Als kind paste ik me door mijn gevoeligheid en binnen de situatie waarin ik zat ‘teveel’ aan mijn omgeving aan. Dit overlevingsmechanisme (en andere patronen) leverde mij uiteindelijk meer nadelen op dan voordelen. Ik liep tijdens mijn leven meerdere keren vast. En ben hiermee aan de slag gegaan. Dit groeiproces heb ik in 2017 beschreven in een reeks van veertien ervaringsverhalen. 

Klik op Zoektocht naar vrijheid voor mijn persoonlijke levensverhaal.

In 20/21 heb ik praktijkverhalen gedeeld over hoe je voor jezelf vrijheid creëert. Ik heb mij vooral door wat ik in mijn omgeving en binnen in mij waarnam, laten inspireren.  

Klik op Vrijheid in de praktijk voor mijn praktijkverhalen.

In 22-23 ben ik een persoonlijk onderzoek gestart naar afwijzing in relatie met mezelf en mijn relatie met de wereld.

Klik op Vrijheid in Verbinding voor mijn persoonlijke- en mijn inziens ook zeer herkenbare collectieve verhalen.   

Warme groetjes,

Sirpa

De Vrije Kameleon

The post Downloads blogreeksen van De Vrije Kameleon appeared first on De Vrije Kameleon.

Ik hoorde laatst van iemand dat ze van haar arts het advies had gekregen om meer te ontspannen. 

Ik vond dat zo’n leeg advies. Ik denk namelijk dat ontspannen niets te maken heeft met meer koppen thee drinken of vaker in bad gaan.  

Ontspannen gaat over de spanning die los komt; ont-spannen. Ik weet niet hoe ’t bij jullie zit maar bij mij verdwijnt die spanning niet ineens magischer wijze als ik meer rust neem. Nee, juist dan komt de spanning op. Wordt het zichtbaar, voelbaar. 

Alle mechanismes die we al heel ons leven met ons meedragen, alle pijn, angsten, waarom we doen wat we doen, komt aan de oppervlakte zodra we rusten, vertragen. 

En om dat te laten gebeuren is veiligheid nodig. Veel veiligheid. In onszelf, in het leven, of met iemand nabij die de ruimte kan houden voor wat er opkomt. Het creëren van veiligheid is een (levens-)lang proces en gaat stap voor stap, als we dit niet van kinds af aan ervaren hebben.

Het gebrek aan veiligheid is denk ik juist waarom we spanning zijn gaan opbouwen en vasthouden. Dus het advies dat iemand ‘simpelweg’ meer moet ontspannen slaat nergens op, zonder dat er ook samen gekeken wordt naar hoe meer veiligheid te creëren om het proces van ont-spannen te laten gebeuren.

Ik denk zelfs dat dit advies ervoor zorgt dat er nog meer spanning ontstaat. Want ontspannen voelt heel eng voor een systeem dat al heel ’t leven gericht is op de spanning behouden, omdat dát is wat veilig en bekend voelt.

Tamara Spaan

The post Ontspannen appeared first on De Vrije Kameleon.

Super gaaf mens. Samen zitten we in een supervisiegroep.

Dit is de inleiding van haar podcast.

In deze aflevering praat ik met Sirpa van der Steen–Ilsink, verbindingscoach. In ons gesprek ontdek je:

– dat alles uiteindelijk draait om verbinding; die met jezelf én met anderen;

– hoe we onze gevoeligheid soms moeten uitschakelen om te overleven;

– dat de angst voor het oordeel van een ander ons behoorlijk af kan remmen;

– welke eigenschap onmisbaar is als je echt jezelf wilt zijn;

– dat alles wat je voelt klopt en je mag leren om daarop te vertrouwen;

– hoe je grootste pijn de ingang kan zijn naar een dieper contact met jezelf;

– en dat ook een straatmeid kan ontdekken wie ze werkelijk is – zolang ze haar nieuwsgierigheid maar blijft volgen.

Nieuwsgierig? Check de podcast op spotify

The post Podcast: Echte verbinding gaat via je lijf appeared first on De Vrije Kameleon.

The post Mentaliseren vs. Cognitieve dissonantie appeared first on De Vrije Kameleon.

Veel mensen hebben tijdens het opgroeien geleerd dat ze zich op de ander moeten oriënteren. Ze hebben in eerste instantie vaak minder goed zicht op de eigen gevoelens en behoeften. Omdat ze vanuit hun overleving hebben geleerd deze te onderdrukken. Ze kunnen daarentegen energie, lichaamssignalen, gevoelens en behoeften van anderen heel goed lezen en anticiperen daar vaak op. Herken je dit van jezelf? Stel je je afhankelijk van anderen op? Cijfer je jezelf vaak weg? Houd je je in contacten vaak terug? Pas je je snel aan? Vind je het fijn anderen mensen blij te maken?  

Er zijn ook mensen die hebben geleerd, dat het alleen maar over hun eigen behoeften gaat en dat een ander hen daarin tegemoet moet komen. Deze groep mensen heeft de oriëntatie vooral op zichzelf. Vaak overrulen ze de ander, houden ze geen rekening, nemen ze veel ruimte in of halen ze de ander onderuit. Bij de oriëntatie op zichzelf zit vooral de uitdaging meer de oriëntatie naar de ander te verplaatsen. Te leren dat er ook een ander is met een eigen belevingswereld en andere behoeften dan die van hen.

In beide gevallen gaat de persoonlijke ontwikkeling over het kunnen balanceren tussen jezelf en de ander(en). Herken je bij jezelf de oriëntatie op de ander/ omgeving of een oriëntatie op jezelf? In deze blog schrijf ik over de groep die de oriëntatie vooral op de ander heeft en waar de persoonlijke groei meer in oriëntatie op zichzelf zit.

