Tijdens de retraite staan we stil bij onze gecreëerde persoonlijkheid en ons ware zelf. Met mooie verschillende feminiene (liefde) en masculiene (kracht) oefeningen zoals o.a. yoga, breathwork &  sharing verbind je je met jezelf en elkaar. Vanuit een veilige setting word je uitgenodigd steeds meer jezelf te zijn. Wil jij deze pure en zuivere retraite en bewustzijnsverruimende ervaring voor mannen en vrouwen komen ervaren? Meld je snel aan, het aantal plaatsen is beperkt.

Van kinds af aan is Sirpa gefascineerd door de menselijke interactie. Op haar website met onder andere blogs (devrijekameleon.nl) kun je hier veel meer over lezen. Na een lange tijd alleen te hebben gewerkt in haar praktijk, is ze mensen gaan opzoeken die met haar willen samenwerken en deze pure en zuivere communicatie met zichzelf en met elkaar durven aan te gaan. De begeleiding van de retraite bestaat uit twee mannen en twee vrouwen. Met elkaar samen geven ze deze gave retraite Puur en Zuiver vorm.

Datum: Zaterdag 28 en zondag 29 oktober 2023

Prijs €425 inclusief btw.

Prijs is all inclusive (eten & drinken en één overnachting, gedeelde 2 pers kamers)

Tijd: zaterdag 10.00- zondag 18.00

Locatie: Op Hodenpijl/ Oker 015

Aanmelden via sirpa@devrijekameleon.nl

Website: devrijekameleon.nl

The post Retraite Puur en Zuiver appeared first on De Vrije Kameleon.

In 2013 heb ik een bijzonder mens ontmoet. Ik ervaarde een overdracht aan informatie via de ogen. Er kwam bij mij direct zoveel emotie vrij. Het voelde als thuiskomen en tegelijkertijd voelde ik intense heimwee. Een energetische boodschap dat wist ik meteen. Het was een ontmoeting zonder tijd, gedachten, beperkingen en alleen maar ruimte. Vanaf dat ene moment werd ik nog dieper in mijn eigen hartbewustzijnsveld gezet. Alsof de luiken van mijn hart wagenwijd open werden gezet. Vier weken heb ik vanuit mijn hart bewustzijn geleefd. Zonder de beperking van mijn brein. Ik voelde mij zo krachtig en vrij. Na die tijd werd mijn verbinding in relatie tot de ander geconfronteerd met beperkingen. Mijn brein en mijn verhaal gingen aan. Er ontstonden triggers, actie-reactie dynamieken en traumapijn. Mijn aanwezigheid en vrije verbinding met mezelf werden hierdoor verstoord. Waardoor ook de vrije verbinding met de ander verdween. Op dat moment werd ik mij nog meer bewust van de twee aanwezige bewustzijnsvelden. Mijn brein en hart en hun verschillende manieren van waarnemen. Beiden velden liepen door elkaar heen. Welke vooraan stond, nam ik waar. Mijn brein had de neiging de ervaring terug naar mijn persoonlijke verhaal te brengen. Mijn hart was vrij van een verhaal, maar ik voelde wel een hele diepe emotie. Mijn hele lichaam trilde ervan. Het was opeens zo duidelijk. Deze emotie zat heel diep en was helemaal van mij. Het stond zelfs los van de ander. De pijn die ik ervaarde, ging over de verbinding met mij.

Deze blog is een onderdeel van de reeks vrijheid in verbinding. Ik heb zoveel mogelijk geprobeerd er een losstaand verhaal van te maken. Om de volledige context en uitleg mee te krijgen, raad ik je aan de vorige blogs ook te lezen. Ik schrijf deze blog om te delen hoe ik naar bewustzijnsverruiming en onze ervaringen aankijk. We hebben vaak als mensen de neiging om te vergelijken. Doe dat niet want jij hebt jouw eigen verhaal en we zijn allemaal onderweg. Misschien deel je wel mijn zienswijze? Of heb je door het lezen van mijn ervaringen er misschien iets voor jezelf aan? Haal er gewoon uit wat bij jou resoneert en belangrijk is.

In ons volwassen leven hebben we ervaringen. Ervaringen zijn soms prettig, minder fijn of kunnen zelfs heel onprettig zijn. Het zijn ervaringen die voor het verruimen van ons bewustzijn kunnen zorgen. Soms door situaties die ons overkomen, bijvoorbeeld een verlies van iemand of een bijzondere gebeurtenis. Soms ook door situaties die we zelf, vaak onbewust, creëren. Bijvoorbeeld een relatie waarin we de geschiedenis van ons verhaal herhalen of een werkplek waarin we onszelf uiteindelijk tegenkomen bijvoorbeeld bij een burn-out. Hoe verder je van jezelf bent afgedwaald, hoe intenser de (gecreëerde) ervaring soms is. Deze ervaringen zijn vaak symptomen die terug te herleiden zijn naar een diepere oorzaak. Mijn moeder heeft de basis van deze kennis aan mij overgedragen. Al wist zij zelf de kern nog niet helemaal te pakken. Ze was haar hele leven op zoek naar zichzelf, maar bleef telkens in haar breinbewustzijn hangen of onbewust terugvallen. Mijn ervaringen met haar en met mijn gecreëerde persoonlijkheid hebben mij nog nieuwsgieriger gemaakt. Misschien ga je net als ik ook bewust op onderzoek uit door het volgen van bewustzijnsverruimende bijeenkomsten, door je te laten inspireren of door het bewust aangaan van ervaringen die je met jezelf confronteren. Deze manier van naar het leven kijken en op onderzoek te gaan, heeft de verbinding met mijn emoties, lichaam en ware zelf stap voor stap hersteld en mijn bewustzijn verruimd. Voor mij ligt de diepere oorzaak van het afdwalen van ons pad in ons gecreëerde persoonlijkheid. We leven dan uit ons breinbewustzijn en leven onze ware bestemming niet.

Een mooi voorbeeld over een ervaring waarin ik bewust mijn angst ben gaan opzoeken, is door in 2011 weer te gaan paardrijden. Ik was hartstikke bang voor paarden. Maar als ik ze langs het strand zag galopperen, dan kwam er in mij zo’n vrijheidsgevoel vrij. Ik kon dat gevoel niet meer loslaten. In de ontmoeting met het paard heb ik mezelf leren reguleren. Ik leerde vanuit de aanwezige angst en de reacties van mijn lichaam uiteindelijk bij mezelf terug te komen. Mijn autonome zenuwstelsel is gevoelig en er zit een schrikreflex in opgeslagen. Dit projecteerde ik op het paard. Ik was bang om vanuit het niets te worden aangevallen of te worden afgewezen. Daarom hield ik me in eerste instantie terug met de hoop dat het paard naar mij toe zou komen. Waar het paard niets van begreep. Een paard wil vertrouwen ontvangen en als je dat geeft, krijg je vertrouwen terug. Wat vond ik het eng om de eerste stap naar voren te zetten. Soms kan ik er opeens weer een beetje last van hebben. Dan komen er zomaar angst- en controlegedachten op. Als ik me hierin verlies, dan vertel ik mezelf mijn verhaal. Ik word bang en ervaar spanning in mijn lijf. Ik wil dan vluchten maar ervaar dat mijn persoonlijkheid mij hier doorheen wilt drukken.  

Wanneer ik mezelf weer vanuit mijn hart bewustzijn overeind zet, neem ik alles waar en ben ik eerlijk over de angst naar mezelf. Ik adem dan juist naar de angst en spanning toe in plaats van ervan weg te bewegen. Hierdoor erken en doorvoel ik het. Door mijn aanwezigheid verdwijnen mijn beperkende gedachten en mijn verdichte veld opent zich weer. Hierdoor kom ik opnieuw aan in mijn lijf en ontspan. Als de ontspanning zich verder uitbreidt, kan ik neutraal, gedachteloos genieten en in het nu moment aanwezig zijn. Dan zit ik weer in mijn hart bewustzijn. Als er wat spanning blijft hangen, ben ik eerlijk en echt over wat ik voel. Ik maak me niet meer klein of groot. Door de echtheid blijft het paard rustig en met de groep ontstaat er meer verbinding. Paardrijden is voor mij een mooie oefening om aanwezig te zijn in het nu moment. Een zelfregulerende activiteit. Bewust adem ik naar mijn buik. Het paard voelt mijn vertrouwen, de verbinding en mijn kern. Als ik er met een maniertje en vanuit mijn breinbewustzijn op af zou stappen, zal ze de spanning die eronder zit direct spiegelen. Net zoals andere mensen of omgeving onze aanwezige trilling spiegelen. Alles wat een ander of omgeving (of situatie/ ervaring) aan jou laat zien en het raakt jou, gaat over jou en dus niet over de ander. In de ontmoeting met andere levende wezens ontmoeten wij altijd onszelf. Sinds twee jaar werk ik bij een manege dichtbij het strand. Als we met de paarden op het strand aankomen, ontstaat er een soort van activering en enthousiasme. Als ik het paard de ruimte geef en laat gaan, geef ik me aan haar over. Door mijn overgave en vertrouwen ontstaat er een samenwerking. De kracht die zij geeft, komt tegelijkertijd ook in mij vrij. Ik kan je gewoon niet vertellen hoe dat voelt. Er komt dan zoveel emotie vrij! Precies waar ik zo naar verlangde.

En zo heb ik nog vele ervaringsverhalen. Lees voor meer ervaringsverhalen ook mijn eerste reeks met blogs. Wanneer we dus vanuit onze gecreëerde persoonlijkheid leven, leven we niet ons leven, maar (over)leven we ons aangepaste geprogrammeerde leven. Soms gebeuren er dan dingen in ons leven, ontstaan er situaties (ervaringen of ontmoetingen) die ervoor kunnen zorgen dat we dieper bij onszelf aankomen. We hebben wel zelf de kans te grijpen door ervoor te kiezen. Elke keer krijgen we weer nieuwe kansen aangeboden. Het is altijd aan onszelf welke keuze we maken. Blijven we doen wat we altijd al deden? Maken we keuzes op basis van ons breinbewustzijn? Soms blijven we zo hardnekkig vasthouden dat we onszelf in steeds extremere situaties brengen. Waardoor je het misschien gaat zien dat je in jouw persoonlijke verhaal blijft hangen. Of maken we eerst de weg bij onszelf naar binnen? En maken we keuzes vanuit ons hart bewustzijn? Mijn ervaring is dat als je begint met kiezen door de weg naar binnen te maken en te voelen, dat je vervolgens in hetzelfde thema uitgedaagd blijft. Telkens is de situatie dan weer in een andere ervaring verpakt. Een soort van test of je bij jezelf kunt blijven. Als je bewust op het kantelpunt tussen jouw breinbewustzijn en hart bewustzijn beweegt en steeds meer keuzes begint te maken vanuit jouw doorvoelde authentieke gevoelens. Dan gaat het leven meer op jou reageren. En gaan de dingen meer moeiteloos omdat de keuzes die je maakt meer bij jouw essentie passen. Jouw lichaam is daarbij altijd jouw kompas. Kun je je voorstellen hoe het leven is als je meer naar de innerlijke stem van jouw ware zelf luistert?

Samenvattend betekent het dat het leven jouw ervaringen brengt waarin jij telkens opnieuw een keuze kunt maken hoe jij op die ervaring reageert. Maak je een keuze vanuit jouw breinbewustzijn of vanuit jouw hartbewustzijn? De keuze die jij maakt, bepaalt hoe het leven vervolgens op jou reageert. Elke keer heb je weer een nieuw nu moment. Een nieuwe ervaring en een keuze. Daarom staat het leven ook niet vast. Als je een keuze maakt vanuit je hart, wijk je van jouw geprogrammeerde script af en creëer je een werkelijkheid die vrij is.   

