The post Mentaliseren vs. Cognitieve dissonantie appeared first on De Vrije Kameleon.

video item over paardencoaching

The post Item over paardencoaching bij tv West appeared first on De Vrije Kameleon.

Jij en de ander(en)

Als jij iets ervaart in de ontmoeting met een ander, dan kan dit jou iets vertellen. De positieve eigenschappen die je in andere mensen bewondert zijn eigenschappen die je bij jezelf herkent. Mensen die je negatief beoordeelt, laten jou zien wat in jouw systeem nog ‘aangeraakt’ mag worden. Als ik mij in de ontmoeting met een ander voel afgewezen. Dan is er nog een deel in mij die zichzelf nog afwijst. Werk aan de winkel dus. Want iedere keer dat ik me geraakt of gekwetst voel, krijg ik de kans mezelf dieper te onderzoeken. Niet alleen ik. Iedereen.

‘Your perception of me is een reflection of you.’ My reaction to you is an awareness of me.’

Het is gaaf om wat je gespiegeld krijgt met een ander te delen. Om eerlijk te durven aangeven wat lastig is. De verantwoordelijkheid voor het eigen gedrag en de geraaktheid te dragen. Om vervolgens samen te onderzoeken waar het vandaan komt. De ander oordeelt niet, maar kan met aandacht erbij blijven en ontvangen. Onderzoekt bij zichzelf of hij of zij er zelf iets mee kan. Zo groeien we met elkaar samen. Om dit samen te kunnen, is er lef, kwetsbaarheid en gelijkwaardigheid nodig.

De groep groeit

Binnen groepen speelt zich vaak van alles af. Als er een groep ontstaat of als je er nieuw bij komt, dan maakt de groep een ontwikkeling door. We wachten af, kijken de kat uit de boom. We oriënteren ons. Richten ons op overeenkomsten. Voelen goed wat wel en niet gewenst is. En wie het voor het zeggen heeft. Dit hoort erbij. We zijn sociale wezens zoals ik eerder in deel 1 beschreef.

Kom je dit met zijn allen goed door dan is er ruimte voor meer verbinding. Je vertelt wat meer over jezelf en voelt vertrouwen. Je kunt jezelf zijn, waardoor je ook kwetsbaarder durft zijn. Je ‘maskers’ wat meer af te zetten, Te delen, grenzen te stellen. Je groeit. Niet alleen jij. Ook de ander(en). De groep. In de praktijk zien we de groepsontwikkeling helaas vaak stagneren.

Onderstroom

Deze innerlijke en interactie processen en patronen fascineren mij al heel lang. En heb tijdens mijn opgroeien een gevoeligheid voor het waarnemen van deze signalen ontwikkeld. We houden ons groot, maken ons klein, houden het af, schuiven het van ons af, etc. Vanuit verschillende posities maken we met elkaar contact. Heel vaak voelen we dat we niet helemaal tot ons recht komen. En vaak hebben we niet in de gaten wat het effect daarvan op de ander (de groep) is.

Dit is ook de reden waarom ik graag met groepen mensen en paarden werk. Mensen worden in contact met een paard gespiegeld. In groepen gebeurt er van alles binnen de interactie. In verbinding met een paard is gaaf, maar wij mensen spiegelen elkaar ook. Dit is waardevolle informatie waarmee kan worden gewerkt. Ook binnen mijn één op één coaching staat de ontmoeting tussen ons beiden regelmatig centraal.

Omdat we het vaak lastig vinden echt contact met elkaar te maken, ontstaat er een onzichtbare stroom, de onderstroom. Dingen worden niet uitgesproken. Er is binnen een groep bijvoorbeeld wantrouwen en indirecte weerstand aanwezig. Gedoe over macht en onmacht. Meestal voel je het en hebben we het er niet over. Soms komt er iets aan de oppervlakte. En denk je. ‘Waar gaat dit over?’ Denk maar bijvoorbeeld aan families waar ruzies nooit worden uitgesproken. Teams waar niemand elkaar durft aan te spreken. Organisaties waar grote afstand tussen het management en de werkvloer bestaat, etc. En de meeste mensen hebben vaak de beste intenties. Tijdens een etentje, bij het koffiezetapparaat en bijvoorbeeld in de wandelgangen zoeken we mensen op waarvan we weten dat zij ons begrijpen en er hetzelfde over denken. Dit kan heel functioneel zijn. We zijn op zoek naar veiligheid. Maar als er te lang niets wordt besproken dan komen we terecht in een neerwaartse spiraal. Door de ervaring van onveiligheid komen mensen nog meer vast in hun pantser te zitten. En sluipen er binnen de groep collectieve gedragspatronen in.