De meeste mensen van deze groep hebben tijdens het opgroeien geleerd zichzelf, en daarmee de eigen behoeften, te verlaten voor een ander. Onderliggend kunnen ze last hebben van minderwaardigheidsgevoelens en gedachten. Een overtuiging als: ‘Ik ben niet belangrijk genoeg’, ‘Ik ben niet okee’ zijn veelvoorkomende gedachten. Veelal hebben ze met de onderliggende gevoelens onvoldoende verbinding. Ook als deze mensen heel sterk op je overkomen. Zij kunnen de eigen gevoelens juist heel goed onderdrukken. Daar hebben ze allemaal maniertjes voor.

Ik ken deze gevoelens inmiddels zelf als geen ander. Heel diep in mij zit een verwaarloosd klein meisje die zich waardeloos kan voelen. Iedereen die mijn ervaringsverhalen heeft gelezen, weet waar ik het over heb. Als kind hebben mensen met de oriëntatie op de ander dit vaak als overleving nodig gehad. Bij mij is deze oriëntatie onder andere ontstaan omdat ik er als klein kind voor zorgde dat mijn mama zich goed voelde. Mijn moeder kon zichzelf niet zo goed dragen. Als zij zich goed voelde, voelde ik mij ook beter. Ik kon aan haar loopje al zien hoe zij zich voelde. Mijn vader had het zwaar en ik leerde mij als klein meisje zo onzichtbaar mogelijk te maken. Naast dat ik mijn ouders goed kon invoelen, zorgde ik ervoor dat iedereen in mijn omgeving mij aardig vond waardoor ik bij iedereen welkom was. Buren, familie, juffen en meesters en ouders van kinderen. Ik heb hier in mijn vorige blogreeks uitgebreid bij stil gestaan. Je hoeft niet persé zelf als kind direct trauma te hebben meegemaakt. Vaak zijn de oriëntaties teveel op jezelf of teveel op een ander al veel dieper in het systeem van herkomst opgeslagen. Meerdere factoren zoals DNA, opvoeding, cultuur, maatschappij, religie etc. spelen mee. Die laat ik voor nu buiten beschouwing. 

De oriëntatie teveel op een ander zorgt ervoor dat mensen goed in staat zijn de ander of omgeving te scannen. Velen zijn hoogsensitief en voelen de behoeften en gevoelens van anderen. Wanneer ze iets voor zichzelf doen, voelt het vaak egoïstisch. Terwijl er tussen beide uitersten van jezelf verlaten en egoïsme heel veel ruimte zit. Tijdens onze opvoeding werden schaamte- en schuldgevoelens vaak ‘aangepraat’. Voor jouw behoeften kunnen zorgen, noem ik zelfzorg, zelfliefde en zelfvertrouwen.

Wat je als kind hebt geleerd, neem je als volwassene met je mee. Onbewuste volwassenen met de oriëntatie meer op de ander of hun omgeving hopen dat hun persoonlijke behoeften vaak extern worden vervuld. Sowieso omdat ze onvoldoende verbinding hebben met zichzelf en de eigen behoeften. Ze proberen goed te doen en aardig gevonden te worden. Als ze iets voor een ander doen en de ander is blij dan voelt die persoon zich ook beter. Je snapt waarschijnlijk wel dat dit enorm veel afhankelijke gevoelens en indirecte verwachtingen met zich kan meebrengen. Als het niet lukt om jouw behoeften extern te vervullen, ontstaan er onprettige gevoelens. Deze gevoelens worden vaak direct weer terug geprojecteerd op de omgeving.

Het zit vaak heel ingewikkeld in elkaar. En bij iedereen werkt het ook weer anders. Om er een beetje beeld bij te krijgen probeer ik in het kort een schets te geven van mijn innerlijke strijd. Zelf dacht ik niemand nodig te hebben. Ik zorgde voor de ander. De onderliggende pijn werd voor mij alleen maar zichtbaar als ik iemand te dichtbij had gelaten. Dan ervaarde ik wantrouwen, geen controle en voelde ik mij afhankelijk. Veel oude pijn werd op de situatie geprojecteerd. Dat was zo’n onprettig gevoel. In mij zat een dieper verlangen te worden gezien, terwijl ik er ook alles aan deed om mijn kwetsbaarheid onzichtbaar te maken.

Toen ik mezelf begon te voelen en voor mijn behoeften leerde zorgen, veranderde alles. Ik leerde dat mijn gevoelens en lichaamssensaties, oftewel mijn lichaam, continu met mij communiceren. Ze geven aan waar ik grenzen mag stellen en waar ik ruimte aan mag geven. Deze gevoelens en lichaamssensaties zijn direct verbonden met mijn persoonlijke behoeften. Behoeften als bewustzijn, vertrouwen, rust, verbinding, wederkerigheid, gezien worden, samenwerking, eerlijkheid, expressie, intimiteit, onafhankelijkheid, creatie, van belang zijn, plezier, vrijheid, ruimte, avontuur, onderzoek en groei staan heel dicht bij mijn essentie.

Hoe meer zelfkennis iemand heeft en zijn of haar werkelijke essentie leeft hoe autonomer iemand is. Een autonoom iemand voelt verantwoordelijkheid voor zijn of haar eigen behoeften en gevoelens maar houdt ook rekening met die van de ander.

Misschien komen jouw behoeften met die van mij overeen. Zijn ze net even anders, liggen ze uit elkaar of zijn ze zelfs complementair aan elkaar. We zijn allemaal anders en vinden andere dingen belangrijk. Alleen wanneer je je afhankelijk maakt van de ander of onuitgesproken verwachtingen hebt dan kun je last hebben van mensen met andere behoeften.