De afwijzing van de buitenwereld in de afgelopen drie jaar en mijn diepteonderzoek hebben ervoor gezorgd dat ik mijn zelfafwijzing, of beter gezegd mijn zelfhaat, in mezelf nog dieper heb ontdekt. Voor mij weer zo’n energetisch ‘cadeautje’. Als een ervaring als onprettig wordt ervaren, kunnen we in weerstand terecht komen. Dat is een signaal dat er nog een programma uit het breinbewustzijnsveld draait. Je kunt dan de weg naar binnen maken door de triggergevoelens te doorvoelen. Om uiteindelijk ook weer bij jouw hart bewustzijn aan te komen. Als je dit gaat zien en de ervaring, ook al is die onprettig, aanvaardt, komt er geen weerstandsprogramma op gang en kun je direct keuzes en bewegingen vanuit je hart maken. Alles wat ons overkomt, is er om ons bewustzijn te laten verruimen.  

De afwijzing in de buitenwereld heb ik natuurlijk niet zelf gecreëerd, maar ik ervaarde daarbij wel onveiligheid en spanning in mijn lijf. Hierdoor is mijn overleefprogramma aan gegaan en ben ik mijn spanning extra gaan onderdrukken. Door de onderdrukking kwam ik in kilo’s aan, zaten mijn schouders helemaal vast en had ik ook vaker last van een galaanval. Hierdoor werden mijn innerlijke breingevangenis en identificatie met mijn verhaal nog meer aangetrokken. Een dagelijkse innerlijke breinstrijd met veel energie verlies. Lees ook mijn blog ‘mijn innerlijke breingevangenis’.

Een aantal weken geleden had ik tijdens het schrijven van de vorige blog twee bizar zware pijnlijke galaanvallen. Zo erg dat ik helemaal geel werd. De lever en galblaas werken nauw met elkaar samen. De galvloeistof dikt in als de lever verzwakt is. Dat vormt een galsteen. En de galsteen is nog een overblijfsel van mijn verleden. Ik werd met mijn neus op de feiten gedrukt. Wel toevallig dat dit ontstaat terwijl ik aan het einde van deze reeks ben aangekomen….. In zo’n stressmoment is het een uitdaging de energetische boodschap te zien. Aanwezig te blijven bij de pijn. Vertrouwen houden kan dan een extra uitdaging zijn. Ik voelde heel duidelijk mijn keuze: mezelf laten opnemen en mijn galblaas toch laten verwijderen (het symptoom) of de situatie nu met beide handen aangrijpen en de oorzaak aanpakken. Als jij ervoor gekozen hebt jouw galblaas eruit te laten halen, wijs ik dat helemaal niet af. Iedereen maakt zijn of haar eigen keuze. In mijn geval voelde ik in mijn hele lichaam dat ik nog een keuze had. Ik voelde zoveel vertrouwen in mezelf, mijn lichaam en een soort van duidelijkheid. Het was tijd. Tijd om het energetische cadeautje uit te pakken. Deze ervaring met zelfliefde en zelfzorg holistisch door te pakken.

Een galsteen kan ontstaan door stress en spanning die ontstaan door het inhouden en niet uiten van boosheid. Ze zeggen niet voor niets ‘Iets op je lever hebben’ en ‘Je gal spuwen’. Frustratie en woede hebben zich als patroon bij mij naar binnen gekeerd. Om in mijn situatie als kind te overleven en niet te worden afgewezen is Mijn Duivel (mijn verinnerlijkte buitenwereld) mijn kracht gaan onderdrukken. Mijn persoonlijke verhaal werd later als volwassene ook telkens weer opnieuw in mijn brein opgestart om mezelf aan de ander of omgeving aan te passen.

In onze emotie van boosheid zit veel kracht opgeborgen. Dan moet je eerst wel de weg naar binnen maken. Deze kracht kan helpen onszelf zuiver zichtbaar te maken en onze autonome grenzen aan te geven. Daarom is het ook zo belangrijk om als ouder je kind in de boosheid te leren reguleren. Zodat het kind zich met zijn innerlijke kracht kan gaan neerzetten. Deze co-regulatie is er vaak niet. Omgaan met emoties is voor veel mensen lastig. Onze gecreëerde persoonlijkheid vervormd boosheid in een naar binnen of buiten gerichte geprojecteerde valse macht. Oftewel je wijst of jezelf af of de buitenwereld.

Met voedende voeding en onder andere alcohol, cafeïne, ongezonde vetten, zuivel en suiker weg te laten, ben ik het symptoom in dit geval de galsteen letterlijk aan het verzachten. Het allerbelangrijkste is mezelf niet meer te onderdrukken en mezelf rechtop oprecht uit te spreken. Ik wil mij in de aanwezigheid van afwezigheid van de ander(en) en buitenwereld mezelf niet meer verlaten. Ik voel een enorme betrokkenheid bij mijn heling. Dit komt niet meer uit mijn brein, maar uit mijn hart. Dit vertaalt zich in mijn hele systeem in zelfliefde en zelfzorg. Toen ik besloot om nu echt met zelfzorg voor de spanning in mijn lichaam te gaan zorgen, is mijn innerlijke breingevangenis in drie dagen tijd als een soort zeepbel uit elkaar gespat. Het is nog wel op de achtergrond aanwezig en realiseer me dat mijn aanwezigheid belangrijk is. En dat bovenstaande producten hebben meegeholpen mij te onderdrukken. Ik ervaar nu zoveel meer helderheid. Het verhaal wat ik mezelf heb verteld en mijn gecreëerde persoonlijkheid zijn één grote illusie. Maar het is wel mijn verhaal dat in mijn lichaam, autonome zenuwstelsel en brein ligt opgeslagen. Ik hoef me hier niet meer mee te identificeren, maar mag wel met zelfliefde voor mijn gevoelige zenuwstelsel zorgen.

Ik ben nu zeven weken verder en heb geen aanval meer gehad. Mijn bindweefsel en mijn huid zijn zoveel zachter. Ik ben zelfs moeiteloos bijna tien kilo lichter. Niet te geloven, dat ik me als kind zo afhankelijk heb gevoeld van de buitenwereld. En hoe voorzichtig ik ben geweest. Altijd ontwapenend, aardig en voor iedereen de ruimte kunnen dragen. Onderdrukking van onszelf en projectie op de ander is mijn inziens een collectief traumapatroon wat generatie op generatie is doorgegeven. In 2018 werd dit ook heel erg duidelijk in een familieopstelling waarin ik mijn thema van het weg eten van mijn spanning heb ingebracht. Het is een symptoom van het terughouden van mijn autonomie. We houden onszelf en/of de ander klein en gevangen. Kijk maar eens terug in jouw eigen familiegeschiedenis, naar jezelf en heel goed om je heen. Wat mag er in de buitenwereld echt zichtbaar zijn?

Mijn bewustzijnsverruimende ontdekkingen hebben consequenties en aanscherpingen voor mij als mens en mijn praktijk De Vrije Kameleon meegebracht. In mijn volgende en laatste blog van deze reeks hier meer over.

Warme groetjes,

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

devrijekameleon.nl

The post Vrijheid in Verbinding: blog 7, Bewustzijnsverruimende ervaringen appeared first on De Vrije Kameleon.

‘Ik draag een hele andere wereld in mij’; zei ik als kleuter tegen mijn moeder. Dit las ik een paar weken geleden in één van haar dagboeken. Met mijn fijngevoeligheid kan ik de energetische wereld in mijn lichaam waarnemen. Door deze gevoeligheid in combinatie met mijn persoonlijke ervaringen tijdens het opgroeien, bestaat mijn overleving uit het oriënteren op de buitenwereld. Ik paste me als een kameleon aan de energie (strategie of trilling) van de ander aan. Ben mijn eigen wereld aan gevoelens gaan onderdrukken en terughouden voor de omgeving. Ik ben mezelf gaan afwijzen met het verhaal dat ik het niet waard ben of het niet goed kan. De gevoelens die daarmee gepaard gingen, liet ik aan niemand zien. Ik was sterk. Ik zorgde voor een ander om indirect voor mijn eigen veiligheid te zorgen. Hierdoor heb ik mijn eigen authentieke ruimte, mijn waarheid en de wereld die ik in mij draag, vaak verlaten. De onderdrukking van mezelf en mijn overleving zijn zeer geavanceerd en gelaagd in mijn persoonlijkheid geprogrammeerd. In basis is dit dus het verhaal van mijn persoonlijkheid en dat is maar een glimp van wie ik werkelijk ben. Mijn essentie bewoog hier natuurlijk altijd wel doorheen. Omdat ik de behoefte had mezelf te zijn, was ik in de aanpassing op de ander altijd wel op zoek naar openingen en een samen. Als ik dan later iets meer ruimte en aanwezigheid bij de ander voelde, kon mijn ware zelf er heel voorzichtig ook meer zijn.

Deze blog is een vervolg blog binnen de reeks Vrijheid in Verbinding. Ik heb er een op zichzelf staand verhaal van gemaakt. Toch raad ik je aan ook de eerdere blogs te lezen om de hele context mee te krijgen. Eerder schreef ik over open en echt contact, onze gecreëerde persoonlijkheid, mijn innerlijke breingevangenis, collectieve traumavelden en het vrije hart. Waaruit jij jouw bewegingen in de wereld maakt, heeft allemaal te maken met jouw bewustzijn. Iedereen kan zijn of haar eigen bewustzijn verruimen. Hoe dat voor mij werkt, deel ik hierna met je. Bewustzijnsverruiming is het vergroten van jouw waarneming. Ik herken in mezelf een aantal bewustzijnsvelden die ik graag met jullie deel. Misschien herkennen jullie het ook? Ervaren jullie het weer anders? Of ken je het nog niet? Ik probeer je een inkijkje te geven in hoe bewustzijnsverruiming voor mij werkt.

Ik herken in mezelf een bewustzijnsveld dat voortkomt uit mijn brein (gedachten, lichaam en gevoelens). Hierin zit mijn angst voor afwijzing verstopt. Die is zo diep geprogrammeerd dat dit de basis is waar vanuit mijn persoonlijkheid handelt en beweegt. Je ontwikkelt als kind precies dat wat nodig is in de context waarin je opgroeit. Alles wat niet wordt aangesproken of gewaardeerd, blijft verborgen. Dit bewustzijnsveld beweegt vanuit automatismen, vaste patronen en interactie dynamieken. Alles wat ik vanuit een automatisme doe, is vaak een beweging vanuit dit breinbewustzijnsveld. Dan identificeer ik me volledig met mijn persoonlijkheid en hoe het volgens mijn persoonlijkheid in de omgeving hoort en moet. Wanneer ik vanuit dit veld communiceer, is er weinig verbinding met mijn ware zelf. Ik communiceer via het brein en de gevoelens die uit het brein voortkomen. Eigenlijk is er veel afwezigheid. Vanuit dit veld is iemand ook snel te manipuleren. Iemand reageert vaak primair op alles wat hem of haar wordt gepresenteerd. In dit veld ontstaan er daarom ook gauw actie-reactie dynamieken, projecties en overdracht situaties.