Collectieve patronen

Het gaat nog veel verder dan dat. Vaak zie je dat mensen met dezelfde gedragspatronen voor bepaalde beroepen kiezen. Dat er binnen organisaties mensen worden aangenomen waarin we onszelf herkennen. Met als gevolg dat individuele gedragspatronen vaak collectief in de groep aanwezig zijn. En bepaalde patronen onderdeel van de cultuur worden. Om een voorbeeld te geven. In zorg en welzijn zie ik regelmatig dat het lastig is om voor jezelf op te komen. Jezelf te profileren. Ze maken zich vaak klein. In groepen waar de directeur de confrontatie uit de weg gaat, zie je in de groep hetzelfde gedrag terugkomen. Elkaar aanspreken is dan lastig. Want we hebben het zo leuk en gezellig met elkaar samen……

En natuurlijk zie je dat in gezinnen en families ook. We passen ons aan ons systeem aan. Lees ook deel 1.

Zichtbaarheid

Binnen mijn begeleiding neem ik waar, vertraag processen en leg belemmerende patronen bloot. Bovendien creëer ik ruimte en intervenieer waar nodig zodat de onderstroom boven komt drijven en zichtbaar wordt. We hebben het dan over zaken die er echt toedoen.

Net zoals de verbinding met jezelf nodig is om jouw koers te blijven voelen en volgen. Is dat hetzelfde voor een groep, team of organisatie. Stilstaan, processen vertragen en reflectie dragen bij aan het (collectieve) bewustzijn. Hoe doen wij het met elkaar samen? Wat is mijn aandeel in het geheel? Vooral in groepen waar de onderlinge afhankelijkheid  groot is, is het belangrijk de onderstroom aandacht te geven en de dynamiek bloot te leggen. Zaken die ertoe doen worden zichtbaar en bespreekbaar. Mensen durven hun kwetsbaarheid te delen. Maskers en harnassen worden afgedaan. Dit kan vanaf het eerste moment dat een groep ontstaat. Dan creëer je een gezonde groepsontwikkeling. En waarschijnlijk versnel je deze ook. Ook als de groep al langer bestaat, kun je opnieuw met elkaar verbinden. En de ‘vastgeroeste’ patronen in beweging brengen. En zo nodig loslaten.

Bewustzijn op jezelf en de groepsdynamiek zorgen ervoor dat er anders kan worden gehandeld. Hiermee wordt de individuele en collectieve vrije ruimte vergroot. Tegenstellingen, overeenkomsten, alles mag er zijn. Er ontstaat meer energie, gelijkwaardigheid en diversiteit. Vrijheid. Dit is de basis voor een succesvolle samenwerking en gelukkig samenleven.

Herkenning

Herken je jezelf of als groep hierin? Ik heb verschillende methoden om met jullie samen te werken en op onderzoek uit te gaan. Het is af en toe gewoon fijn om een buitenstaander mee te laten kijken, processen te begeleiden in samen werken, leven, leren en groeien.

Durf je de uitdaging met elkaar aan te gaan? Kom dan langs voor een vrijblijvende oriëntatie/ kennismakingsgesprek. Ik zou het super gaaf vinden om samen met jullie, de situatie te onderzoeken. Helpen om de onderlinge verbinding te versterken.

Ben je nieuwsgierig geworden? Stuur mij een pb via mijn website, Messenger of WhatsApp. Like mijn pagina op facebook als je het leuk vindt meer informatie te ontvangen in de toekomst of schrijf je in voor een notificatie op mijn website.

Warme groet,

Sirpa

De Vrije Kameleon creëert verbinding, zet kwetsbaarheid in als kracht en gaat voor echt contact (zichtbaar en zuiver).

www.devrijekameleon.nl

‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

The post ‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’ (groepsverbinding) appeared first on De Vrije Kameleon.

Er is een bijzondere plek in mij. Als ik daar aankom, is het rustig en kalm. Ik adem rustig in en uit. Het voelt ontspannen. Er komen weinig gedachten voorbij. Af en toe een helder inzicht. Mijn voeten staan stevig aan de grond. Ik ben in contact met mijn hart, lichaam en hoofd. En voel ruimte. Ik ben sterk en krachtig. Er is geen oordeel. Ben aanwezig met alles wat zich aandient. Voel me onafhankelijk en verbonden met alles wat is.

Ik ben hier.

