het begin heeft gesteund bij dit proces. Ik had alles al met je gedeeld. Bij het lezen, keurde jij alles goed. Je bent een bijzonder mens. Het leven met mij is best een uitdaging. Misschien komt er ook ooit wel een deel 2 van de tweede helft van mijn leven, want mijn leven staat natuurlijk niet stil. Ik ben ongelofelijk dankbaar dat ik bij jullie mag horen en de ruimte heb mezelf te zijn en mijn eigen pad te volgen.

Liefs, Mama/ Sirpa

Ik wil ook zinvol.nu bedanken voor het gebruik mogen maken van hun plaatjes. Super blij dat ik mijn blogs één uitstraling kon geven en kon ondersteunen met een bijzondere uitspraak. Deze plaatjes zijn te koop als kaarten in verschillende winkels en op het internet.

Thx lieverds

Het komende jaar staat voor mij in het teken van nog meer creëren en het verder uitbouwen van mijn praktijk. Om hiervoor ruimte te maken, neem ik vanaf juli een heel schooljaar onbetaald verlof op. Ben zo benieuwd wat dat met mij gaat doen en wat ik daarbij tegen kom? Bovendien volg ik nu een lichaamsgerichte trauma coachopleiding. Alles wat ik het komende tegenkom en bijzonder is, zal ik met jullie delen. Dit was mijn laatste blog binnen deze reeks ervaringsverhalen. Wil je herinnerd worden als er weer een nieuwe blog wordt geplaatst, dan kan je je via mijn website aanmelden voor een notificatie.  

The post Zoektocht naar vrijheid: Blog 14, Mijn Passie appeared first on De Vrije Kameleon.

The post Eindejaarswens appeared first on De Vrije Kameleon.

En dan ben je jezelf, maar dan is de omgeving nog steeds zoals die was….. De afgelopen tien jaar werd een ontdekkingstocht van hoe ik mijn eigen leven kon creëren. Mijn eigen koers uitzetten. Ongeacht wat de omgeving van mij verwachtte of wat de kritische stemmetjes in mijn hoofd zeiden. Ik leerde mijn grenzen voelen en deze te bewaken. In plaats van dat ik me bezig hield met een ander zijn behoeften en verwachtingen, leerde ik mezelf af te vragen wat ikzelf wilde. Ik hoefde ´alleen´ maar te ervaren hoe ik dichtbij mezelf kon blijven. Daar waar het voelen vaak onderdrukt was geweest, mocht het nu zichtbaar zijn. Zoals elke gedragsverandering ging dat niet zonder slag of stoot. Want als ik even onbewust was en niet oplette, viel ik terug in oude patronen.

Opnieuw verbinden met verschillende omgevingen

Binnen mijn huwelijk was er een disbalans ontstaan. Het werd ´samen´ zoeken naar een nieuwe balans. Wat je vaak ziet, is dat bepaalde patronen uit het verleden zich in het hier en nu herhalen. Kees en ik waren altijd heel druk en leefden vaak langs elkaar heen. Net als bij mijn vader thuis. Dit triggerde mij in oude pijn. Ik voelde me weer onzichtbaar. Nu was ik onderdeel geworden van een gezinssysteem dat behoorlijk vast zat in een soort van overleefmodus. Opstaan, ontbijten, wegbrengen van de kinderen, school, werken, studeren, sociale contacten onderhouden, familie, vrienden, kapot op de bank televisie kijken, social media en weer slapen. Altijd bereikbaar, overwerken en maar hollen, presteren en doorgaan. Ik wilde dat niet meer en kreeg behoefte aan meer diepgang en verbinding. Maar wist niet goed hoe ik deze patronen moest doorbreken? Ik wilde dat Kees het ook zag, maar hij ervaarde het op dat moment nog niet zo. ´We moesten door de zure appel heen bijten en het komt allemaal wel goed´; zei hij. In eerste instantie begon ik te trekken en probeerde hem in de ‘juiste’ richting te duwen. Of ik werd boos en projecteerde zijn gedrag op mezelf. Nam hem kwalijk dat ik niet belangrijk genoeg was. Dit frustreerde mij enorm. Ik was niet meer dat kleine meisje en afhankelijk. De enige waar ik invloed op kon uitoefenen, was ikzelf. Als ik mij er niet meer goed bij voelde, moest ik veranderen. Sowieso was het door mijn gevoeligheid en aanpassingsvermogen lastig bij mijn eigen gevoel te blijven en mijn koers te volgen. Het werd een uitdaging om de focus op mezelf te houden. Zonder oordeel of vingerwijzen naar de ander. Wanneer ik dat deed, voelde ik me niet meer afhankelijk van de verandering, de aandacht en bevestiging van Kees. Wat hielp was alles uit te spreken wat ik dacht en voelde. En dan bedoel ik echt alles delen, ook mijn ‘schaduwkanten’. Helemaal zuiver. Ik ervaarde dat ik op die manier wel zelf mijn keuzes kon maken en dat het dan aan de ander is wat hij ermee doet. Die verantwoordelijkheid bij de ander laten, voelde heel bevrijdend.