Als mensen elkaar ontmoeten, hebben mensen met de oriëntatie op de ander de neiging zich aan de ander aan te passen. We zetten eigenschappen of de voorgrond en andere eigenschappen op de achtergrond. Een veelvoorkomend voorbeeld dat iedereen wel kent is als we gaan solliciteren. Je zet dan vaak je beste beentje voor om die eerste indruk te beïnvloeden. We houden delen van onszelf verborgen. We zeggen de juiste dingen. In ieder geval dat proberen we. Iemand die zich op de ander oriënteert, houdt zich hier heel veel mee bezig. Het voelt bijna als zijn of haar eigen natuur. De persoon is vaak bezig met wat de ander van hem of haar denkt. Kan erover piekeren als die denkt een fout te hebben gemaakt en is vaak helemaal niet bezig met wat voor hem- of haarzelf belangrijk is.

Als je dit doet met iemand of een omgeving waarmee je langer in contant bent, dan is de kans dat je niet goed tot je recht komt en jezelf verlaat levensgroot. De momenten dat je je onprettig voelt, wijd je vaak aan andere dingen omdat je niet goed hebt geleerd naar jezelf te luisteren. Als je het uitmaakt met je relatie, stopt met een vriendschap of bijvoorbeeld ontslag neemt, realiseer je je vaak pas achteraf dat er belangrijke momenten zijn geweest waar je wel wat voelde maar niet naar handelde. Dat bewustzijn ontstaat pas als je meer afstand van de ander of situatie hebt. De vraag waarom je niet naar je gevoelens hebt geluisterd is interessant.

Jouw persoonlijke behoeften leren kennen door te voelen, is verhelderend. Je leert jezelf meer kennen en krijgt meer regie over jouw eigen geluk. Omdat je jouw behoeften zelf leert vervullen, ontstaan meer prettige gevoelens en tevredenheid. Naast jouw behoeften zelf leren invullen, is open leren communiceren over wat voor jou belangrijk is net zo belangrijk. Met communicatie bedoel ik niet de ander overhalen, manipuleren of met elkaar samen in het midden uitkomen. Nee, ik bedoel het echte contact. Jezelf zijn en je kunnen uiten. De ander zichzelf laten zijn door de ruimte voor de ander te kunnen dragen. Zonder oordeel, mening of advies. Zonder jezelf weg te houden of de ander te willen veranderen. Zo kunnen we individueel en ook collectief groeien, want er is ruimte genoeg voor iedereen.

Het onderwerp behoeften staat tijdens mijn praktijksessies vaak centraal. Omdat veel mensen tijdens het opgroeien hebben geleerd dat ze hun persoonlijke behoeften moesten opofferen in de situatie waarin ze zijn opgegroeid. Alle maniertjes, coping strategieën, overlevingsmechanismen, rollen, onuitgesproken gevoelens, gedachten en verwachtingen, verhalen, automatische reacties en projecties. We hebben ze allemaal. We hebben allemaal wel ergens pijn ervaren en allerlei maniertjes ontwikkeld om bij die pijn weg te blijven of ervan weg te bewegen. Als collectief zitten we hier best wel in vast. Ik ervaar het als een grote dikke brei. Een wir war aan onduidelijkheid, gedoe en ruis. Een vervlechting van projecties, triggers en trauma. Eén groot spel waar we allemaal een rol in spelen. En het kost zoveel energie. Weinig mensen kunnen de ruimte voor zichzelf en voor de ander dragen.

We zijn makkelijk te manipuleren, af te leiden en te sturen door anderen, omdat veel mensen de verbinding met hun eigen essentie missen en/ of onbewust zijn. Ik heb ook het idee dat de komst van social media en de smart phones onze reactiviteit en de oriëntatie op de omgeving hebben versterkt. Snel hebben we een mening en worden gestimuleerd ergens iets of van iemand te vinden. Of de mening is al gevormd. Je hoeft dan alleen nog maar een like of dislike te geven. De media, platforms als Facebook, etc zijn hier goed op ingericht. In een situatie waarin veel stress is en onduidelijkheid, zoals nu het geval is, zie je dus veel mensen doen wat er wordt gezegd. Veel mensen denken en voelen niet voor zichzelf. Missen een innerlijke verbinding, voelen angst en oriënteren zich op de omgeving omdat die houvast geeft. Het is eigenlijk net als die slechte relatie. Er zijn momenten geweest dat jouw gevoel of lichaam aangaf dat je je onprettig voelde, maar toch ging je eraan voorbij. 

Wat als we hier uit zouden stappen? Onszelf zouden ontvlechten uit die dikke brei en rondom onszelf alles zuiver maken. Dit kunnen we doen door bij een onprettig gevoel de weg naar binnen te maken. Hierdoor creëren we meer afstand van de situatie of de ander. Telkens ontvlecht je jezelf opnieuw. Vooraf door de verschillende behoeften en verwachtingen af te stemmen. Achteraf wanneer je pas later bewust wordt of in het moment. Hoe meer je je gewaar wordt en jezelf accepteert hoe zuiverder jij en daarmee jouw omgeving wordt. Hierdoor leer je steeds beter in alle situaties en contact met anderen jezelf te zijn, kun je jezelf sneller bijsturen en op jouw eigen pad blijven.

Iets voor een ander willen doen, is natuurlijk niets mis mee. Er zit ongelooflijk veel kwaliteit, kracht, liefde, ruimte en empathie voor de ander in de mensen die zich op anderen oriënteren. Het gaat er meer om dat je iets voor de ander doet waarin je je bewust bent van jezelf. Dat er geen spel wordt gespeeld maar dat het zuiver is. En dat vraagt veel bewustzijn in elk moment. Alles voelen, doorvoelen en kiezen.

Als je uit de ‘dikke brei’ stapt, de weg naar binnen maakt en jezelf en daarmee ook al jouw verbindingen van elk maniertje bevrijdt, wordt alles in jouw leven meer zuiver en echt. We hebben allemaal nog wel iets te ontvlechten. Toch geloof ik dat het kan en dat we daar naartoe bewegen. Alleen dan komen we weer meer met onszelf en met elkaar in verbinding. Ik draag graag mijn steentje aan dit zuiveringsproces bij door het zelf (steeds meer) te zijn en anderen erbij te ondersteunen.