Het volgende veld is een verruiming op bovenstaande veld. Dit krijg je door jezelf iets meer van een afstand waar te nemen en op jezelf te reflecteren. Als ik op mezelf reflecteer, mezelf van een afstand waarneem en ik vanuit bovenstaand breinbewustzijnsveld beweeg met iets meer bewustzijn, dan ervaar ik dat mijn gevoelens wat aan de oppervlakte blijven. Gewoonten, automatismen en gedachten staan meer aan de voorgrond. Wanneer ik bijvoorbeeld een gesprek vanuit mijn persoonlijkheid voer, ervaar ik mezelf als voorzichtig (dat komt voort uit mijn verhaal), wat aan de oppervlakte en met weinig gevoel achter mijn woorden. Er zit achter de woorden die worden uitgesproken weinig trilling of energetische informatie. Als ik in dit bewustzijnsveld voel dan zijn het vaak geprogrammeerde gevoelens die voortkomen uit het verhaal dat ik mezelf vertel. Of hoe ik mijn omgeving vanuit mijn persoonlijke verhaal ervaar. Als ik mezelf vanuit dit veld zou willen veranderen dan gaat mijn controle brein ermee aan de haal. Als ik dit doe, dan…. Met mijn brein probeer ik dan met mijn persoonlijkheid om te gaan. Hele analyses worden er voorafgaand of na afloop gemaakt met als doel het in het vervolg anders te doen. Inzicht en bewust sturen op ander gedrag kan soms helpen, maar vaak val ik weer terug in mijn oude gewoonten. De persoonlijkheid en haar gewoonten lijken op die momenten vaak sterker. Het mechanisme erachter is mijn verinnerlijkte buitenwereld dat mij in de pas houdt. Het is streng, wijst af en oordeelt. Herken je nog Mijn Duivel uit mijn innerlijke breingevangenis? Dit brengt heel veel vermoeiende analyses, innerlijke gesprekken en strijd met zich mee.

Vanuit dit breinbewustzijnsveld val ik mezelf aan. Ik moet van alles fixen en het is vaak nooit goed genoeg. Ik identificeer mij vanuit dit verruimde brein bewustzijnsveld nog steeds met het verhaal van mijn persoonlijkheid. Omdat ik voor een groot deel door de bril van mijn persoonlijkheid kijk, lopen er verstoringen van mijn persoonlijkheid dus onzuiverheden door mij heen. Hierdoor kunnen verstoringen/ onzuiverheden van de ander op mij aanhaken. Waardoor ik dus gevoelig ben voor aanvallen van buitenaf of aanvallen vanuit mijn eigen verhaal. Ik kan de ander ook triggeren door mijn verhaal op de ander te projecteren. Waardoor er onzuiverheid door mijn communicatiekanaal beweegt die de ander ontvangt. We zitten nog steeds in overdracht situaties en actie-reactie dynamieken verstrikt. Het verhaal van de één tegenover het verhaal van de ander. Ik ben mij er wel van bewust dat het in het moment gebeurt. Ik kan het alleen nog niet stoppen, denk ik als ik in dit breinbewustzijnsveld zit. Iemand die in het breinbewustzijnsveld zit, praat vaak uit één van zijn of haar scripts. De trilling die ik vanuit mijn verhaal met mij meedraag, heeft juist afwijzing in mijn omgeving gecreëerd. Als ik mezelf afwijs dan is de kans groot dan de ander mij automatisch ook afwijst. Deze reactie betrek ik op mezelf waardoor ik mijn eigen afwijzing weer bevestigd krijg. Vaak zie je dus dat de geschiedenis zich telkens weer in het heden herhaalt.

Dit vaak frustrerende breinbewustzijnsveld kent een omslagpunt. Het verschil zit ‘m in de benadering vanuit het hart. Door mijn automatische reacties op te merken en mijn trigger gevoelens te doorvoelen, maak ik de weg naar binnen en beweeg ik terug naar mijn essentie. Essentie kun je ook lezen als ware zelf en mezelf. Ik gebruik ze in deze blog door elkaar heen. Ik breng mezelf uit het verhaal van het denken bewust terug naar mijn hart bewustzijn, door het nu moment te ervaren, te voelen en aanwezig te blijven. Hoe ik dit precies doe, heb ik uitgebreider in mijn tweede blogreeks beschreven. Als ik in het nu moment aanwezig ben, voel ik de verbinding met mezelf, mijn lichaam, hart en mijn buik. Als ik alles wat er vanuit mijn verhaal in het nu moment wordt gevoeld, doorvoel, is er een doorgang naar een neutraler bewustzijnsveld. Welke vrij is van identificatie met mijn persoonlijkheid oftewel verhaal. Ik ervaar mijn essentie als zuiver. Vanuit dit hart bewustzijnsveld kan ik het brein bewustzijnsveld beschouwend waarnemen. En alles wat er in het moment is, bijvoorbeeld een verstoring, open ik door er met mijn aandacht en focus in mijn lichaam en gevoel aanwezig te blijven. Door erbij aanwezig te blijven, weet mijn lichaam precies wat het moet doen. Vanuit dit veld hoef ik niet gefixt te worden. Alles is goed zoals het is en ik vertrouw erop dat ik mezelf in elk moment weer overeind zet. Het vertrouwen is belangrijk omdat de controle van het brein de neiging heeft ook dit proces te kapen.

Wanneer ik in mijn hart bewustzijnsveld aanwezig ben, kan ik vanuit mijn ware zelf mijn waarheid oprecht uitspreken. Het grote verschil is dat ik niet vanuit mijn persoonlijkheid spreek en er geen verhaal van maak. Vanuit dit gereguleerde veld ben ik minder gevoelig voor aanvallen van buiten. Omdat ik actief meer aanwezig ben en niet in mijn verhaal zit, betrek ik alles wat een ander doet niet op mezelf. Ben ik even afgeleid en is mijn aandacht verslapt, dan neemt mijn persoonlijkheid het zo weer van me over.

Deze twee gelaagde bewustzijnsvelden zitten dicht tegen elkaar aan en bewegen door elkaar heen. Eerst heb ik mij ontvlochten van mijn omgeving. Mijn oriëntatie van de omgeving af moeten halen en voor zelfonderzoek naar afwijzing de oriëntatie op mezelf gericht. Vervolgens heb ik de aanwezige velden in mezelf van elkaar ontvlochten. Dit is best een uitdaging, omdat het breinveld zich in verschillende persoonlijkheden en patronen kan tonen en het de neiging heeft alles te willen controleren en te projecteren. Per slot van rekening zit de maakbare wereld door onze persoonlijkheid heen verweven. Welk maniertje of strategie van valse hoop of valse macht dan ook wordt ingezet. We hebben dus eigenlijk maar met twee bewustzijnsvelden te maken. Het breinbewustzijnsveld: de verinnerlijkte boodschappen uit de buitenwereld, Mijn Duivel in mijn brein, die de persoonlijkheid reactief onverbonden in beweging zet. Of het hart bewustzijnsveld: die trillingen en emoties in elk nu moment ervaart, ze doorvoelt en zo nodig vanuit Mijn Ware Zelf een verbonden beweging naar buiten maakt.  

Nu ik nog meer besef wie ik werkelijk ben, kan ik mijn brein bewustzijnsveld stoppen en mezelf vanuit mijn hart bewustzijnsveld telkens opnieuw overeind zetten. Als ik niet mezelf ben en/of mezelf terughoud, komt mijn essentie niet tot haar recht. Dat geeft in elk nu moment een verschuiving/ verdichting in mijn veld. Als ik aanwezig blijf bij mijn voelen en niet in het denken schiet, kan ik het verdichte veld weer in mezelf openen.

Als ik volledig aanwezig ben in mijn essentie, voelt mijn energie neutraal, duidelijk en krachtig. Ik kom tot mijn recht als ik mij op mezelf oriënteer en mijn lichaam en hart in elk nu moment voel. Ik heb een haarfijn waarnemingsvermogen in het waarnemen van in de omgeving aanwezige breinvelden, strategieën, verdichtingen en verstoringen. In de wereld die in mij leeft zijn er geen strategieën en onechtheden. Of nemen we verhalen uit het verleden mee waarmee we het verleden in het heden kopiëren. We kunnen samen werkelijk verbinden en hart gedragen communiceren. Vanuit het nu moment spreken en naar elkaar luisteren over waar het ons nou echt over gaat. Wat er voor ons echt toe doet. Vrij van persoonlijke verhalen. Passend bij de waarheid in het nu moment van dat unieke mens. Zodat alle werelden open naast elkaar kunnen bestaan. Een ruimte waarin we de ruimte voor onszelf en de ruimte voor een ander dragen. Dit is het samen waar ik altijd naar op zoek was. Maar die wereld zit in mij. Er is in mij een enorme passie en betrokkenheid aanwezig om met mensen vanuit ruimte, hart gedragen en open en echt te communiceren. Vrijheid in verbinding. Super fijn om hier eens heel helder in te zijn. Ik hoef eigenlijk alleen maar mezelf te zijn. Zodat situaties die uit een vrij veld komen daarop kunnen aansluiten. Hier zit mijn scheppingsvermogen.

Toen ik mijn diepere voelen door de weg naar binnen heb herontdekt, is dit bewustzijnverruimingsproces zich verder gaan ontwikkelen. Ik ben het nog steeds aan het uitpakken. Mijn innerlijke breingevangenis en de herhalende innerlijke strijd zijn toch iets wat ik zelf creëer en dus ook kan stoppen. Ik neem zelf waar vanuit welk bewustzijnsveld mijn bewegingen komen. Zonder mezelf te veroordelen zodat ik de beweging vanuit mijn brein kan stoppen. Als ik mij namelijk verlies in zelfafwijzing, is de vicieuze cirkel van de innerlijke breingevangenis zo weer opgestart.

Vanuit dit verruimde bewustzijn neemt mijn brein het niet over, maar staat mijn brein in dienst van mijn hart bewustzijnsveld. Mijn brein kan essentiële situaties uit alle emotie lagen filteren. Bovendien kan het de diepere trillingen en emoties vanuit mijn essentie met aandacht in woorden vertalen. Wanneer deze hart communicatie er is, voel ik de warmte, kracht en aanwezigheid door mijn hele lijf stromen. De energie die vrijkomt is de informatie achter de woorden. Jij kunt dit met je hart ontvangen. Terwijl ik de woorden uitspreek, kan ik in mijn lichaam voelen of de woorden kloppen of wanneer ik het nog een keer extra kracht mag bijzetten. Ik ervaar mijn lichaam als een soort klankkast die trillingen uit de omgeving of uit mijn essentie ontvangt, waardoor ik ze kan voelen en ervaren. Zo kunnen we het energetische veld waar iedereen met het hart mee verbonden is, onze hart gedragen energetische informatie verspreiden.

Als ik vanuit mijn hart spreek, is aanwezigheid erg belangrijk. Als ik in mijn aandacht verslap, kan er automatisch en vaak ook heel snel een zin van mijn persoonlijke sausje achteraan komen. Meestal is dat een zin die de boodschap ontkracht. Het zijn zinnen die direct uit het brein komen. Waar geen gevoelstrillingen in te ervaren zijn. Beide velden, het brein en het hart zijn nauw met elkaar verweven. Het is belangrijk om mezelf werkelijk waar te nemen zodat ik mezelf in elk nu moment mijn ware zelf van mijn persoonlijkheid ontvlecht.

Wanneer ik mezelf open ervaar ik ruimte en sta ik meer open voor energetische informatie van buiten. Als ik mijn ruimte draag, kan er zomaar informatie in mezelf opploppen. Ik ervaar het als kosmische informatie die wordt gedownload. Ik kan ook informatie ophalen door informatie van anderen, situaties of omgevingen waar te nemen en de emoties die het oproept in mijn lichaam op te zoeken. Hierdoor kan ik trillingen op afstand in mezelf waarnemen en vertalen.