Bovendien had ik last van de norm hoe een huwelijk hoort te zijn. Het plaatje zoals we het van kinds af aan krijgen voorgeschoteld. Het vergelijken met anderen. Het voelde alsof (ik) we telkens tekort schoten. Ik had me binnen ons huwelijk aangepast aan het plaatje, aan de traditionele verwachtingen van buitenaf. Bovendien had ik me ook teveel aan Kees aangepast. Alsof ik telkens uitkwam in het midden. En daarmee deed ik mezelf tekort. Als ik er met een meer ruime blik naar kon kijken, kon ik die vaststaande hokjes loslaten en voelde ik me meer vrij. Want ik ben zoveel meer dan de getrouwde vrouw, de moeder….. Ik had behoefte aan meer ruimte, rust en tijd om mezelf te kunnen blijven voelen. In eerste instantie voelde ik me schuldig als ik meer voor mezelf koos, maar werd er uiteindelijke meer ontspannen van. Gelukkig kon Kees mij al die ruimte, rust en tijd geven. Met veel geduld, liefde, vertrouwen en eerlijkheid durfde ik mijn eigen manier te ontwikkelen. Hoe meer ik op mezelf ging vertrouwen, hoe meer ik Kees in zijn eigen proces kon laten. Ons huwelijk, onze verbinding kreeg voor ons samen een andere betekenis. De vorm veranderd met de tijd mee, maar de inhoud blijft hetzelfde. Twee individuen met verschillende behoeften die hun eigen pad met elkaar samen bewandelen omdat we dat graag willen. Regelmatig nemen we de tijd om af te stemmen waar we staan. Door het blijven delen in alle eerlijkheid kon onze onvoorwaardelijke liefde en vertrouwen blijven bestaan. In vrijheid verbonden.

Mijzelf verhouden tot mijn omgeving was best even zoeken. Omgaan met de situatie met mijn vader vond ik in eerste instantie nog steeds moeilijk. Er was nog steeds geen aandacht voor het emotionele deel van de mens. Terwijl mijn focus juist daar ligt. Elk gesprek werd omgebogen naar feitelijkheden. Om mij niet meer te laten raken, liet ik de verwachtingen richting mijn vader los. Hierdoor kon ik veel beter met de situatie omgaan en genieten van wat er wel is. Ik voelde mij niet meer afhankelijk van zijn bevestiging of erkenning. Dit voelde ongelofelijk bevrijdend.

Wat zich in het klein binnen mijn gezin afspeelde, speelde zich ook af in het groot. Ik weet niet of jullie dit herkennen? Mezelf zichtbaar maken in groepen en me niet meer afhankelijk maken van het oordeel van de ander waren ook best spannend. Op mijn werk was het lastig om te balanceren. Hier werd vooral een appèl gedaan op mijn kennis, denken en harde inzet. Deze omgeving triggerde oud gedrag. Bovendien moest ik ook nog die Master halen. Thuis had ik inmiddels twee kleine kinderen. De komst van mijn dochter ging eigenlijk geruisloos. Ik was al moeder en zij voegde zich gemakkelijk in. We waren met vier veel meer in balans. Ik besloot toch om mijn Master te halen en realiseerde niet goed genoeg wat daarvan het effect zou zijn.