Om voor mezelf weer een stap in het zuiveringsproces te zetten, voel ik al een tijdje dat het beter zou zijn van Facebook af te gaan. Veel zienswijzen van anderen worden gecensureerd. Er wordt zoveel gemanipuleerd. Meer dan we ons realiseren, voel ik. Ook zie ik veel afwijzende berichten of reacties. De hardheid spat soms van mijn scherm af. Het gaat vooral over de behoeften van de ander en wat volgens Facebook het juiste is. Ik ervaar er onprettige gevoelens bij, want het ligt zo ver af van mijn behoeften en wie ik in essentie ben. Het creëert een aanzuigende verslavende werking en het zet mij aan tot reactiviteit. Ook al reageer ik bijna nooit. In mijzelf gebeurt er van alles. Het beïnvloedt vaak mijn gemoedstoestand. Als ik echt eerlijk ben en trouw blijf aan mezelf, verlaat ik dit platform. Ook al vind ik er waardevolle contacten, mooie berichten en geeft het ook hele interessante informatie. Ik merk dat ik voor mezelf moet kiezen om het niet ten koste van mezelf te laten gaan. Ik wil geen energie meer geven aan het spel dat er wordt gespeeld en stap uit deze dikke digitale brei.

Het daadwerkelijk loslaten van Facebook (die mijn oriëntatie op anderen en de omgeving extra voedt) is best spannend. Het voelt bijna als het uitmaken van een slechte relatie die mij niet meer dient. Eerst was het vrij en toegankelijk. Gaandeweg werd het steeds minder vrij en zelfs manipulatief. Alsof ik nu vastzit in een verstrikking. Heel diep van binnen weet en voel ik dat het ontvlechten mij goed gaat doen. Ik vertrouw er bovendien op dat ik met anderen verbonden blijf.

Over een paar weken verwijder ik definitief mijn Facebook account. Vind je het leuk om mij of mijn blogs te blijven volgen, schrijf je dan in voor mijn blog op mijn website.
www.devrijekameleon.nl

Of zoek De Vrije Kameleon op Telegram.

https://t.me/joinchat/A_729Tu8LUQwOGU0

Natuurlijk vind ik het fijn om op een andere manier contact te houden. Mocht jij contact met mij willen houden dan kan je sowieso mijn contactgegevens op mijn website vinden.

www.devrijekameleon.nl


Liefs,

SIrpa
De Vrije Kameleon

‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

The post Vrijheid in de praktijk, blog 17: Ontvlechten appeared first on De Vrije Kameleon.

Ik zag een gepantserd mens. Omdat mevrouw haar voelsprieten altijd aan stonden, was zij zich extra bewust van elke energie, kortheid, stress, werkdruk en/of afwezigheid van de ander. Mijn cliënt was hoog sensitief. Dit zie je vaak bij mensen die door een onveilige thuissituatie als kind hebben geleerd zich op hun omgeving te oriënteren. Alle zintuigen zijn alert en het autonome zenuwstelsel staat continu aan om de omgeving te kunnen scannen op veiligheid. Ze ervaarde hierdoor elke dag stress, voelde zich onprettig, duwde mensen vaak weg om zichzelf te beschermen en kon zoals ze zelf zei ‘spinnig’ zijn. Eronder zat een diep verlangen naar echt contact, gelijkwaardigheid en oprechtheid. Ze zat hierin vast.

Automatisch reageerden veel mensen met ’tegen’ energie. Het ontmoeten van ‘moeilijk’ gedrag doet vaak ook iets met ons eigen zenuwsysteem en hechtingsgeschiedenis. Hoe meer stress, hoe meer ons beschermingsmechanisme wordt geactiveerd. Zo ontstaat er een wisselwerking met de ander of onze omgeving, een actie-reactie dynamiek.

Door mijn contact met haar realiseer ik me nog meer hoe ongelooflijk belangrijk het is met elkaar te verbinden. Vooral wanneer iemand afhankelijk van ons is. Daarom eerst meer over mijn zienswijze met betrekking tot verbinden. Ten slotte deel ik mijn terugblik op onze bijzondere ontmoeting.

—————————————————————————————————————————————–

Als mensen (of professionals) werkelijk met elkaar willen verbinden, is het belangrijk om van vijf zaken bewust te zijn:

• Overdracht
• Afhankelijkheid
• De actie-reactie dynamiek
• (Zelf) ontwapenen
• De ruimte dragen

Overdracht
Zodra je in contact komt met iemand anders, vindt er overdracht plaats. Je vindt iemand aardig of onaardig omdat er energie wordt uitgewisseld die je als prettig of onprettig ervaart. Ervaar je prettige gevoelens dan verloopt de ontmoeting vaak prima. Voelt het onprettig dan wordt het werkelijk ontmoeten van elkaar lastiger. Jouw eigen geschiedenis, eerdere ervaringen en gevoelens beïnvloeden jouw waarneming.

Vaak projecteren we ons onprettige gevoel direct op de ander. We geven een oordeel over het gedrag en automatisch passen we ons gedrag hier op aan. Een reactie uit zelfbescherming die meestal onbewust plaatsvindt. We kunnen vaak niet door iemand ander zijn of haar pantsering heen kijken. We weten vaak niet wat er diep van binnen bij de ander leeft. We hebben regelmatig de neiging het gedrag van de ander te verklaren vanuit ons eigen perspectief. We begrijpen het niet, gebruiken onszelf als meetlat en vullen veel in zonder de ander ernaar te vragen. We projecteren zoveel op anderen dat we vaak niet eens bewust zijn van onszelf. Hierdoor ontstaat veel miscommunicatie.