Ik draag de verantwoordelijkheid voor mijn eigen wereld. Vanuit mijn breinveld heb ik de verantwoordelijkheid voor de ruimte van andere werelden gedragen en heb ik mijn eigen wereld verlaten. Aanvallen van afwijzing van anderen, zeggen niets over mij. Het zegt alles over de traumavelden en de verhalen die anderen in hun persoonlijkheid met zich meedragen. Er is dan sprake van een bepaalde afwezigheid. Ik ervaar dit vaak als een pratend hoofd. Ik ben gevoelig voor aanvallen van binnen of buiten als de identificatie er met mijn verhaal nog steeds is. Ik hoef niet met mijn persoonlijkheid in gevecht te gaan of mijn verhaal te ontkennen. Ik mag het laten waar het hoort. In het verleden. Ik hoef het niet meer in het heden mee te slepen. Als het verhaal, de gedachten en het breinveld opkomen, is het mijn verantwoordelijkheid mezelf weer te openen. Ik ben een opener van verdichte velden. Wanneer ik mijn omgeving bewust verruim vanuit mijn hart waarneem, neem ik verstoringen oftewel strategieën, verdichtingen, onzuiverheden wel in mijn buik waar, maar zonder dat ze mij verstoren. Vanuit dit verruimde bewustzijn ben ik minder gevoelig voor aanvallen. Waardoor ik rechtop oprecht, open, echt en zuiver naar mijn omgeving kan bewegen.

Hoe het voor jou werkt, weet ik natuurlijk niet. Bij jou werkt het misschien net weer even anders. Je hebt een andere waarheid en essentie. Het enige wat ik voor je kan betekenen is voor jou de ruimte dragen zodat jij jezelf meer kan ervaren. In de volgende blog een aantal praktische ervaringsverhalen. Daarna nog een blog over de consequenties van deze bewustzijnsverruiming voor mijn praktijk.

Warme groetjes,

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

Devrijekameleon.nl

The post Vrijheid in verbinding: Blog 6, Opener van verdichte velden appeared first on De Vrije Kameleon.

Als inleiding van deze reeks schreef ik over open en echt contact. Daarna heb ik drie blogs geweid aan ons gecreëerde persoonlijkheid, mijn innerlijke breingevangenis en onze collectieve traumavelden. Deze laatste drie gingen over ons brein. Waarop we ons teveel hebben georiënteerd en die ons open en echte contact in de weg staat. Als mensheid zijn we los geraakt van ons ware zelf. Waardoor we ook minder in verbinding met een ander kunnen zijn. Wat generatie op generatie in een constante uitwisseling telkens opnieuw in samenhang met het systeem en de omstandigheden wordt her geprogrammeerd. Onze persoonlijkheid staat onder controle van een valse macht. Die ons zowel intern als extern aanstuurt. Die valse macht kunnen we, naast in onszelf, ook in onze buitenwereld waarnemen. Ik neem in onze huidige wereld verschillende programma’s waar zoals ‘Survival of the fittest’. Dat je superieur bent, als je bovenaan de ladder staat. Een wereld waar velen zich minderwaardig voelen. Of ze nu hun autoriteit weggeven, toekijken of ertegenin gaan. Mensen zijn veelal op de buitenwereld georiënteerd. De actie-reactie dynamiek van valse hoop of valse macht lijken elkaar op te volgen en in stand te houden. Het gedachtegoed dat alles maakbaar is in de wereld, krijgt steeds meer de overhand. Waardoor velen zichzelf constant willen verbeteren en naar meer en beter streven. Hierdoor zitten veel mensen met hun gedachten in het verleden en/of in de toekomst. Als we deze weg voortzetten, nemen we stappen naar nog meer verwijdering van onze menselijke natuur, bijvoorbeeld transhumanisme en totale controle.

In mijn beleving hebben we onvoldoende verbinding met onszelf als deze programma’s en ons brein op de voorgrond staan. In de huidige maakbare wereld zien we deze materiële wereld vooral met onze zintuigen. We voelen met onze huid, zien met onze ogen, horen met onze oren, ruiken met ons neus en proeven met onze tong en mond. Deze zintuigelijke informatie komt rechtstreeks ons brein in, die vervolgens de informatie uit eerdere ervaringen selecteert en interpreteert. Onze gecreëerde persoonlijkheid speelt hierbij een belangrijke rol, omdat deze vaak vanuit een vaste programmering zijn of haar gevoelens, gedachten en lichaamssensaties bij de informatie ervaart. Waardoor we stelselmatig vanuit vaste referenties op de wereld om ons heen reageren. Hoe je kijkt, maakt wat je ziet.

Onze wereld is veel groter dan alleen de materiële wereld die we via onze zintuigen en brein  waarnemen. Alles wat we in een fysieke vorm (materie) waarnemen, bestaat uit energie (trilling). Er bestaat naast het breinveld ook het energetische veld. Dat bestaat uit verschillende lagen, dimensies, frequenties, trillingen en patronen. Ze komen in verschillende verdichtingen samen, waardoor de materiële wereld voor onze zintuigen waarneembaar wordt. Bijvoorbeeld de natuur, de aarde, het universum, planten, dieren, mensen, ons voedsel en voorwerpen. Woorden, gedrag, situaties, omgeving en muziek bestaan uit verschillende trillingen. Ook de ‘lege’ ruimtes ertussenin die we niet met onze zintuigen kunnen waarnemen bestaan uit trillingen. Alles is vanuit dit energetische veld, die de gehele kosmos omvat, met elkaar verbonden. Trilling creëert vorm en vorm creëert trilling.

De onderzoeker Emoto heeft bijvoorbeeld laten zien hoe verschillende gedachten, emoties (trillingen) en woorden (vorm) de structuur van het water beïnvloeden. Bijvoorbeeld boos vergeleken met blij. Deze impact van de trilling achter de woorden heeft hij zichtbaar gemaakt door het water te bevriezen. Via de ontstane ijskristallen (vorm) werden verschillende energetische patronen zichtbaar. Ook kwantumfysica laat zien dat de kleinste deeltjes zich niet als materie gedragen, maar als licht oftewel bewegende energie gedraagt. Deze deeltjes zijn, ook al zijn ze kilometers ver van elkaar verwijderd, met elkaar verbonden. Net zoals Einstein ook ontdekte, ‘When something vibrates, the electrons of the entire universe resonate with it. Everything is connected .’ Ze reageren zonder ruimte en tijd direct op elkaar. Alsof er een communicatiesysteem zoiets als bewustzijn tussen ‘de deeltjes’ bestaat. Wetenschappers hebben zelfs met onderzoeken vastgelegd dat menselijke waarneming invloed heeft op hoe deze ‘deeltjes’ zich gedragen. En wat bestaat er dan nog meer aan energieën in de onzichtbare tussenruimte?

Veel mensen zijn zich er niet van bewust of staan er niet bij stil dat er buiten onze fysieke waarneming nog meer bestaat. Mensen beïnvloeden elkaar bijvoorbeeld met hun gedachten en emoties die uit verschillende trillingen bestaan. Omdat we allemaal verbonden zijn met het energetische veld, zijn we gevoelig voor trillingen van buitenaf. Ik geef een paar eenvoudige voorbeelden die gevoelige mensen wellicht zullen herkennen. Je kent vast wel het verschil tussen hoe jij reageert op iemand die alleen vanuit zijn hoofd praat of iemand die zijn kennis met gevoel in woorden vertaald. Bij de één kak je in en verlies je je aandacht. Bij de ander raak je nieuwsgierig en enthousiast. Je resoneert bijna automatisch op de trilling van de ander mee. Herken je ook van die momenten dat je partner een sacherijnige bui heeft. Je wordt vaak zelf ook sacherijning. We nemen de ander fysiek waar, maar ontvangen ook de trillingen van de gedachten en emoties van die ander, situatie of omgeving. Als je een ruimte inloopt, voel je je bijvoorbeeld prettig of niet. Of als je in de natuur loopt, wordt je rustig en ontstaat er meer ruimte in je systeem. Ken je ook dat gevoel dat je weet dat een ander negatief denkt, maar het niet uitspreekt. Je voelt de trilling die eronder verborgen zit. 

Hiervoor beschrijf ik hoe trillingen jou beïnvloeden, maar wat dacht je van wat jouw eigen gecreëerde trillingen met jou en jouw omgeving doen. Kun je je voorstellen wat het verhaal dat we onszelf vertellen met onze trillingen doet? Als je jezelf telkens vertelt dat je minderwaardig bent. Wat doet dat met jouw trillingen? Of wat dacht je dat het rondjes draaien in mijn innerlijke breingevangenis met mijn trillingen doet? Ik zie een soort van langspeelplaat die eenzelfde dempende toon aanhoudt en ronddraait. Of als we negatief over een ander praten. Als we onze gevoelens die uit trillingen bestaan op anderen projecteren. En wat denk je dat onze angstgedachten en emoties bij elkaar samen in het energetische veld doen? Ook al heb je nog geen bewuste verbinding met je gevoel. Onbewust of bewust beïnvloeden we altijd het energetische veld. We weten nog half niet wie we werkelijk zijn en in wat voor wereld we echt leven.

We oriënteren ons op de buitenwereld zoals het zich in de vorm manifesteert en reageren hier vaak vanuit onze persoonlijkheid op. Zolang we aan deze gevolgen (vorm) kant blijven staan, staan we in deze ‘wedstrijd’ altijd 1-0 achter. Aan de andere kant neem ik juist ook een tegengestelde beweging waar. De weg naar meer verbinding en bewustzijnsverruiming. Als we de weg naar binnen maken, gaan we naar mijn mening aan de oorzaakkant staan. Oftewel als we terug naar de oorsprong gaan, komen we aan bij trilling die alles tot materie vormt. Als je je realiseert hoe groot en gelaagd onze werkelijke wereld is, dan zie je pas hoe groot jouw bereik en invloed echt is. We wisselen informatie (trilling) uit en communiceren met alles waarmee we vanuit het energetische veld verbonden zijn. Met de natuur, planten, dieren, de aarde, het universum, voeding, onze lichamen en ga nog maar even door. Zie je ook dat onze communicatie veel breder is dan alleen maar met elkaar in contact zijn. Als je niet of onvoldoende in jezelf aanwezig bent, kan jouw persoonlijkheid het overnemen waardoor er verschillende verstoringen door jouw communicatie heen lopen.

Een steeds groter wordende groep mensen werd steeds vrijer en kwam meer in verbinding met zichzelf en elkaar. Ik denk dat deze collectieve bewustzijn verruiming een tegenreactie in gang heeft gezet. Zo werkt dat binnen systemen. Het systeem van de collectieve traumavelden houdt de balans graag in stand. Ik zie dit mechanisme in mezelf, zie het om mij heen en ook in de buitenwereld. Maar ik voel mij hele leven al dat er een nieuwe wereld voor ons beschikbaar is. Ik had me alleen niet voorgesteld dat de ‘valse macht’ met controle en beheersing zo rigoureus zou ingrijpe,n. Ik heb het opkomen van autoriteit, meer controle en beheersing wel stelselmatig zien opkomen. Waardoor ik nu ook beter begrijp waarom ik me er toen al zo krachtig vanuit mijn persoonlijkheid tegen heb verzet. En dat was precies het probleem waardoor ik ook helemaal vastliep. Je moet niet vanuit je gecreëerde persoonlijkheid reageren. Maar dat had ik toen nog te leren. Door het vastlopen, moest ik wel de weg naar binnen maken en kon ik steeds meer keuzes vanuit mijn hart maken. Toch viel ik door triggersituaties soms weer terug in mijn oude groef of hield ik het zelf in stand door mezelf mijn persoonlijke verhaal te vertellen.