In verbinding met een paard

Naast het opnieuw verbinden met mijn omgeving, besloot ik weer te gaan paardrijden. Als kind had ik dat ook gedaan. Ik durfde toen niet eerlijk toe te geven dat ik eigenlijk bang voor paarden was. Voorzichtig hobbelde ik altijd achter de anderen aan. Als ik op het strand liep en de paarden langs de kustlijn zag galopperen, verlangde ik naar het voelen van die vrijheid. Op het internet zocht ik naar een manege in de buurt waar ze mij van die angst af konden helpen. Zo kwam ik bij Esbi terecht. Toen ik daar al twee jaar zo af en toe kwam rijden, ontmoette ik de eigenaar. We raakten met elkaar in gesprek. Ik vertelde hem over mijn angst. Hij begreep precies wat ik bedoelde en wilde. Ik wilde geen trucjes aanleren, maar ik wilde echt contact met een paard. In verbinding zijn. En om in verbinding te zijn met een paard is het belangrijk dat je in verbinding bent met jezelf. Hoe meer je contact met je eigen lichaam en emoties hebt, hoe meer liefde over en weer mogelijk is. Ik had zoveel ontzag voor het paard en had de neiging mezelf kleiner te maken. Wat ik soms in het dagelijkse leven ook kan doen. Mij eerst afstemmen op de omgeving en me daar dan op aanpassen. Natuurlijk was het echt niet fijn om die angst te voelen, maar het zei niets over het paard en wel alles over mij. Ik was eigenlijk ook een soort van vluchtdier. Een paard nodigt je uit als eerste een relatievoorstel te doen. Dus op voorhand uit te gaan van vertrouwen. Niet af te wachten totdat het paard reageert om je daar vervolgens op af te stemmen. Daar wordt ze onrustig van. In het contact met een paard word je in feite uitgenodigd in je eigen kracht te gaan staan, jezelf te geven en leiderschap te tonen. Je wilt niet weten hoe vaak ik huilend en angstig de stal weer ben uitgerend. Zodra je dat met vertrouwen en liefde doet, geeft het paard alles terug. Een paard is een hele mooie spiegel en geeft je heel veel informatie over jezelf. Als ik angstige gedachten kreeg, werd dat meteen gespiegeld en moest ik me er doorheen vechten. Ik ben veel groter en sterker dan ik soms denk. De gedachten dat ik het niet kan. Gedachten wat er allemaal mis kon gaan, hielden (houden) mij klein. Ik schrijf bewust houden tussen haakjes omdat de menselijke patronen niet helemaal weg zijn te halen. Ik leer er alleen steeds beter mee om te gaan. Er kwamen allerlei thema´s voorbij waar we het dan over hadden. Thema´s die ik meteen kon verbinden met situaties die in het dagelijkse leven ook speelden. Mijn leraar leerde mij rijden met mijn gevoel en lichaam zonder na te denken. Galopperen zonder het vasthouden van teugels. De controle los te laten, te voelen en te vertrouwen op mezelf, mijn gevoel, lichaam en het paard. Eerst wat angstig en onzeker, maar op het moment dat ik de controle, angst en schaamte loslaat, voel ik enorme kracht door mijn lijf stromen. Zoveel blijdschap, geluk en gevoel van vrijheid. Ik voel mij dan één met het paard. Dat gevoel is magisch. Wie mij tien jaar geleden zou hebben verteld dat ik met paarden zou gaan samenwerken, had ik nooit geloofd.