Terugblik

Een zoektocht naar vrijheid. Ik had nooit gedacht dat de vrijheid in mijzelf te vinden was. Vrijheid betekent voor mij bij mezelf zijn, blijven en mijn koers uitzetten. Autonomie en zelfbeschikking. Terugkijkend op mijn ervaringen zat ik vast in mijn belemmerende gedachten, overtuigingen, gedragspatronen en maniertjes om te ‘overleven’. Ontstaan in mijn kindertijd.

Mijn focus was vooral gericht op buiten. Zoekend naar warmte en erkenning. Ik ging over mijn grenzen heen. Gaf de regie uit handen. Raakte mezelf kwijt als ik mij te afhankelijk van de ander zijn bevestiging maakte. Zodra ik mijn belang ondergeschikt maakte aan het belang van de ander verloor ik mijn energie. Was vooral reactief en overgeleverd aan de grillen van mijn omgeving. Als een soort van speelbal. Ik ervaarde daarbij veel angst.

Wist precies wat de ander van mij nodig had. Ik was de kameleon die zich aan elke kleur wist aan te passen. Dit patroon verliep vaak onbewust. Ik scande mijn omgeving en paste me daaraan aan. Helemaal niet zo erg op de momenten dat ik het nodig had. Het aanpassen aan mijn omgeving zorgde ervoor dat ik overal geliefd was en ‘erbij hoorde’. Wel met het effect dat ik mijzelf niet ten volle kon ontwikkelen.

Aangeleerde gedragspatronen werden een belemmering. Vooral bij het aangaan van relaties werd mijn mechanisme voelbaar en zichtbaar. Ook op het werk kwam ik mezelf tegen. Ik nam mezelf overal mee naartoe. Toch lukte het mij om tussen de impactvolle ervaringen door redelijk ‘normaal’ en aangepast te functioneren.

Naast mijn moeder die voor mij een voorbeeld was in mijn zoektocht, spoorden deze ervaringen mij aan mijn situatie te veranderen. Stap voor stap, laag voor laag werden mijn hoofd, hart en lichaam langzaam geopend en met elkaar verbonden. Steeds dieper en dichter bij mezelf. Dichter bij vrijheid.

Hoofd

Vanuit een uitzichtloze situatie waarin mijn lichaam volledig op slot zat, kwam ik rond mijn achttiende bij een hypnotherapeut terecht. Mijn ogen werden geopend. Ik kon de situatie steeds beter overzien en begrijpen. Kreeg ook meer structuur in mijn denken. Voor het eerst kreeg ik erkenning en werd er naar mij geluisterd. Geen fundering werd er verondersteld. Ik leerde meer vanuit mezelf redeneren. Durfde belangrijke beslissingen te nemen die goed voor mij waren en meer op mezelf te vertrouwen. Mijn professionele en persoonlijke interesse werden gevoed. Mijn leergierigheid zorgde ervoor dat ik steeds dieper en beter inzicht kreeg in mezelf, de ander en zijn omgeving.

Hart

Het denken en voelen was achteraf gezien nog redelijk aan de oppervlakte. De energie was vooral in het hoofd gecentreerd. En soms zelfs daar nog buiten. Ik zocht verdieping en betekenis toch eigenlijk buiten mezelf. Net zoals mijn moeder dat deed. In rustige periodes was ik blij en kon ook wel genieten. Maar er was ook altijd wel die sluimerende somberheid en gevoel van onrust aanwezig. Die ik met niemand echt durfde te delen. Op dat moment dacht ik dat het best goed ging en was me er niet van bewust dat ik nog iets zou kunnen doen aan mijn situatie. Af en toe somber zijn of me belemmerd voelen in mijn handelen, hoorde gewoon bij het leven.

Rond mijn dertigste vertelde een andere therapeut dat er meer groei mogelijk was. Ik ging ervoor en kreeg ondersteuning om in verbinding te komen met mijn onderdrukte pijn en angst. Wat was dat heftig. Al die tijd had ik onbewust mijn pijn onderdrukt. Bang om me erin te verliezen. Angst om net als mijn moeder depressief te worden. Door de nieuwe benadering verschoof mijn aandacht van mijn buitenwereld naar mijn binnenwereld. Ik durfde eerlijk te voelen, de diepte in te gaan en voor het eerst echt betekenis te geven aan mijn kindertijd. Hoe was het voor mij geweest? Zonder rekening te houden met een ander. Ik ontdekte een diepe gevoelswereld in mezelf. En leerde schakelen tussen het denken en het voelen.

Ik leerde dat ik zelfs zo gevoelig ben dat ik de ander voel. In het verleden gebruikte ik onbewust die informatie om te overleven. Nu leerde ik mijn eigen gevoelens te voelen. En gevoelens te onderscheiden. Wat is van mij en wat van de ander. De focus meer te richten op mezelf in plaats van op een ander. Grenzen stellen als ik dat nodig heb. Dit ging gepaard met het eerst leren voelen van die grenzen.