Ik kan me ook wel in de situatie van de valse macht inleven. Als je al zo lang de valse macht hebt, dan doe je er alles aan om deze collectieve bewustzijnsverruiming te vertragen. Door het materiële veld te compartimenteren en van het energetische veld te isoleren, komt bij mensen informatie direct in het brein binnen. Die daar ook weer wordt verwerkt en vanuit de door het brein geprogrammeerde persoonlijkheid op wordt gereageerd. Mensen zijn hierdoor extra vatbaar voor manipulatie. Zonder dat we het doorhebben, creëren we met onze gedachten, emoties en reacties een werkelijkheid die we in de materiële wereld waarnemen en door bijvoorbeeld de media wordt voorgehouden. Zie je hoe we allemaal in het ‘spel’ meespelen/meegespeeld hebben? Welke rol je ook in dit spel speelt. Iedereen neemt zijn of haar plek in, heeft hierin zijn of haar eigen proces en hoort erbij. Mijn inziens spelen de meesten mensen onbewust vanuit hun geprogrammeerde persoonlijkheid in dit ‘spel’ mee.

Ik sluit niet uit dat er ook een groep valse macht is die die deze kennis wel heeft. En voor hun belangen hier handig misbruik van weet te maken. Bijvoorbeeld hoe onze waarneming direct door televisie of sociale media wordt beïnvloed. De trillingen (gedachten en emoties) die daarbij ontstaan, creëren een materiële werkelijkheid. We hebben bijvoorbeeld ook ontdekt dat ons hart en buik een brein heeft. Hoe lang is ons brein al van de rest geïsoleerd? Als ik dit tegen het licht van Darwin en zijn evolutietheorie aanhoud, dan vraag ik me af waarom mensen niet alles van de capaciteit van hun brein gebruiken. Je zou eerder denken dat we met kleinere hersenen meerdere overlevingskansen hebben. Voor mijn gevoel duidt het eerder op dat onze mogelijkheden zijn verminderd, of misschien zelfs klein gehouden, in plaats van dat we zoveel ruimte hebben om door te groeien. Ons bewustzijn is gevallen. We hebben nog zoveel van onze geschiedenis en vermogens te ontdekken. Zou meteen verklaren waarom er zoveel gebouwen, bijzondere plekken en elementen op de aarde zijn die we vanuit onze geschiedenis niet goed kunnen verklaren. Dat heeft mij ook altijd al zo verwonderd.

Ondanks dat het materiële veld met daarin het geïsoleerde breinveld nog erg dominant is, zijn we allemaal (al is het vaak nog onbewust) met het energetische veld en elkaar verbonden. Het ‘geïsoleerde’ en gecontroleerde breinveld kan dus eigenlijk nooit helemaal de controle hebben. De mens met een meer verruimd bewustzijn zal het energetische veld en alles waarmee we verbonden zijn beïnvloeden. Of het nu wel of niet bewust gaat, maakt niet zo heel veel uit. Één ding weet ik zeker. De valse macht zal pas een stapje opzij doen, als er bewuste autonome mensen hun plek in zichzelf en hun omgeving in gaan nemen. We kunnen naar anderen blijven wijzen of op anderen wachten, maar het is aan onszelf om uit dit ongelijkwaardige ‘spel’ te stappen en niet meer mee te doen.

Gelukkig zijn veel mensen aan het ontdekken waaruit onze huidige wereld bestaat en wie we werkelijk zijn, scheppende energiewezens. Alles wordt zichtbaar en komt aan de oppervlakte. En de valse macht speelt hier ook weer een zeer cruciale rol in. Want hoe ontdekken mensen hun menselijkheid? Door mensen te ontmenselijken waardoor ze met zichzelf in conflict raken. Ik zie een menselijke evolutie naar weer meer aanwezigheid door verbinding met ons lichaam, onze essentie en ons vrije hart. Hoe we dat doen, is leren waarnemen vanuit ons hart zonder daarbij ons geprogrammeerde brein erbij te betrekken. Waardoor we niet meer het verleden slepend naar het heden meenemen of met controlegedachten de toekomst proberen te voorspellen. We zijn dan in het nu moment aanwezig. Wat zou dat met het energetische- en het materiële veld doen als velen van ons autonoom ‘online’ komen? Hoe zou de natuur daar bijvoorbeeld op reageren?

Ons hart is vrij is van programmering en manipulatie. Het is vrij van tijd, van dualiteit en van oordeel. Het is een portaal dat in directe verbinding met het energetische veld staat. Door ons lichaam te bewonen, kunnen we ons hart veld bewust in elk nu moment openen. Waardoor wij kosmische lichtinformatie in ons lichaam kunnen ontvangen. Die we in samenwerking met onze innerlijke waarneming, unieke essentie en brein in wijsheid kunnen vertalen. Een samenwerking tussen het hart, lichaam en brein zoals het altijd is bedoeld. Waardoor we bewust in de materiële wereld kunnen scheppen en onszelf of de omgeving bewust met ons trillingen beïnvloeden. Hoe dat voor mij werkt, leg ik in mijn volgende persoonlijke blog uit: Opener van verdichte velden.

Warme groetjes,

Sirpa

De Vrije Kameleon

The post Vrijheid in verbinding: Blog 5, Ons vrije hart appeared first on De Vrije Kameleon.

Dit is een blog die ik extra aan deze reeks toevoeg. Tot nu toe heb je waarschijnlijk de blogs ‘Open en echt contact’, ‘Ons gecreëerde persoonlijkheid’ en Mijn innerlijke breingevangenis’ gelezen (of geluisterd). Als je dat nog niet hebt gedaan, raad ik je aan dat wel te doen. Deze blog is daar namelijk een vervolg op.

De creatie van onze persoonlijkheid is veel breder dan ons belemmerende ontwikkelverhalen binnen onze gezinnen van herkomst. Naast de aanpassing aan het gezin van herkomst, heeft de persoonlijkheid zich ook aan de omgeving en samenleving aangepast. Hoe meer we de samenleving ingaan hoe meer we onze gezamenlijke ‘bril’ vanuit de omgeving krijgen aangeleerd. Zo doen wij het hier. Zo praten we met elkaar. Hier hebben we het over. En hier hebben we het vooral niet over. Wat belangrijk is en welke waarden we dragen. Dit zijn onze omgangsnormen en geaccepteerde behoeften. Dit mag en dit mag niet. We vervullen rollen op basis van verwachtingen. Zo kijken we naar dingen. Dat is ons mens- en wereldbeeld. Binnen de opgerichte systemen zoals bijvoorbeeld het onderwijs krijgen we stof aangeboden dat we volgens andere persoonlijkheden wat we moeten leren. Binnen een samenleving zijn verschillende subculturen. De ene subcultuur is beter aangepast dan de andere. Je voelt het als je er niet bij hoort. Intern hebben we dan ook een actief overlevingsmechanisme dat ervoor zorgt dat we ons er zo goed mogelijk op aanpassen.

Bovenstaande voorbeelden zijn een bundeling van kenmerken, zoals herhaaldelijke handelingen, reacties en gedachten die binnen een samenleving een collectieve dominante sociale en culturele gewoontevorming creëren. Wat ik zie is dat tot in de hoogste regionen binnen ons land, Europa en de wereld hiërarchie, macht en controle de boventoon voeren. Ik zie een diepe imprint van de boodschap ‘Survival of the fittest’ binnen onze maakbare wereld. Bij dit Darwinistische mens- en wereldbeeld voelde ik in mijn lichaam altijd een verstoring. Inmiddels begrijp ik waarom ik een verstoring ervaar bij het horen van deze theorie. Het concept wordt door de huidige machthebbers als hoogst haalbare samenleving gezien. Met het idee dat de ‘sterke individuen’ over alle ‘zwakkeren’ regeren. Mensen die in de opgerichte prestatiemaatschappij (maakbare wereld) kunnen meekomen, hebben de meeste kansen. Deze denkrichting en boodschap liggen onbewust diep en zeer gelaagd in onze persoonlijkheid, ons collectieve geheugen en opgerichte economische, politieke en sociale systemen opgeslagen. Deze theorie doet voor mijn gevoel de mensheid en onze samenleving tekort.

Wat ik mijn hele leven al waarneem, is namelijk een onderdrukking van het feminiene veld. Binnen onze huidige samenleving en bij veel persoonlijkheden zie ik een hyperfocus op de masculiene eigenschappen zoals logica, woorden, details, analyse, orde, controle, tijd en identificatie met het individu. Nu ik de link leg met het Darwinistische perspectief begrijp ik de disbalans tussen materie en spiritualiteit nog beter. Toch heb ik ook een zichtbare groei van het feminiene veld gezien. Door bijvoorbeeld het leren kennen van andere culturen. Of omdat mensen in de prestatiemaatschappij steeds meer vastliepen en met hun persoonlijke ontwikkeling aan de slag gingen.  

Er kwam ook meer aandacht voor beelddenkers in het onderwijs. Aandacht voor (hoog) gevoeligheid, voor systemisch kijken, trauma, voor collectief leren, voor ruimte, verbinding, coaching, mindfulness, yoga, ons lichaam en voelen, de kracht van het nu en nog zoveel meer. Het feminiene veld is van onze emoties, intuïtie, van beelden, het geheel en relaties zien, samenbrengen, spontaan, vrij, het nu moment en de identificatie met de groep. Belangrijk om te weten is dat ieder mens (mannen en vrouwen) zowel masculiene als feminiene eigenschappen in zich draagt. We zijn al heel en hoeven alleen maar meer in verbinding met onszelf en tot expressie te komen.

Ik heb al jaren het idee dat we als mensheid er klaar voor zijn door te groeien naar een andere vorm van samenleven. Waarin alle mensen meer tot hun recht komen door expressie van hun wezen en de aanwezige ruimte van meerstemmigheid. Willen we doorgroeien naar een samenleving waarin er veel meer onderlinge verbinding, vrijheid, autonomie en zuiverheid aanwezig is. Dan mogen mensen die vooral hoop als strategie hebben hun eigen ruimte meer innemen. En mensen met een macht strategie juist meer ruimte voor een ander leren dragen. We hebben hierin allemaal onze eigen verantwoordelijkheid te dragen. In plaats van meer ruimte zie ik juist een tegenbeweging opkomen, waarin onderdrukking van de groei door hiërarchie, macht en controle steeds weer meer de boventoon voert. Net zoals mijn innerlijke duivel dat doet wanneer ik uit mijn comfortzone van onzichtbaarheid wil stappen. Ik heb de onderdrukking eerst in de zorg en later in het onderwijs nadrukkelijk zien opkomen.

Sinds drie jaar zie ik deze onderdrukking ook zichtbaar in rest van de maatschappij opkomen. Alsof we worden aangestuurd door autoritaire ouderwetse mannen met sigaren. Kritisch zijn of anders denken mogen niet meer binnen onze huidige cultuur. Het is niet waar of het wordt ervaren als negatief. Daarmee gaat de deur vaak gelijk weer dicht met een grap over complotten of een andere manier van afwijzen. Cognitieve dissonantie is een grote verstoring binnen ons collectief. Het openstaan voor meerdere perspectieven en tolerant zijn, zijn lastig vanuit hiërarchie en een overlevingsperspectief. Deze collectieve verstoring is zo voel- en zichtbaar. Mocht jij tijdens het lezen last krijgen van deze automatische overlevingsreactie, probeer dan eens jouw tolerantie voor een ander perspectief op te rekken door jezelf af te vragen wat nou als het verhaal van de ander ook waar is? Je hoeft het niet voor jezelf meteen als waar aan te nemen, maar als een eventuele mogelijkheid naast jouw huidige waarheid. Hiermee creëer je meer innerlijke flexibiliteit, veerkracht en openheid. Als je dat voor jezelf creëert, creëer je het ook voor het collectieve veld.