Stress

Ik kreeg steeds meer moeite met dingen moeten, verplichtingen, regels en doorgaan zonder in contact te zijn met mezelf. Is dit de bedoeling van het leven? Opstaan, zorgen, werken, zorgen, televisie kijken, slapen en tussendoor moest ik ook nog even mijn onderzoek voor mijn Master afronden. Ik wist dat ik door moest omdat ik het anders niet zou afmaken. In mij woedde een strijd van niet meer willen en kunnen, maar wel moeten en doorzetten. Ik voelde weerstand en me een gevangene van het systeem.

Ik koos er op dat moment bewust voor om toch heel hard te werken. Elke avond naar zolder om achter mijn pc mijn onderzoek uit te schrijven. Telkens snoepte ik wat meer tijd van m’n gezin en mijn eigen vrije tijd af. De balans tussen voelen en denken raakte steeds meer zoek. Ik werd geleefd en steeds minder bewust. En zo begon ik weer met overleven. Hierdoor kregen oude overlevingspatronen weer ruimte het stuur over te nemen. Ik rende van hot naar her en raakte verstrikt in mijn eigen web. Ik wilde het zo graag goed doen. Tot laat zat ik achter mijn pc waardoor m’n hersenen zo actief waren dat ik niet meer in slaap kon vallen. En dan ook nog een goede moeder willen zijn, een goede vriendin, werken….. Het voelde alsof ik alle bordjes draaiende moest houden. Ik zie nu het beeld voor me dat ik mijn kinderen naar bed bracht en dat ik zelf al half in slaap viel. Uitgeput hangend over een stoel en de energie niet meer hebben om nog iets te doen. En dan toch weer mezelf vermannen om achter mijn pc te kruipen. Ik was zo bang dat als ik ermee zou stoppen, ik het nooit meer zou afmaken. Dus ik zette door. Mijn vader hielp mij om de laatste hobbel te nemen. De laatste weken ging ik elke dag met mijn laptop naar mijn vader zijn huis. Ik schreef mijn onderzoek uit. Hij keek elk deel regel voor regel na en hielp me intensief met het puntiger opschrijven van alle resultaten. En het lukte, maar vraag niet hoe. Ik was totaal uitgeput, zat in de hoogste versnelling en vol adrenaline. Eenmaal afgestudeerd, kon ik niet echt genieten van mijn behaalde resultaat en gaf mezelf geen tijd te herstellen. Liet me verleiden (want ik kreeg erkenning) om een uitdagende klus op het werk aan te nemen en bleef in dezelfde versnelling doorgaan. Eigenlijk had ik op dat moment mijn rust moeten pakken om de balans te herstellen. Op het werk voelde ik me voor alles verantwoordelijk. Draaide overuren, voelde mijn grenzen niet en kon ze ook niet goed aangeven. In de tussentijd zat ik nog steeds met een uitgeput hoofd en lijf, maar voelde het niet goed. Totdat ik op vakantie ging naar de bruiloft van mijn nicht in Brazilië. Bij thuiskomst voelde het alsof ik nog helemaal niet was uitgerust. Toen pas realiseerde ik mij hoe ik eraan toe was. Er kon in mijn hoofd niets meer bij.