Lichaam

Voelen gaat niet zonder mijn lichaam. En zo werd ik steeds meer vanuit het voelen gecoacht waar ik dat precies in mijn lichaam voelde. Signalen van het lichaam geven namelijk heel veel informatie. Als ik bijvoorbeeld een verkramping in mijn buik voel, voel ik mijn grens. Mijn lichaamsbewustzijn werd naast coaching extra versterkt door mindfulness, meditatie en yoga. Dit hielp mij beter te balanceren tussen mijn hoofd, hart en lichaam. En bij stress of triggers van buiten mijzelf te reguleren. Bovendien werd mijn gevoel van eigenwaarde vergroot.

Om in verbinding met mijzelf te zijn en te blijven, is er vertraging nodig. Zodat ik echt kan luisteren naar de stem van mijn lichaam. Onrust zorgt ervoor dat ik niet goed in mijn lichaam zit en de signalen niet voel en/of negeer. De balans kan hierdoor doorslaan naar mijn denken en hoofd. Ik word dan gevoeliger voor de grillen van de buitenwereld, waardoor oude patronen en maniertjes het weer kunnen overnemen. Naast yoga, meditatie en mindfulness zijn tijd nemen voor mezelf, wandelen door de natuur, in contact zijn met paarden allemaal dingen waar ik rustig van word. Waarmee ik mezelf vertraag.

De buitenwereld

Hoe blijf ik binnen onze maatschappij in verbinding met mijn lichaam en gevoel. Het blijft een uitdaging mijzelf te vertragen. Mij niet laten verleiden door mijn omgeving. Alles is zo gericht op presteren, overleven, hard werken en het denken. Niet alleen dat. Ik ben ook zo gesocialiseerd dat het geluk alleen buiten mezelf te vinden is. Die nieuwe uitdaging, die relatie of iets anders. Als…. gebeurt, dan wordt alles anders. Ken je dat? Maar zo werkt het natuurlijk niet. Alles is er al. Net zoals alles in jou verborgen zit. We hoeven niet te zoeken.

Hoe laat ik mij niet gek maken? Hoe blijf ik trouw aan mezelf? Hoe creëer ik voor mijzelf een juiste balans tussen mijn binnen- en buitenwereld. Net zoals het hoofd, hart en het lichaam met elkaar verbonden zijn, zo ben ik ook verbonden met mijn buitenwereld. Er is een constante beïnvloeding.

Maar van welke kant komt de beïnvloeding? Ben ik aan het reageren op mijn buitenwereld. Of volg ik mijn innerlijke stem en creëer ik mijn leven? Want naast de hectiek van onze maatschappij, zullen er ook altijd situaties zijn waarin ik, meestal in de ontmoeting met een ander, word getriggerd. Meestal worden dan gevoelige thema’s aangeraakt. Dat zijn thema’s als buitengesloten worden, onzichtbaar voelen of onvoldoende verbinding ervaren. Ik voel me dan opeens klein, onzeker en angstig. En ben me ervan bewust dat oude pijn wordt geraakt. Maar wat doe ik op zo’n moment? Mijn reflex is dat ik naar buiten uitreik om weer aardig gevonden te worden. Door mijzelf regelmatig te vertragen, wordt mijn bewustzijn verruimt. Ik kan hierdoor mijn patronen eerder opmerken en terugdraaien. Door deze terugtrekkende beweging, ga ik niet op in de energie van mijn omgeving. Blijf ik beter bij mezelf en zet mijn eigen koers uit. Vrijheid.

Zo heeft iedereen zijn eigen gedragspatronen en reflexen ontwikkeld. Hier is voor mensen nog zoveel te winnen. Door mijn ervaringen en opleidingen merk ik nu dat ik mensen hier verder mee kan helpen. Zo cool. Dat is echt mijn passie. Zie mijn volgende blog.

Wil je herinnerd worden als er weer een nieuwe blog wordt geplaatst, dan kan je je via mijn website aanmelden voor een notificatie.

The post Zoektocht naar vrijheid: Blog 13, Mijn Vrijheid appeared first on De Vrije Kameleon.