Afhankelijkheid
Als er binnen de relatie een disbalans is, bijvoorbeeld in de rol van ouder, partner, leidinggevende, zorgmedewerker, hulpverlener, leraar, arts, leider, politicus, politieagent en/ of autoriteitsfiguur, is het extra belangrijk rekening te houden met overdracht. Binnen deze relaties met machtsverhouding is de één afhankelijk van bijvoorbeeld de zorg, besluitvorming, oordeelsvermogen en/ of liefde van de ander. Wanneer de persoonlijke behoeften binnen deze afhankelijkheidsrelatie onvoldoende worden vervuld, ontstaan er onprettige gevoelens. De autonomie en het gevoel van verbonden te zijn staan onder druk waardoor de overdracht van onprettige gevoelens groter wordt en de pantsering (oftewel het beschermingsmechanisme) actiever. Hoe groter het gevoel van afhankelijkheid van de ander, hoe meer projectie er plaatsvindt. Bovendien kan de persoon die aan de andere kant staat, misbruik maken van zijn of haar machtspositie. We zijn hier allemaal gevoelig voor, omdat we allemaal tijdens ons opgroeien wel ergens een gevoel van niet genoeg zijn en ongelijkwaardigheid hebben ervaren.

Het is belangrijk te weten dat overdracht binnen een afhankelijke relatie wordt gebaseerd op eerdere ervaringen uit de geschiedenis. Wanneer je als kind niet zulke beste ervaringen hebt gehad met jouw ouders en/of opvoeders (onze eerste ervaring met een afhankelijkheidsrelatie) bestaat de kans dat er oude gevoelens in de nieuwe situatie meekomen. Bijvoorbeeld als iemand je doet denken aan je vader die jou vroeger altijd afwees. Een persoon waar jij je afhankelijk van voelt met vergelijkbare eigenschappen als jouw vader zal jou in een nieuwe situatie extra triggeren. Er is dan sprake van overdracht en het voelen van oude pijn.

Actie-reactie dynamiek
Naast overdracht en afhankelijkheid is het belangrijk bewust te zijn van de actie-reactie dynamiek. Er vindt een constante uitwisseling plaats met de ander of jouw omgeving. We reageren vaak automatisch en onbewust op elkaar. Wanneer jij degene bent die professioneel met mensen werkt of als je iets wilt veranderen in de relatie met een ander, is het belangrijk bewust te worden van deze uitwisseling en ontstane dynamiek. Wordt deze als onprettig ervaren dan ontstaat er veel ruis in de verbinding. Niet alleen bij jezelf maar ook bij de ander. Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontmoeten ook twee hechtingsgeschiedenissen elkaar.

(Zelf) ontwapenen
Onder het gedrag van een ander gaat dus een hele andere wereld schuil. Soms moet je ergens doorheen. Zoals ik ook in mijn vorige blog over mijn eigen terughoudendheid schreef. Iemand moet echt nieuwsgierig zijn om mijn innerlijke wereld te mogen betreden. Ik laat iemand daar niet zomaar toe. Deze angst heb ik onder andere in verbinding met een paard onderzocht. Het paard spiegelde mijn angst, terughoudendheid en wantrouwen. Pas wanneer ik zelf met vertrouwen en een initiatief kwam, spiegelde het paard precies wat ik gaf. Als je vertrouwen geeft, krijg je vertrouwen terug. Zo werkt dat ook met mensen. Verandering in onze situatie ontstaat wanneer wij zelf iets veranderen.

De ruimte dragen
Afstand en nabijheid zijn twee belangrijke termen die gaan over de verbinding tussen professionals en cliënten. Mijn inziens gaan afstand en nabijheid niet over het letterlijk nemen van afstand (en nabijheid). Zoals het wel vaak wordt geïnterpreteerd.

Afstand gaat over de cliënt voldoende ruimte geven in zijn of haar eigen autonomie. Vooral als deze door afhankelijkheid wordt ondermijnd. Het gaat erom dat we onze cliënten niet nog afhankelijker maken dan ze al zijn. Dat we ze niet belasten met onze sores zodat ze het gevoel krijgen voor ons te moeten zorgen. Het gaat over het bewust zijn van onze eigen gevoeligheden en het dragen van onze verantwoordelijkheid daarin.

Nabijheid gaat over jezelf zichtbaar maken in je eigen mens zijn. Het gaat over de liefde die we geven. Over de warmte die we uitstralen. Over de verbinding die we kunnen voelen. Het gaat over het bekrachtigen van de ander. Over het vertrouwen dat we geven.

Afstand en nabijheid gaan over veiligheid, het afstemmen van de persoonlijke behoeften. Het gaat over een afgestemde verhouding in ruimte, vrijheid en verbinding. Het gaat over gelijkwaardigheid en menselijkheid. Ik noem het zelf de ruimte voor iemand dragen. En die ruimte is voor iedereen anders. We kunnen er niet vanuit gaan dat wat wijzelf ‘normaal’ vinden voor een ander ook zo is. Afstemming op persoonlijke behoeften is noodzakelijk. Door mijn persoonlijke ervaring weet ik wat ervoor nodig is de ander werkelijk te mogen ontmoeten en de ruimte daarin voor de ander te dragen.

Om goed te kunnen verbinden met een ander hebben we zelf ook ruimte nodig. Nu staat die ruimte regelmatig onder druk. We ervaren werkdruk of stress omdat de focus vaker komt te liggen op de taken die moeten worden afgerond of de resultaten die moeten worden geboekt. De relatiegerichtheid komt hiermee vaak in het gedrang. Toen ik nog in de reguliere zorg werkte, werd mijn caseload (aantal cliënten) telkens hoger. Daarna kreeg ik ook in het onderwijs steeds meer administratieve- en neventaken. De werkelijke aandacht en verbinding, waar ik zo goed in ben, verdwenen hierdoor steeds meer naar de achtergrond. Waardoor ik steeds minder plezier kreeg in mijn werk. Mijn inziens is dit een structureel probleem binnen de zorg en het onderwijs. Ik ben nog steeds dankbaar dat ik voor mezelf ben begonnen. Waardoor ik precies dat kan doen waar ik zo goed in ben: verbinden!