Rust

Het was klaar en gelukkig durfde ik dat eindelijk toe te geven. In drie maanden tijd nam ik de rust om te herstellen van mijn uitputtingsslag. Om opnieuw mijn balans te vinden had ik gesprekken met m’n coach. Ook gaf ik me op voor een mindfulnesstraining. Kees ging met mij mee. Hierdoor kwam ik voor het eerst in aanraking met yoga en mediteren. Naast deze training ging ik meer paardrijden. Meer structuur, minder afspraken en ook gewoon ´lekker´ op de bank hangen. In eerste instantie werd ik heel onrustig van die rust. Ik was dat helemaal niet gewend. Tijdens mijn zwangerschapsverlof voelde het ook al zo ongemakkelijk. Het voelde als lui want met heel druk zijn, werd ik ´gezien´. En gaf mij misschien toch nog die erkenning van de buitenwereld die ik dacht nodig te hebben. Misschien was ik zelfs ook nog een beetje bang om net zo somber als mijn moeder te worden. Ik zie meteen dat beeld van mijn moeder op de bank met een dekentje over haar heen. Naast deze acties liet ik mijn lichaam regelmatig masseren. Telkens als ik op de massagetafel lag, voelde ik aan mijn lijf hoe slecht ik eraan toe was. Samen met de hond van de manege ging ik wandelen. Ook het wandelen voelde in eerste instantie ongemakkelijk. Telkens keek ik onrustig op mijn klok. Hoe lang nog? Ook tijdens meditaties was ik al snel in mijn gedachten verzonken. Maar na meer oefenen, merkte ik dat ik steeds langer in rust kon zitten en dat er steeds minder gedachten voorbij kwamen. Dat ik al heel snel de stilte in mezelf kon vinden. Ook tijdens het wandelen veranderde mijn blik. Ik merkte de zingende vogels op, de kleur van de bomen, de zon, de stilte en de rust. Het opmerken was er eerst. Vervolgens het genieten. Ongelofelijk diep genieten. Stilstaan in dat moment. Wetende hoe bijzonder en waardevol dit moment was. De liefde die ik retour kreeg van de hond die mij met haar trouwe en liefdevolle ogen aankeek en tegen mij aan kwam staan. De wind die door mij haar blies. De zon die mijn huid opwarmde. De bomen met dikke stammen en groene bladeren. Ik voelde enorme levenszin, vreugde, liefde en verbinding. Voelde me gedragen en één met de natuur, met de dieren en alles om mij heen. Ik ben zoveel meer dan mijn verhaal en mijn ervaringen. Alles wat ik voel, zit allemaal in mij. De enorme diepte in het voelen. En het voelen van mijn lichaam kreeg meer aandacht. Ik leerde nog beter naar mijn lichaam luisteren. Naar de belangrijke signalen die mijn lichaam aangaf.

Vanaf dat moment voel ik me vrijer. Vrij om mezelf te zijn. Vrij van verwachtingen van andere mensen. Vrij om mijn eigen keuzes te maken. Minder afhankelijk van de erkenning van buitenaf. Het lukt me steeds beter om te balanceren tussen wat ‘moet’  en of ‘hoort’ in onze samenleving en het volgen van mij hart. Natuurlijk blijft dit aandacht vragen. Er liggen altijd afleidingen en verleidingen op de loer om van mijn pad af te raken. Belangrijk voor mij is voldoende rust in mijn leven in te bouwen. Zodat ik kan blijven voelen wie ik ben en mijn eigen leven kan creëren.

Blog 12 wordt op zondag 7 januari geplaatst. Mocht je herinnerd willen worden dan kan je je via mijn website aanmelden met je emailadres en krijg je een notificatie als er een nieuwe blog wordt geplaatst.

The post Zoektocht naar vrijheid: Blog 11, Verwachtingen loslaten appeared first on De Vrije Kameleon.

Juist in deze tijd waarin er zo’n groot appèl wordt gedaan op ons denken. Een tijd waarin we vaak zo aan het overleven zijn en op de automatische piloot leven, geeft deze bijzondere werkvorm de mogelijkheid om in alle rust stil te staan bij jouw gevoel en alles wat er in jou leeft. Een sessie start met een kennismakingsgesprek in mijn warme tot gespreksruimte omgebouwde stal. Zodra we kort hebben kennis gemaakt en de reden waarom je komt hebben doorgenomen, halen we het paard op. Ik span een touw in de bak om de grote ruimte in tweeën te delen. Aan de ene kant staat het paard en aan de andere kant staan wij. Meestal begeleid ik een meditatie om in diepere ontspanning te komen. Zodra het paard ontspannen is en jij de ruimte voelt, ga je onder het touw door en ziet het paard jou als dat nieuwe lid van de kudde. Het paard scant jouw houding, gedrag en uitstraling/ energie. Ze reageert hier direct op. Hoe ze reageert, is altijd anders en het klopt altijd heb ik ervaren. Tijdens dit proces volg ik ook mijn gevoel. In de bak met een paard, kun je niet zo goed nadenken en kom je beter in contact met jouw gevoel. Zo nodig geef ik feedback, stel ik je vragen en breng ik je waar nodig weer terug in contact met jouw gevoel/lichaam. Wat zich zal aandienen, weten we van tevoren vaak niet. Zodra er iets in jou verandert, zal het paard dit direct opmerken en non verbaal teruggeven. Het paard zorgt ervoor dat jouw denken, voelen en gedrag (opnieuw) met elkaar in verbinding worden gebracht.