Wat ik ook zie, is dat we door de politiek met behulp van de media worden overladen met angstscenario’s over onze gezondheid, klimaat, economie, vrijheid, etc. Mensen worden hierdoor extra in hun persoonlijke overlevingsstrategieën gezogen. Ik heb het altijd al wel gezien en gevoeld, maar tijdens Corona was de inzet en misbruik van macht voor mij helemaal duidelijk. Dit was voor mij het begin van het volledig bewust waarnemen van hoe het verdeel en heersspel tussen mensen wordt ingezet. Kun je je voorstellen hoe voorspelbaar mensen zijn als zij vanuit hun persoonlijke strategieën automatisch reageren en handelen? Als je meer macht wilt, kun je hier mooi misbruik van maken. Door bijvoorbeeld het in kaart brengen van alle reactiescenario’s en ons in voor en tegen groepen te framen. Om vervolgens die twee groepen vanuit onze collectieve traumavelden, dader (groot & macht), slachtoffer (klein & hoop/afhankelijk, klein & macht/opstandig) of redder (groot & hoop), tegen elkaar op te zetten en naar eigen hand uit te spelen.

Als we Corona als voorbeeld nemen, was er in de samenleving in eerste instantie veel saamhorigheid. Die saamhorigheid werd na een paar weken publiekelijk om zeep geholpen. Er werd gezegd dat er mensen waren die zich niet aan de regels hielden. Dit werd in talkshows, het nieuws of in de persconferenties telkens opnieuw herhaald. Het automatische gevolg was dat mensen elkaar gingen wantrouwen. De druk werd door de uitspraak van het nieuwe normaal opgevoerd. We zouden nooit meer terugkeren naar het leven van vóór Corona. Sommige mensen zagen dat de maatregelen niet in verhouding stonden of voelden dat er iets niet klopte. De diskwalificatie van mensen met een ander perspectief werd steeds duidelijker voelbaar en zichtbaar. Er ontstond een groep mensen tegen de maatregelen en een groep mensen voor.

Tijdens de eerste demonstratie werd de confrontatie tussen burgers en politie heel makkelijk uitgelokt. Het framen van deze ‘tegengroep’ kon hierdoor nog dieper worden ingezet. Waardoor de kampen voor en tegen steeds meer werden vastgezet. Mensen zijn mijn inziens door tegenkrachten tegen elkaar opgezet. In de ‘tegen’ groep werd de schuld van het verliezen van onze vrijheid bij de ‘schapen’ neergelegd. De schuld van de angst voor het virus werd bij de ‘wappies’ neergelegd. Er werd in beide groepen hele extreme complot informatie verspreid. Alsof al die mensen op basis van die informatie hun keuze hadden gemaakt. Waardoor tolerantie voor meerdere stemmen en verhalen in het collectief zichtbaar verdwijnt.

Dit mechanisme van voor en tegen werd met de vaccinatie campagne via de media, social media en politiek met uitsluiting, censuur, mind control en propaganda nog eens extra doorgezet. Velen reageerden vanuit hun automatische persoonlijkheid. Mensen reageren bijvoorbeeld met valse hoop en voelen zich afhankelijk. “De expert zal het wel weten.” Anderen schieten te hulp en/of offeren zich aan de autoriteiten op. “De overheid heeft toch het goede met ons voor.” “Je doet het toch voor een ander.” Weer anderen komen in verzet of gaan in de verdediging of worden boos en reageren dat op anderen af. En er zijn ook vele anderen die hun kop in het zand steken en/of meelopen.

De huidige wereld voelt voor mij helemaal op zijn kop. Ik zie veel afwijzende projecties en een negatief mensbeeld. Om mij heen zie ik een informatie oorlog die invloed uitoefent op het vernauwen van ons bewustzijn. Er mag in de media rondom verschillende thema’s maar één verhaal zijn. Alle dissonante stemmen worden negatief tot één tegengroep geframed. Uithoeken van voor of tegen zorgen ervoor dat we juist triggeren en bang zijn voor bij de ander aanwezige verschillen. Vanuit ons ‘survival of the fittest’ overlevingsperspectief is een ander een concurrent en een bedreiging voor ons bestaan.

Als je kennis hebt van ons automatische onbewuste brein, dan kun je mensen zo manipuleren dat ze precies doen wat je wilt. Helemaal wanneer iemand in angst is. Zonder dat ze het doorhebben dat hun ‘bril’ wordt gemanipuleerd. Zo onlogisch en onvoorstelbaar is dit niet. Bedrijven maken met hun marketing bijvoorbeeld ook gebruik van kennis over het manipuleren van het onbewuste brein. Waarom zouden persoonlijkheden die bijvoorbeeld op macht belust zijn of het grote geld najagen dit niet doen? Ik ben onder de indruk hoe makkelijk het beïnvloeden van mensen gaat. Het herinnert mij aan alle kennis die ik hierover heb en alle films, video’s en documentaires die erover zijn gemaakt.

Leiders, publieke figuren of instanties hebben door herhaaldelijke beïnvloeding (in woorden, incongruente boodschappen, groepsdruk, drang en dwang) onze ‘tolerante’ cultuur veranderd. Onze individuele en collectieve vrijheid van keuze, meningsuiting en gedrag is in onze samenleving aangetast. Mensen worden afgeleid en zijn vooral met elkaar bezig in plaats van met wat er zich achter de schermen voltrekt. Door de technologische ontwikkeling zijn mind control en informatie nog beter in beide uithoeken te manipuleren. Zonder dat je bewust bent, speel je mee en ben je een pion in het machtige verdeel en heersspel. Laatst zei een klant tegen mij “Jij past helemaal niet bij de tegen groep”. “Dat klopt” zei ik. Er is nog steeds een krachtige midden met ruimte voor verschillende verhalen, kleuren en perspectief. Die wordt alleen zoveel mogelijk weggehouden door censuur en diskwalificatie zodat er aan de voorkant maar twee labels overblijven: voor of tegen. Onder al onze verschillen zijn we in de kern allemaal met elkaar verbonden. We wensen in basis toch allemaal een vredige, veilige, gezonde, vrije en duurzame wereld. Echte duurzame oplossingen en ontwikkelingen komen dan ook van autonome mensen. Niet van leiders die de economische belangen van multinationals prevaleren en andere mensen hiervan afhankelijk maken en ze verzwakken door ze tegen elkaar op te zetten.

Als je met deze kennis op de geschiedenis terugblikt, dan zie ik deze verdeel en heers- en afleidingstactieken herhaaldelijk terugkomen. En als je goed voelt, kijkt en onderzoekt, dan zie je het. Zo verborgen is het dan eigenlijk ook weer niet. Gelukkig worden steeds meer mensen systeembewust en zien ze wat er achter de schermen gebeurt.

Maar let op! Zoals het spel zich buiten ons afspeelt, zo speelt het zich ook binnenin ons af. Het mechanisme achter wat werkelijk in de maakbare wereld zichtbaar is, is te vergelijken met onze persoonlijkheid en het mechanisme erachter, onze innerlijke breingevangenis. We zijn niet alleen van elkaar maar ook van onszelf verwijderd geraakt. Als je met bovenstaande kennis reflecteert op jouw eigen persoonlijkheid, weet jij ook dat je voor het onderdrukken van jezelf of onderdrukken van een ander bent gebruikt. Willen we onszelf bevrijden uit het collectieve traumaveld (van dader, slachtoffer en redder) die we in onszelf en/of de omgeving waarnemen, dan hebben we onszelf telkens weer van binnenuit te openen. Het vraagt eerlijkheid om onze persoonlijkheid en schaduwen onder ogen te komen. Bovendien vraagt het veel bewustzijn om in het nu aanwezigheid te zijn. Onze persoonlijkheid heeft het zo weer van ons overgenomen. In mijn volgende blog, dat over ons vrije hart gaat, ga ik hier dieper op in.

The post Vrijheid in verbinding, blog 4: Collectieve traumavelden appeared first on De Vrije Kameleon.

In een relatie is het een enorme uitdaging trouw te blijven aan onszelf en elkaar te blijven ontmoeten. Het is best lastig al onze gevoelens te blijven delen. We willen de ander niet afwijzen of pijn doen. Soms wijzen we nog eerder onze eigen gevoelens af of onderdrukken ze. We passen ons aan of doen dingen stiekem. Als we onze eigen gevoelens serieus nemen en de ander werkelijk willen zien en accepteren, moeten we ook onze eigen angsten onder ogen komen. Contact maken met alles wat we voelen, is vaak lastig. Niet iedereen kan of wil die uitdaging met zichzelf aangaan. Vaak projecteren we onze gevoelens op de ander of geven we de ander de schuld van ons gemis. Ook zie je vaak dat de ontwikkeling van de partner de ander angstig maakt. Die wilt dan het liefste de partner daarin tegenhouden. Onze overlevingsstructuur is zo sterk ontwikkeld dat die er alles aan zal doen geen pijn te ervaren. We hebben allemaal onze eigen maniertjes.

In mijn zoektocht naar vrijheid ben ik veel van mezelf tegen gekomen. Mijn relatie heeft aardig onder druk gestaan. We hadden ermee kunnen stoppen, maar besloten iets anders te doen. In 2017 schreef ik in mijn blog ‘Verwachtingen loslaten’ (https://www.devrijekameleon.nl/2017/12/03/blog-11-verwachtingen-loslaten/) ……”Binnen mijn huwelijk was er door mijn persoonlijke ontwikkeling een disbalans ontstaan. Het werd ´samen´ zoeken naar een nieuwe balans. Het plaatje zoals we het van kinds af aan krijgen voorgeschoteld. Het vergelijken met anderen. Het voelde alsof (ik) we telkens tekort schoten. Ik had me binnen ons huwelijk aangepast aan dat plaatje, aan de traditionele verwachtingen van buitenaf. Bovendien had ik me ook teveel aan mijn man aangepast. Alsof ik telkens uitkwam in het midden. En daarmee deed ik mezelf tekort.”…….

Naast het delen van al mijn gevoelens en behoeften met mijn man was het delen van onze relatieproblemen met onze omgeving lastiger. Ik wees de ‘tekortkomingen’ in mijn relatie nog af en vond het ook eng dat anderen ons zouden afwijzen. Of zich ermee zouden gaan bemoeien. We hebben tenslotte allemaal een relatie met liefde. Iedereen heeft er een mening over. Te pas en te onpas worden deze meningen over anderen met elkaar gedeeld. Op televisie, in films, door de kerk, vriendengroepen, familieleden. Zo wordt onderling indirect bepaald hoe het hoort en hoe het moet. Het gevoel van tekort schieten in de relatie in combinatie met verwachtingen uit de omgeving ging gepaard met schaamte en schuldgevoelens. Het is lastig de eigen ‘tekortkomingen’ of problemen te delen met de omgeving als je het zelf nog niet helemaal accepteert. Als ik het voorzichtig probeerde te delen en de ander het direct afwees of zijn of haar eigen verhaal projecteerde was een gesprek hierover lastig voort te zetten. We hebben geluk als we in ons leven vertrouwenspersonen ontmoeten waarbij we wel al onze gevoelens, behoeften en onze tekortkomingen vrij van oordelen kunnen delen. Zodat we de ruimte krijgen onze eigen waarheid te onderzoeken.