—————————————————————————————————————————————–

Door mevrouw haar onvermogen en wantrouwen naar de ander kon en durfde ze de verbinding niet zelf te maken. Haar harnas was te strak en haar muur te dik.

Ik ben mezelf (bijna altijd?). Je maakt niet iemand extra afhankelijk als je jezelf laat zien. Er ontstaat alleen maar een verbinding. Wanneer er trauma zit op de verbinding dan is het belangrijk zelf volledig aanwezig te zijn. Ik liet mijn kwetsbaarheid zien en ik kreeg kwetsbaarheid terug. Door rust uit te stralen, kreeg ik rust terug. Omdat ik dieper durfde te verbinden, ontving ik verbinding terug. Ik benoemde alles wat ik voelde en dacht. Legde uit waarom ik iets deed. De projectie en ruis in onze verbinding kregen hierdoor geen kans. Door onze uitwisseling in energie, werd het ook haar ervaring en kreeg ze vertrouwen. Ze deelde haar geheimen, haar kwetsbaarheid en pijn. Haar muurtje liet ze vallen en haar harnas deed ze uit. Ze zei eerst nog dat haar prettige gevoel door mij kwam. Ik herinnerde haar eraan dat het niet van mij was, maar dat ze zelf in staat was deze te voelen. Het was van haar. Aan het einde zaten we in stilte, hielden elkaars handen vast, keken elkaar aan in de ogen en genoten van de uitwisseling en rust.

Als je net als mijn cliënt afhankelijk was van zorg, maar ook gevoelig, gepantserd en getraumatiseerd, dan voelt
elke dag als vechten. Het was zwaar. Toen ze uiteindelijk zelfstandig besloot dat haar strijd in dit leven genoeg was geweest, pakte ze haar autonomie terug. In eerste instantie ervaarde ze een soort van ‘fuck you‘ gevoel. ‘Nu pak ik de regie terug.’ Een oud thema. Dat was duidelijk. Dit gevoel had ze nodig om haar kracht te voelen en voor zichzelf te gaan staan. Het voelde enorm bevrijdend waardoor er iets in haar veranderde. In de korte periode van het afscheid nemen werd haar bescherming zachter en durfde ze anderen meer toe te laten. Ze was verwonderd van het effect op haar omgeving.

Dag lief, mooi en prachtig mens. Zoals beloofd, gooi ik straks als ritueel een zware steen voor jou in de zee. Deze staat symbool voor al jouw pijn, voor al jouw verdriet en zwaarte. Het is klaar.

Je bent nu vrij. Vrij van je lichaam, je pantsering en pijn….

Ik ben dankbaar dat ik de ruimte voor jou mocht dragen. Dat ik zo dichtbij mocht zijn en je werkelijk mocht ontmoeten. Want in de werkelijke ontmoeting met de ander, ontmoet je jezelf. ♥️

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

The post Vrijheid in de praktijk: Blog 15, Ontwapenen appeared first on De Vrije Kameleon.

De levenslessen van een paard Bert Vink van de Hofpas

The post Ervaringsverhaal paarden coaching appeared first on De Vrije Kameleon.

video item over paardencoaching

The post Item over paardencoaching bij tv West appeared first on De Vrije Kameleon.

Jij en de ander(en)

Als jij iets ervaart in de ontmoeting met een ander, dan kan dit jou iets vertellen. De positieve eigenschappen die je in andere mensen bewondert zijn eigenschappen die je bij jezelf herkent. Mensen die je negatief beoordeelt, laten jou zien wat in jouw systeem nog ‘aangeraakt’ mag worden. Als ik mij in de ontmoeting met een ander voel afgewezen. Dan is er nog een deel in mij die zichzelf nog afwijst. Werk aan de winkel dus. Want iedere keer dat ik me geraakt of gekwetst voel, krijg ik de kans mezelf dieper te onderzoeken. Niet alleen ik. Iedereen.

‘Your perception of me is een reflection of you.’ My reaction to you is an awareness of me.’

Het is gaaf om wat je gespiegeld krijgt met een ander te delen. Om eerlijk te durven aangeven wat lastig is. De verantwoordelijkheid voor het eigen gedrag en de geraaktheid te dragen. Om vervolgens samen te onderzoeken waar het vandaan komt. De ander oordeelt niet, maar kan met aandacht erbij blijven en ontvangen. Onderzoekt bij zichzelf of hij of zij er zelf iets mee kan. Zo groeien we met elkaar samen. Om dit samen te kunnen, is er lef, kwetsbaarheid en gelijkwaardigheid nodig.

De groep groeit

Binnen groepen speelt zich vaak van alles af. Als er een groep ontstaat of als je er nieuw bij komt, dan maakt de groep een ontwikkeling door. We wachten af, kijken de kat uit de boom. We oriënteren ons. Richten ons op overeenkomsten. Voelen goed wat wel en niet gewenst is. En wie het voor het zeggen heeft. Dit hoort erbij. We zijn sociale wezens zoals ik eerder in deel 1 beschreef.

Kom je dit met zijn allen goed door dan is er ruimte voor meer verbinding. Je vertelt wat meer over jezelf en voelt vertrouwen. Je kunt jezelf zijn, waardoor je ook kwetsbaarder durft zijn. Je ‘maskers’ wat meer af te zetten, Te delen, grenzen te stellen. Je groeit. Niet alleen jij. Ook de ander(en). De groep. In de praktijk zien we de groepsontwikkeling helaas vaak stagneren.

Onderstroom

Deze innerlijke en interactie processen en patronen fascineren mij al heel lang. En heb tijdens mijn opgroeien een gevoeligheid voor het waarnemen van deze signalen ontwikkeld. We houden ons groot, maken ons klein, houden het af, schuiven het van ons af, etc. Vanuit verschillende posities maken we met elkaar contact. Heel vaak voelen we dat we niet helemaal tot ons recht komen. En vaak hebben we niet in de gaten wat het effect daarvan op de ander (de groep) is.