Afhankelijk van wat er zich aandient, wat de vraag is en hoe diep we kunnen gaan, doe ik (in afstemming met jou) coachinterventies. De interventies komen voort uit mijn verbinding met mezelf en uitgebreide kennis en ervaring op het gebied van coaching. Je kunt dan denken aan systemische coaching, een meer oplossingsgerichte benadering of een  lichaamsgerichte benadering. Het doel hiervan is jou te ondersteunen bij het ervarend onderzoeken van de situatie en/of jouw vraag. Een sessie duurt gemiddeld 1,5 uur (inclusief een voor- en nabespreking). Paarden coaching is vaak positief confronterend en geeft inzicht op meerdere niveaus. Je bent vaak veel sneller in staat de ervaring te vertalen naar situaties in het dagelijkse leven en om te zetten in nieuw gedrag dan in traditionele ondersteunende situaties. Eén paardencoachsessie kan soms al voldoende informatie geven om processen in beweging te brengen.

Paarden coaching kan op individueel- en op groepsniveau worden ingezet. Omdat ik naast individuele coach ook team- en organisatiecoach ben, kan ik breder kijken dan alleen het individuele niveau en waar nodig coachinterventies op groepsniveau doen. Naast coaching (op maat) heb ik verschillende workshops met een paard voor diverse groepen ontwikkeld.

Voorbeelden waaraan je kunt werken op individueel- en groepsniveau;

Individueel niveau

• in verbinding komen met jouw gevoel
• in balans brengen van denken, voelen en handelen
• voorkomen en/of herstellen van overspannenheid/ burn out
• stress en angst verminderen

Individueel- en groepsniveau

• doelen stellen
• stellen van grenzen
• (lastige) keuzes maken
• inzicht krijgen in vaak onbewuste gedragspatronen en overtuigingen
• inzicht krijgen in dieper liggende oorzaken van ‘problemen’ binnen jouw gezin van herkomst en/of andere systemen waar jij deel van uitmaakt
• inzicht in communicatie/interactiepatronen

Individuele en groepscompetentie ontwikkeling

• persoonlijk leiderschap ontwikkelen
• interactie/ communicatie
• samenwerken

En nog veel meer.

Mijn coaching/workshops/teambuildingsessies kunnen met of zonder paard. Afhankelijk van het thema en jouw (jullie) persoonlijke voorkeur kiezen we een werkvorm die jou (jullie) helpt tot de kern te komen. Wil je meer informatie neem dan contact met mij op 06-55831296 of check mijn website www.devrijekameleon.nl

Om coaching en/of een workshop met een paard te ervaren, hoef je geen paardenliefhebber te zijn en/of ervaring met paarden te hebben. Je mag er zelfs nog een beetje bang voor zijn.

The post Paarden coaching in de praktijk appeared first on De Vrije Kameleon.

Het is zo onbekend. Hoe leg ik uit wat het is? Je moet het ervaren om te begrijpen wat ik bedoel. Bovendien is elke ervaring dan ook weer heel persoonlijk, elke sessie is anders. Om mensen kennis te laten maken met deze bijzondere werkvorm houd ik regelmatig proefsessies. Hieronder zal ik kort proberen uit te leggen waarom ik deze vorm zo bijzonder vind.