Mijn verhaal had ik in eerste instantie voor mezelf geschreven. Het schrijven werkte toen erg helend. Vooral het erkennen van mijn kleine meisje en haar ervaringen waren belangrijk. De rode draad van mijn verhaal is mijn persoonlijke ontwikkeling en groei. Een beschrijving van de weg die ik heb gelopen. Ik heb veel doorgrond en ervaren om uiteindelijk mezelf te kunnen zijn. Eigenlijk was alles er al. Heel diep van binnen verstopt. Elke laag die ik als bescherming had opgebouwd om te overleven heb ik onderzocht, omarmt en soms losgelaten. Mijn verleden en mijn ervaringen zijn onderdeel van mij.

Het delen van mijn geschiedenis voelt als één van mijn laatste stappen in het zichtbaar maken van mezelf. Ik vlucht en schaam me niet meer. Voel me ook niet meer schuldig. Alles wat ooit verborgen was, mag er zijn. Van nature ben ik best vrolijk en open, maar had ook vele maskers. Ik wist precies welk gedrag wenselijk was binnen verschillende situaties. En kon me aan iedereen en elke situatie aanpassen, net als een kameleon. Wist me vaak heel goed voor te doen, maar diep van binnen voelde ik diepe pijn. Ik heb me vaak heel alleen gevoeld met al mijn bijzondere levenservaringen, gedachten en gevoelens. Voelde me anders en durfde dat niet echt te laten zien. Bang niet goed genoeg te zijn en afgewezen te worden. Soms dacht ik zelfs dat ik het er maar mee moest doen. Sinds ik inzicht heb in die angst, kan voelen en mijn kwetsbaarheid durf te delen, ervaar ik mijn eigen waarheid en kracht. Ik ben best trots op waar ik vandaan kom en wie ik nu ben.

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat ik het ook best wel spannend vind mijn bijzondere levenservaringen in het openbaar te delen. Vooral nu ik mijn eerste blog met jullie deel, voel ik wat spanning in mijn lijf, heb een verhoogde hartslag en onzekerheid. Maar ook dat mag er nu zijn.

Iedereen heeft zijn eigen verhaal en geschiedenis. In elk verhaal spelen ervaringen, gevoelens en emoties. En die dragen we met ons mee. Soms belemmeren die ervaringen ons in het huidige moment. Heb je het gevoel dat je in sommige situaties niet tot je recht komt? Weet je niet hoe je hiermee moet omgaan? Je kunt hier verandering in brengen door jouw onzuiverheden op te zoeken en erbij te blijven. Ermee aan de slag te gaan. Zodat je jouw vaste patronen kunt doorbreken.

Ik werd belemmerd in mijn functioneren. Wat ik daarbij ben tegengekomen en hoe ik ermee ben omgegaan, beschrijf ik in mijn ervaringsverhalen. Mijn kennis komt dus niet alleen uit boeken en opleidingen, maar vooral ook door mijn levenservaring. Inmiddels kan ik zeggen dat ik mijn belemmeringen heb kunnen omvormen. Maar het blijft met alle afleidingen en verleidingen een uitdaging bij mezelf te blijven.

Binnen mijn praktijk kom ik veel thema’s rondom hechting tegen. In onze kindertijd worden we gevormd en lopen we beschadigingen op. We ontwikkelen maniertjes en patronen om te ‘overleven’. Die maniertjes en patronen kunnen ons later in ons leven enorm in de weg gaan zitten. Het verhaal van de persoon (of groep) wordt zichtbaar en mag er helemaal zijn. Mijn focus is lichaams- en systeemgericht. Ik breng vertraging. Laat je ervaren en voelen en aanwezig te zijn en blijven in jouw lichaam. Iedereen heeft zijn eigen antwoorden op zijn vragen. Tijdens de ontmoeting probeer ik aanwezig te zijn zonder oordeel, mening of advies. Hierdoor ontstaat er ruimte voor persoonlijke ontwikkeling en groei. Ook binnen groepen zie je vaak repeterende patronen en maniertjes die het samenwerken kunnen belemmeren.

Ik ondersteun je om eerst de verbinding met jezelf te maken. Om vervolgens in het contact met een ander meer van jezelf te laten zien. Meer te gaan doen wat je voelt. En komt hierdoor meer tot je recht. En waar mensen meer tot hun recht komen, wordt de verbinding versterkt en kan de energie gaan stromen. Mocht je meer willen weten over wat ik precies doe, check dan mijn website. www.devrijekameleon.nl

Elke eerste zondag van de maand plaats ik een nieuwe blog, een ervaringsverhaal van mijn zoektocht naar vrijheid.

‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

Warme groet,

Sirpa

Elke blog wordt in overleg en met goedkeuring ondersteund met een kaart van zinvol.nu.

The post Zoektocht naar vrijheid: Blog 1, Mijn verhaal delen appeared first on De Vrije Kameleon.