Dit is ook de reden waarom ik graag met groepen mensen en paarden werk. Mensen worden in contact met een paard gespiegeld. In groepen gebeurt er van alles binnen de interactie. In verbinding met een paard is gaaf, maar wij mensen spiegelen elkaar ook. Dit is waardevolle informatie waarmee kan worden gewerkt. Ook binnen mijn één op één coaching staat de ontmoeting tussen ons beiden regelmatig centraal.

Omdat we het vaak lastig vinden echt contact met elkaar te maken, ontstaat er een onzichtbare stroom, de onderstroom. Dingen worden niet uitgesproken. Er is binnen een groep bijvoorbeeld wantrouwen en indirecte weerstand aanwezig. Gedoe over macht en onmacht. Meestal voel je het en hebben we het er niet over. Soms komt er iets aan de oppervlakte. En denk je. ‘Waar gaat dit over?’ Denk maar bijvoorbeeld aan families waar ruzies nooit worden uitgesproken. Teams waar niemand elkaar durft aan te spreken. Organisaties waar grote afstand tussen het management en de werkvloer bestaat, etc. En de meeste mensen hebben vaak de beste intenties. Tijdens een etentje, bij het koffiezetapparaat en bijvoorbeeld in de wandelgangen zoeken we mensen op waarvan we weten dat zij ons begrijpen en er hetzelfde over denken. Dit kan heel functioneel zijn. We zijn op zoek naar veiligheid. Maar als er te lang niets wordt besproken dan komen we terecht in een neerwaartse spiraal. Door de ervaring van onveiligheid komen mensen nog meer vast in hun pantser te zitten. En sluipen er binnen de groep collectieve gedragspatronen in.

Collectieve patronen

Het gaat nog veel verder dan dat. Vaak zie je dat mensen met dezelfde gedragspatronen voor bepaalde beroepen kiezen. Dat er binnen organisaties mensen worden aangenomen waarin we onszelf herkennen. Met als gevolg dat individuele gedragspatronen vaak collectief in de groep aanwezig zijn. En bepaalde patronen onderdeel van de cultuur worden. Om een voorbeeld te geven. In zorg en welzijn zie ik regelmatig dat het lastig is om voor jezelf op te komen. Jezelf te profileren. Ze maken zich vaak klein. In groepen waar de directeur de confrontatie uit de weg gaat, zie je in de groep hetzelfde gedrag terugkomen. Elkaar aanspreken is dan lastig. Want we hebben het zo leuk en gezellig met elkaar samen……

En natuurlijk zie je dat in gezinnen en families ook. We passen ons aan ons systeem aan. Lees ook deel 1.

Zichtbaarheid

Binnen mijn begeleiding neem ik waar, vertraag processen en leg belemmerende patronen bloot. Bovendien creëer ik ruimte en intervenieer waar nodig zodat de onderstroom boven komt drijven en zichtbaar wordt. We hebben het dan over zaken die er echt toedoen.

Net zoals de verbinding met jezelf nodig is om jouw koers te blijven voelen en volgen. Is dat hetzelfde voor een groep, team of organisatie. Stilstaan, processen vertragen en reflectie dragen bij aan het (collectieve) bewustzijn. Hoe doen wij het met elkaar samen? Wat is mijn aandeel in het geheel? Vooral in groepen waar de onderlinge afhankelijkheid  groot is, is het belangrijk de onderstroom aandacht te geven en de dynamiek bloot te leggen. Zaken die ertoe doen worden zichtbaar en bespreekbaar. Mensen durven hun kwetsbaarheid te delen. Maskers en harnassen worden afgedaan. Dit kan vanaf het eerste moment dat een groep ontstaat. Dan creëer je een gezonde groepsontwikkeling. En waarschijnlijk versnel je deze ook. Ook als de groep al langer bestaat, kun je opnieuw met elkaar verbinden. En de ‘vastgeroeste’ patronen in beweging brengen. En zo nodig loslaten.

Bewustzijn op jezelf en de groepsdynamiek zorgen ervoor dat er anders kan worden gehandeld. Hiermee wordt de individuele en collectieve vrije ruimte vergroot. Tegenstellingen, overeenkomsten, alles mag er zijn. Er ontstaat meer energie, gelijkwaardigheid en diversiteit. Vrijheid. Dit is de basis voor een succesvolle samenwerking en gelukkig samenleven.

Herkenning

Herken je jezelf of als groep hierin? Ik heb verschillende methoden om met jullie samen te werken en op onderzoek uit te gaan. Het is af en toe gewoon fijn om een buitenstaander mee te laten kijken, processen te begeleiden in samen werken, leven, leren en groeien.

Durf je de uitdaging met elkaar aan te gaan? Kom dan langs voor een vrijblijvende oriëntatie/ kennismakingsgesprek. Ik zou het super gaaf vinden om samen met jullie, de situatie te onderzoeken. Helpen om de onderlinge verbinding te versterken.

Ben je nieuwsgierig geworden? Stuur mij een pb via mijn website, Messenger of WhatsApp. Like mijn pagina op facebook als je het leuk vindt meer informatie te ontvangen in de toekomst of schrijf je in voor een notificatie op mijn website.

Warme groet,

Sirpa

De Vrije Kameleon creëert verbinding, zet kwetsbaarheid in als kracht en gaat voor echt contact (zichtbaar en zuiver).

www.devrijekameleon.nl

‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

The post ‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’ (groepsverbinding) appeared first on De Vrije Kameleon.

Hoe neem jij jouw eigen ruimte in? Hoe kom jij tot jouw recht? Op jouw werk? In het gezin? In jouw relatie? Bij jouw vrienden? Op school? Hoeveel laat jij van jezelf zien? En wat laat je van jezelf zien? Wat houd je verborgen? Voor de ander. En misschien zelfs voor jezelf?