Werkvormen binnen coaching worden vaak ingezet om hier en nu situaties te creëren en deelnemers ervarend te laten leren. Dat is precies wat paarden coaching doet, ervarend leren. Binnen deze vorm maak ik gebruik van het natuurlijke instinct van het paard. Paarden zijn kudde en vlucht dieren. Zodra jij in contact komt met een paard scant ze jouw energie die je bij je draagt. Ze ziet jou als ‘kudde genoot’ en om te moeten vluchten is ze afhankelijk van jouw innerlijke kracht. Ze zal dan ook altijd haar best doen om jouw energie in balans te brengen. Ze spiegelt jouw onderbewustzijn, lichaamstaal en emoties. Als jij voelt en ervaart, neemt zij kleine verschillen waar en reageert hier direct op. Paarden leven altijd in het hier en nu en leven altijd vanuit hun hart/gevoel. Ze hebben geen oordeel zoals wij mensen dat kunnen hebben. Je zult merken dat zodra je met het paard in contact bent, je wordt uitgedaagd om ook te voelen en in verbinding te komen met jouw lichaam. Er gebeurt van alles en vaak precies afgestemd op dat wat er speelt in jouw leven. De combinatie van inzicht krijgen en het direct kunnen ervaren door te voelen, is zeer effectief. Soms kan één sessie met een paard al voldoende zijn jouw proces in beweging te brengen. Laatst zei een deelnemer dat ‘één ervaring gelijk staat aan zes gesprekken met een psycholoog.’ Het vindt plaats op een ander niveau dan het denken en praten. Wij mensen zitten vaak zo vast in het denken en het hoofd dat er soms meer nodig is om de verbinding met jezelf (jouw innerlijke bewustzijn), jouw lichaam en gevoel te herstellen. Ik onderzoek dan ook hoe ik dit proces het beste kan ondersteunen. Hoe kunnen wij mensen de verbinding met onszelf, ons lichaam en ons innerlijke bewustzijn vergroten. Voor jou, maar ook voor mezelf. Want hoe meer ik in verbinding ben met mezelf hoe beter ik jou kan begeleiden.

Eigenlijk maken we verbinding met ons oorspronkelijk vermogen. We maken contact met ons lichaam, gevoel en hart. Vanuit dat contact kunnen we meer vanuit onszelf leven, het eigen leven vormgeven en onze eigen koers uitzetten.

Ik werk vanuit vertrouwen, contact en gelijkwaardigheid. Jij staat als deelnemer centraal en ik mag dit bijzondere proces begeleiden. Meestal weet je zelf heel goed wat het paard je wilt vertellen en sluiten we daar op aan. Ik zet tijdens de coaching en ontmoeting met de ander(en) mezelf en het paard in als spiegel. Als het nodig is, vertaal ik de lichaamstaal van het paard en ben ook constant met mezelf in contact zodat ik goed kan blijven voelen. Het liefst maak ik contact via oogcontact, voelen en ervaren. Ook om de energie niet te verstoren want het gevaar bestaat dat we uit de diepere laag van ontspanning komen als we beginnen met praten, denken en interpreteren. Binnen de sessie maak ik naast het paard, jou en mezelf, gebruik van de ruimte, van de stilte, van eventueel aanwezige representanten, van vloerankers, van pionnen en van het niet weten. Ik weet nooit wat er gaat ontstaan. Dat vraagt van mij vertrouwen in het proces, in jou, in mezelf, in het paard en in alles wat zich aandient.

Deze werkvorm geeft een extra dimensie aan het coachtraject, maar kan dus ook heel goed ingezet worden als eenmalige sessie of workshop. Het is een vorm met onbegrensde mogelijkheden. Om een sessie of workshop met een paard te ervaren, is er geen affiniteit met paarden nodig. We werken met het paard samen vanaf de grond. Naast deze werkvorm, heb ik andere samenwerkingsvormen met een paard die ik inzet bij de verschillende workshops, groepscoaching en mindvoel paardrijden. Naast samenwerken met een paard heb ik ook andere werkvormen tot mijn beschikking die misschien beter aansluiten bij jou en of de groep. Ik ben creatief en opgeleid werkvormen te ontwerpen en ik kan ook bestaande werkvormen inzetten die aansluiten op de vraag.

The post Individuele paarden coaching? appeared first on De Vrije Kameleon.