Na het ervaren van een disbalans tien jaar geleden heb ik samen met mijn man een enorme ontwikkeling doorgemaakt. In eerste instantie keek ik met mijn aangeleerde bril (referentiekader) van tekort naar onze relatie. En vond ik dat mijn man vooral met zichzelf aan de slag moest. Ik maakte hem verantwoordelijk voor de disbalans. Die afhankelijkheid creëerde gevoelens van frustratie en boosheid omdat hij niet veranderde. Als ik met een meer ruime blik naar mijn relatie keek, kon ik al die ongeschreven regels hoe een relatie hoort te zijn loslaten. Voelde ik me meer vrij. Het heeft even geduurd deze aangeleerde bril, het gevoel van tekort en alle verwachtingen en invloeden van buitenaf in mezelf los te laten. Mijn man en ik zijn samen tot de conclusie gekomen dat onze kijk op liefde best beperkt was. Wat ons het meest heeft geholpen in het blijven verbinden, is onze liefde ruimer te bekijken en onze opvatting over liefde te herzien. We leerden kijken vanuit overvloed en wat er allemaal wel is. We gebruikten daarvoor de metafoor van een taart. Je kunt niet verwachten dat alle stukjes van de taart door de ander worden ingevuld.

Hierin kunnen we nog best wel wat van de oude Grieken leren. Zij onderscheidden acht verschillende lagen in de liefde. Om in de door ons gebruikte metafoor te blijven, zou je dit de acht stukjes van de taart kunnen noemen. Zie hieronder;  

1. Philia staat voor vriendschap, loyaliteit, gelijkheid en eerlijkheid. Het staat voor het delen van emoties, overtuigingen en gedachten. Het is een laag in de liefde dat kan helpen elkaar de ruimte te gunnen nieuwe aspecten zonder elkaar te onderzoeken. Je gunt de ander om ook zonder jou te groeien en te genieten.
2. Storge staat voor de natuurlijke empathie. Het is een liefde die maakt dat je het langer volhoudt, kunt doorzetten, een zorgende liefde. Zoals die vaak in een gezin zal bestaan of als je bijvoorbeeld voor je partner moet zorgen.
3. Eros staat voor meer seksuele en passionele liefde. Eigenlijk gaat het bij eros vooral om het gevoel ‘de controle los te laten’. Het staat voor verlangen en passie. Het is een zeer krachtige kant van de liefde. Soms heeft het een irrationele aantrekking en kan als zeer verslavend worden ervaren. Wil je eros onderzoeken dan is het belangrijk onze schaamte en remmingen los te laten. De kerk heeft deze vorm van liefde altijd afgewezen.
4. Agape staat voor onvoorwaardelijke liefde zonder verwachtingen en verplichtingen. Binnen een relatie, maar ook voor anderen. Voor liefde voor dieren, kinderen, de natuur en de wereld. Het staat voor vriendelijkheid, mededogen en vergeving.
5. Ludus staat voor plezier en speelsheid. Deze maakt het leven licht. Het wordt zichtbaar in het spel en onze creativiteit. Je kunt denken aan spelen, plagen, flirten, dansen en/of het plezier dat je samen kunt hebben.
6. Pragma staat voor ‘volwassen’ houden van. Bijvoorbeeld samenwerking, zelfkennis en van kennis van de ander. Deze laag die staat voor geduld, tolerantie en het afstemmen op elkaars behoeften. Een belangrijke investering in de duurzame liefde.
7. Mania daarentegen is de bezitterige en afhankelijke liefde. Het kan obsessief en beheersend zijn. Er bestaat een diepe behoefte om de ander te bezitten. Deze laag in liefde zorgt voor jaloerse gevoelens omdat iemand anders iets krijgt wat jij had willen hebben of door de angst de ander kwijt te raken.
8. Philautia staat voor eigenliefde, zelf-compassie, zelfinzicht en het accepteren van onze eigen onvolmaaktheden en schaduwkanten.

Herken je de verschillende lagen in liefde? Hoe deze lagen in ons aanwezig zijn en tot uiting komen in een relatie is voor iedereen verschillend. Het hangt af van waartoe we op dat moment in staat zijn lief te hebben, waar onze behoeftes liggen, onze levensfase en waarin onze omgeving ons uitdaagt.

In een relatie zijn we vaak in eerste instantie verliefd, passen we ons aan en zijn we gericht op overeenkomsten. De combinatie van partners is bepalend voor welke lagen van liefde worden gedeeld. Welke lagen worden op de voorgrond zichtbaar en welke houd je (onbewust) op de achtergrond verborgen? Naarmate we steeds meer onszelf worden, wat in mijn beleving de bedoeling is, worden meerdere of andere lagen voelbaar en zichtbaar. Elke levensfase of persoonlijke ontwikkeling creëert een verandering. We kunnen ervan uitgaan dat alles stroomt en niets hetzelfde blijft. Ook de liefde niet. Nu we allebei in staat zijn breder naar onze liefde te kijken, hebben we meer rust en vertrouwen.

Met veel geduld, liefde, vertrouwen en eerlijkheid durfde ik binnen mijn relatie voor mijn anders zijn te gaan staan. Hoe meer ik mijn lagen in liefde accepteerde, hoe meer ik mijn man in zijn eigen proces kon laten. Ons huwelijk, onze verbinding kreeg voor ons samen een andere betekenis. We zijn twee losse individuen met verschillende lagen in liefde. Op dit moment matchen we op sommige gebieden heel goed en op andere gebieden minder. We accepteren dat het is wat het is.

Regelmatig nemen we de tijd af te stemmen waar we staan. Door het blijven delen in alle eerlijkheid kan onze onvoorwaardelijke liefde en vertrouwen blijven bestaan. We vergelijken ons niet meer met anderen en kijken ook niet meer door die beperkte bril. Hierdoor zijn we veel beter in staat de ander in liefde vrij te laten en mee te bewegen. We gunnen elkaar de ruimte nieuwe aspecten zonder elkaar te onderzoeken. Los van alle invloeden van buitenaf creëren we nu van binnenuit ons eigen verhaal. En daar zijn we eigenlijk best wel trots op.

Voel je je niet gelukkig in de liefde? Vraag je je af waar het niet lekker loopt dan is het best interessant om eens te kijken naar hoe de verschillende lagen in jullie verbinding tot hun recht komen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, ervaringen en emoties. Op welke lagen vinden jullie de verbinding? Is het mogelijk de ander de ruimte te geven, daar waar de verbinding minder sterk is, een andere invulling te creëren. Zodat we elkaar de ruimte geven te blijven groeien in liefde.

Sirpa van der Steen – Ilsink

Praktijk De Vrije Kameleon

‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

Foto gemaakt door Clark Reid. Fotoshoot, september 2004. Een week vóór ons huwelijk.

The post Vrijheid in de praktijk: Blog 6, Verschillende lagen liefde appeared first on De Vrije Kameleon.

De aandacht naar binnen richten, heb je je niet zomaar eigen gemaakt. Het gaat met vallen en opstaan. Door onze conditionering als kind hebben we vaak niet geleerd aanwezig te zijn en te blijven bij onze lichaamssensaties en emoties. Of deze te reguleren. We hebben misschien eerder geleerd ervan weg te bewegen, te negeren, te verdoven, te projecteren of ze zelfs te veroordelen. Met automatische reacties als gevolg.

Het opmerken van lichaamssensaties is voor de meeste mensen nieuw. En het aanwezig blijven bij de emoties die daarbij vrijkomen vaak ook. Zodra je hiermee gaat oefenen, ervaar je steeds meer dat de kracht in jezelf zit. We hebben allemaal een plek in onszelf, voorbij onze persoonlijkheid, waar we ruimte, stilte, liefde, vrijheid en onze kracht ervaren. Een plek waarvan we op een afstand oordeelvrij naar onszelf kunnen kijken. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik kende deze plek in het verleden niet. Ik was eigenlijk altijd buiten mezelf op zoek naar bevestiging. Sinds ik heb ontdekt dat ik in mezelf alles tot mijn beschikking heb, ben ik niet meer afhankelijk van die externe bevestiging. Deze zoektocht heb ik beschreven in een eerdere reeks blogs, mijn zoektocht naar vrijheid.

Ik ken inmiddels mijn gebruiksaanwijzing, mijn persoonlijke behoeften en weet waar ik door word getriggerd. Hierdoor ben ik in staat mijn automatische reacties te herkennen. De beweging naar binnen te maken en terug te keren naar mijn kracht. Hierdoor zwakken de automatische reacties af, ontstaat er ruimte voor keuzevrijheid en ander gedrag. De eerste fase staat dus in het teken van naar binnen keren.

DE AANDACHT VAN BINNEN NAAR BUITEN

Na de weg naar binnen is er een weg naar buiten, de tweede fase. Nu loop je niet alleen tegen jouw geïnternaliseerde oordelen aan, maar ook tegen de oordelen uit jouw omgeving. Om afwijzing te voorkomen, heb je je in het verleden aan je omgeving aangepast. Je was afhankelijk van je omgeving dus je moest wel. Wie heeft nog nooit het gevoel gehad niet goed genoeg te zijn? In ons systeem blijft dat gevoel van afhankelijkheid en angst voor afwijzing bestaan. Dit zijn vaak allemaal onbewuste individuele en collectieve processen waarmee we elkaar en onszelf in een wurggreep houden. Met als gevolg dat we veel van onszelf verborgen houden, niet tot ons recht en volledige potentieel komen.

Wil je meer lezen over aanpassing en conditionering dan kun je op mijn website, op de pagina’s Belemmerende patronen en Trauma en stress, meer informatie vinden.

2^e fase De aandacht van binnen naar buiten

Tijdens het schrijven van deze blog is er in de tweede fase 2 een actie bij gekomen, namelijk zuiver waarnemen. Hieronder lees je de uitwerking van de de tweede fase, de aandacht van binnen naar buiten.

Bewustzijn in het moment

Met bewustzijn in het moment bedoel ik dat je in het contact met de ander of jouw omgeving ook jouw lichaamssensaties en emoties opmerkt. Bijvoorbeeld door van je hoofd met jouw aandacht naar beneden te zakken naar jouw hart, ademhaling en lichaam. Je neemt jezelf en de ander tegelijk waar. Veel gevoelige mensen hebben geleerd zich haarfijn op hun omgeving te oriënteren en minder goed de weg naar binnen te maken. Nu ze beter in contact staan met zichzelf is het een enorme uitdaging om in contact met die omgeving ook bij zichzelf aanwezig te blijven. Allerlei afleidingen liggen namelijk op de loer. We raken snel afgeleid door onze zintuigen, ervaringen, meningen en oordelen. Ons brein maakt en vindt er van alles van. Voordat je het weet, ben je met de aandacht weer helemaal op jouw omgeving gericht of ben je verstrikt geraakt in een gedachtestroom. De oriëntatie op de ander of omgeving ligt als vaste bedrading en route opgeslagen in jouw (reptielen)brein en zenuwstelsel. Hoe meer stress je ervaart hoe meer je reageert vanuit dat vaste patroon. Onze automatische piloot, oftewel ons overlevingsmechanisme, heeft het weer van ons overgenomen.

En dan heb ik het nog niet eens over de constante afleiding uit onze omgeving door onze smartphones en social media.

Om het proces te concretiseren, heb ik het onderverdeeld in acties en fasen. In de werkelijkheid is er geen lineair proces. Sommige stappen wisselen elkaar af of komen gelijktijdig voor. Samen met jouw bewustzijn in het moment word je uitgedaagd jezelf en de ander zuiver waar te nemen.