Deze week was ik in gesprek met een bijzonder iemand. We hadden het over jezelf durven zijn als een ander een andere opvatting over het leven heeft. Wat doe je dan? Laat je de ander bij zijn verhaal en laat je jezelf ook zien? Laat je het? Vlucht je? Of kies je voor aanpassing? Ik begeleidde deze week een coachsessie waarin het aangeven van wat voor jou belangrijk is soms zo lastig is. Eigen gevoelens en behoeften worden eigenlijk al heel lang onderdrukt. En zo kom ik allerlei vragen tegen. Vorige week had ik een informatiedag over het gedrag van ‘pubers’. Ze noemden mensen in die context kopieermachines….. Precies dat.

Socialisatie
We zijn allemaal op onze eigen manier gevormd, gevoed, gekwetst, gepantserd en gemaskerd. De manier waarop, de diepe overtuigingen, behoeften en energie zijn terug te herleiden naar het gezin van herkomst en voorouders. Onze ouders leren ons hoe we ons aan elkaar verbinden, hoe we ons moeten gedragen. Als we er niet bij horen, dan voelen we dat. Het is fijn om gezien te worden. Geliefd te zijn. Om vastgehouden te worden. En vroeger als kind zelfs noodzakelijk om veilig te zijn. Dus we pasten ons zoveel mogelijk aan. En raakten misschien soms delen van onszelf kwijt.

Onderschat de invloed vanuit de omgeving niet. Naast het gezin van herkomst socialiseren wij ook binnen onze maatschappij en sociale groepen waar wij deel van uitmaken (school, de sportclub etc.). Bovendien krijgen we ook via de televisie, het nieuws en sociale media allerlei boodschappen mee.

Zoals we ons als kind binnen ons gezin hebben ontwikkeld. Zo verbinden wij ons als volwassenen aan anderen. Binnen intieme relaties merk je deze ‘maskers’ vaak als eerste op. Je wordt eerder getriggerd. En wanneer je je meer bewust wordt, valt het op dat je vaak reageert vanuit oude interactie- en gedragspatronen die diep ingesleten zijn. Een vast script. Of het nu een vriendschappelijke of werkrelatie is. In het contact met de ander nemen we onszelf, onze persoonlijke conditionering, onze bagage en ‘toolbox’ met vaardigheden mee.

Loslaten
Soms werkt het prima, maar in veel gevallen ook niet. We analyseren de situatie, maar blijven toch vaak in dezelfde kringetjes ronddraaien. We zitten vast in ons denken. Denken gaat uit van een oorzaak en gevolg en is dus vaak lineair. Gekoppeld aan vaste structuren. En vaste structuren zorgen voor dezelfde gevoelens en die zorgen weer voor repeterend gedrag met vaak dezelfde uitkomst. Zo houden we onszelf gevangen.

Deze manier van denken kun je stoppen door in verbinding met jouw hart, emoties en lichaam te komen. In de praktijk nemen we onvoldoende ruimte en rust met onszelf in verbinding te zijn. Diepere gevoelens en lichaamssensaties kunnen heel subtiel zijn. In de dagelijkse hectiek ga je er zo aan voorbij. Sommigen van ons lopen bijna over van spanning, verdriet, boosheid of angst. Ook dan is het een uitdaging erbij te blijven in plaats (vaak onbewust) ervan weg te willen vluchten of te onderdrukken.

Onze innerlijke wereld beïnvloedt de manier waarop wij kijken en onze omgeving ervaren. De enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Als jij verandert, verandert jouw omgeving mee.

Vrijheid

Oude overtuigingen, vaste patronen kunnen worden omgezet in nieuwe mogelijkheden en nieuw gedrag. Om jouw leven zelf vorm te geven, is het belangrijk jouw bewustzijn te verruimen. Hoe ervaar je de werkelijkheid buiten jezelf? Wat gebeurt er met je? Wat voel je? Welke lichaamsreacties ervaar je daarbij? Vanuit die innerlijke verbinding, ben je beter in staat jezelf te reguleren, te balanceren en van binnenuit jouw eigen koers uit te zetten. Met meer energie, ruimte en een gevoel van meer vrijheid als resultaat. Zodat je je eigen leven meer kunt creëren in plaats van overleven. Zweverig gedoe? Verre van dat. Het vraagt enorm veel moed om met beide voeten op de grond binnen onze huidige wereld bij jezelf te komen, te zijn en te blijven.

Herkenning
Herken je jezelf hierin? Is de jas van aanpassing jou ook te klein geworden? Durf je de uitdaging met jezelf aan te gaan?

Coaching
Kom dan langs voor een vrijblijvende oriëntatie/ kennismakingsgesprek. Ik zou het super gaaf vinden om samen met jou, jouw situatie te onderzoeken. De ruimte van stilte en rust te creëren zodat je in verbinding met jezelf kunt komen.

Ik heb mij altijd gefascineerd in de mens in relatie tot zijn of haar omgeving. Het doorbreken van patronen is echt niet makkelijk. En ik ervaar dat binnen mijn coaching praktijk het hier eigenlijk altijd over gaat. Daarom ben ik mij, naast mijn eigen onderzoek, extra gaan verdiepen in hoe ik deze groei processen kan begeleiden. Wist je dat ik naast het begeleiden van individuen, ook groepen coach. Daar kom ik later op terug. Want dat is net even een andere uitleg en benadering.

Ben je nieuwsgierig geworden? Stuur mij een pb via mijn website, messenger of whatsapp. Like mijn pagina op fb als je het leuk vindt meer informatie te ontvangen in de toekomst.

Warme groet,

Sirpa

De Vrije Kameleon creëert verbinding, zet kwetsbaarheid in als kracht en gaat voor echt contact en zichtbaarheid.
www.devrijekameleon.nl
‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

The post ‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’ (innerlijke verbinding) appeared first on De Vrije Kameleon.