Zuiver waarnemen

Wat we ervaren, betrekken we op onszelf of projecteren we op de ander. We kunnen ons hierin helemaal verliezen. Ken je dat? De ander geeft non verbaal een blik en jij denkt dat hij je niet aardig vindt. Of je ziet de ander iets doen en jij wordt hiermee bevestigd dat je niet belangrijk genoeg bent. Deze interpretatie geeft onprettige lichaamssensaties en gevoelens en verandert jouw gedrag. Is jouw interpretatie wel juist? Of hebben jouw eerdere ervaringen invloed op die interpretatie? De focus van aandacht, interpretatie en gevoeligheid hebben te maken met jouw conditionering als kind. Jouw interpretatie van wat er om jou heen gebeurt, staat direct in verbinding met jouw overlevingsverhaal, persoonlijke behoeften en de vervulling ervan.

Iedereen kijkt door verschillen in opvoeding, socialisatie, leeftijd, opleiding en karakter met een andere bril de wereld in. Hierdoor denken, voelen en gedragen we ons ten opzichte van elkaar anders. Twaalf jaar lang leerde ik toekomstige hulpverleners gespreks- en luistervaardigheden te ontwikkelen. Om buiten het eigen referentiekader naar de ander te kijken, is best lastig voor ons brein. We zijn geneigd onze eigen geconstrueerde werkelijkheid op de ander te plakken. Dat wat jij denkt, voelt en ervaart bij een ander, zegt iets over jouw referentiekader/ bril.

In plaats van zelf voor onze eigen behoeftes of die van de ander te zorgen, houden wij ons te vaak bezig met het vergelijken met een ander. Of met het oordelen en het aantonen van ons eigen gelijk en daarmee het ongelijk van de ander. We laten ons leiden door de gedachte dat er sprake is van goed en fout. Zijn zelfs in staat de ander de schuld te geven of verantwoordelijk te maken voor onze gevoelens en behoeftes. Hierdoor ontstaat er afstand van jezelf, maar ook ten opzichte van de ander. Als we allemaal de verantwoordelijkheid nemen voor onze eigen behoeftes, werken we aan ons persoonlijke geluk en laten we de ander vrij.

Jezelf zuiver zichtbaar maken

Het voelt super spannend jezelf zichtbaar te maken. Vooral de mensen die zich op de omgeving oriënteren, vragen zich direct af wat andere mensen daarvan zouden vinden. We projecteren onze angst voor afwijzing op onze omgeving. Je kunt jouw omgeving niet veranderen. Wel jezelf. Want eigenlijk wijs je jezelf af. Als je jezelf volledig durft te accepteren, zowel de mooie, als de donkere eigenschappen (want we zijn mens), is dat de grootste overwinning. Voel je angst, schaamte, schuld of wat dan ook. Maak dan de weg weer naar binnen!

In mijn praktijk zet ik ook wel eens een paard in om de manier van aanpassing en oriëntatie bij iemand zichtbaar te maken. De manier waarop de persoon contact met het paard maakt, geeft mij veel informatie. Als een persoon bang is voor afwijzing, projecteert degene al deze gevoelens en eerdere ervaringen op het paard. In de verwachting en afstemming hoopt de persoon de bevestiging eerst van het paard te ontvangen, voordat die zichzelf laat zien. Of zet allerlei maniertjes in om deze te mogen ontvangen. Feilloos spiegelt het paard de ander. Iemand die bijvoorbeeld vooral op zichzelf is georiënteerd en geen gevaar ziet, loopt op het paard af zonder enige afstemming. Ook dit zal het paard spiegelen.

De balans in een ontmoeting gaat volgens mij om wederkerigheid, gelijkwaardigheid en eerlijkheid. Vind je het spannend afgewezen te worden, maak dat maar zichtbaar. Jouw gevoeligheid en kwetsbaarheid mag gezien worden. Moffel het niet weg in een maniertje. Een hele pure, krachtige en kwetsbare oefening. Je hebt door de ontwikkelde stappen veel meer verbinding met wat je voelt en ervaart. Als je dat durft te delen zonder de ander te veroordelen (lees ook blog 1 en 3), krijg je terug wat je geeft. Zo werkt het. Mijn ervaring is dat als je jezelf zuiver durft zichtbaar te maken, de ander uitgedaagd wordt zichzelf ook te laten zien. Dit geldt zowel voor een paard als voor een mens. Hiermee draai je de dynamiek om. Je bent niet meer reactief, maar creëert zelf van binnen naar buiten de ruimte voor jezelf. Creëert een omgeving die aansluit bij wie je bent en wat belangrijk voor jou is. Onze gedachten voeren niet meer de boventoon en hebben automatische reacties, maar ons hoofd, hart en lichaam werken met elkaar samen. Er is een soort van vertraging in ons systeem tot stand gekomen. Alles wat we doen, is meer in lijn met wie we in essentie zijn.

In blog 1 tot en met 4 lag de focus op wat jij kunt doen de relatie met jezelf en met de ander(en) te verbeteren. In plaats van een actie-reactie dynamiek met elkaar te creëren, richt ik mij in mijn volgende blog op het verbeteren van de onderlinge communicatie en het creëren van een diepere verbinding, fase 3: Groepsverbinding.

Groetjes,

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

Foto gemaakt door Marco Ferregeau

The post Vrijheid in de praktijk: Blog 4, De aandacht van binnen naar buiten appeared first on De Vrije Kameleon.

In de praktijk kom ik veel vragen rondom grenzen tegen. Vaak in combinatie met (hoog)gevoeligheid.

Laat jij je wel eens door iemand in een hoek duwen? Pas je je aan, word je dan stil of ga je in de verdediging? In een reactie op een ander laten wij onszelf soms verleiden mee te bewegen in de energie van een ander. Een situatie of omgeving kan hetzelfde effect op je hebben. We reageren vaak onbewust en kunnen onszelf zelfs verlaten. Hoe we reageren hangt af van een aantal factoren. Meestal is het een patroon dat we vaker in ons leven tegenkomen.

Dit overkomt ons misschien allemaal wel eens. Het relaxte gevoel waarmee je bent opgestaan, ben je na een confrontatie met die ander (situatie of omgeving) opeens kwijt. Dit noemen we ook wel triggers. We voelen ons onprettig, angstig, geïrriteerd, boos, gefrustreerd of bijvoorbeeld klein en machteloos. Soms zelfs gedissocieerd. Alsof we niet helemaal meer aanwezig zijn. Deze trigger ervaring staat vaak niet op zichzelf. In de ervaring komen gevoelens van eerder opgedane ervaringen (meestal uit de kindertijd) mee. Vooral gevoelige mensen zullen dit bij zichzelf herkennen.

De aanpassing aan jouw omgeving gaat heel subtiel. Vroeger dacht ik dat alle gevoelens die ik voelde van mij waren. Dat ik met die wirwar aan gevoelens iets moest. Inmiddels weet ik beter. Als ik er niet mee ben op gestaan, is het een reactie op de ander. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik er niets mee ‘moet’. Want juist in de ontmoeting met een ander, kom ik mezelf tegen.

Als je de ander heel geleidelijk in jouw energie laat kruipen. Wat is dan van jezelf en wat is van de ander? Alles wordt troebel en je overziet het niet meer. We zitten minder lekker in ons vel en ervaren ongemak. We kunnen gaan mopperen, worden boos of geïrriteerd, passen ons aan, houden ons in, twijfelen aan onszelf, maken er verhalen van in ons hoofd, trekken ons terug of iets anders. We komen vast te zitten in een stressbel. En dat kost een partij energie!

Hoe meer stress we ervaren, hoe gevoeliger we worden voor energie van buitenaf. Bovendien komt daar nog eens bij dat we de gevoelens die we ervaren op anderen kunnen projecteren. Die ander is verantwoordelijk voor mijn gevoel. Of veroordelen we de ander. Soms spreken we het uit, maar meestal niet. We hebben allemaal maniertjes hoe we hiermee omgaan. Komen in actie-reactie patronen terecht. Met allemaal ruis en miscommunicatie als gevolg. We blijven zo ‘slachtoffer’ van onze reacties op onze omgeving.

Kan het ook anders?

In onderstaande fasen en acties leg ik uit hoe je minder gevoelig wordt voor beïnvloeding van buitenaf. En hoe je de relatie met jezelf verstevigd. Deze kennis heb ik verzameld door het lezen van literatuur, het volgen van trainingen, opleidingen en lezingen, maar vooral door het combineren van mijn levenservaring met al die kennis. Het is een uitdaging onderstaande stappen in de praktijk te brengen. Steeds dieper, intenser en dichter bij jezelf. In mijn praktijk ondersteun ik mensen deze innerlijke verbinding met zichzelf te versterken door eerst de aandacht naar binnen te richten. Om vervolgens de aandacht van binnen naar buiten te richten.

FASE 1: DE AANDACHT NAAR BINNEN

Lichaamsbewustzijn ontwikkelen

Een eerste actie is leren voelen wat je lichaam je te vertellen heeft. Lichaamssensaties die duidelijk, maar wel heel subtiel met ons communiceren. Als we ons aan al onze gedachten vastklampen en alles met analyseren en praten proberen op te lossen, blijven we vaak in hetzelfde cirkeltje ronddraaien. We gaan hiermee aan de subtiliteit van het voelen en ervaren voorbij. Door jezelf te vertragen en aanwezig te zijn bij jouw lichaam leer je de taal van jouw lichaam begrijpen. Alle lichaamssensaties en emoties hebben je iets te vertellen en staan in relatie tot jouw behoeften en wat echt belangrijk is voor jou. Lichaamsbewustzijn ontwikkelen heeft tijd, rust en beoefening nodig.

Emoties leren doorvoelen

Een volgende actie is de ruimte geven aan dat wat je voelt. Ben je boos, creëer ruimte die boosheid te ervaren. Ben je verdrietig, creëer dan ruimte het verdriet te doorvoelen. Dit zijn we niet gewend. We hebben geleerd ‘lastige’ gevoelens weg te duwen of bijvoorbeeld te verdoven. Er juist van weg te bewegen. Alles wat je opkropt, zet zich ergens in je lijf vast. We hebben ook wel eens de neiging de lading van onze emoties op de ander te projecteren. De ander ervoor verantwoordelijk te maken, de schuld te geven of verwachten dat de ander voor ons zorgt.

Als je de emotie, die in het contact met de ander wordt getriggerd, begint te voelen, ga je ervaren dat er een diepere lading onder zit. Vaak verbonden met pijn uit het verleden.

Zelfregulatie

In de praktijk is zelfregulatie niet een beweging die de meesten onder ons van nature maken. We kunnen het wel leren ontwikkelen. Zodra je jouw lichaamssensaties en emoties opmerkt, er zelf de verantwoordelijkheid voor neemt, deze liefdevol accepteert (we hebben er vaak zelf een oordeel over. Hier in één van mijn volgende blogs meer over), het durft te doorvoelen, leer je de hele ervaring in jouw lichaam te dragen. Soms gaat het dragen gepaard met ontlading. Bijvoorbeeld het trillen van spieren en lichaamsdelen. Je reguleert jezelf totdat je weer in staat bent ruimte, ontspanning en vrijheid te ervaren.

Met het leren jezelf te reguleren, heel je jezelf en kunnen lichamelijke blokkades zoals opgebouwde spanning in het lichaam verdwijnen. De samenwerking tussen jouw denken, voelen en lichaam wordt verbeterd. De extra lading die aan de emotie vastzit door eerdere ervaringen, wordt minder of verdwijnt zelfs. Bovendien ontstaan er nieuwe verbindingen in je zenuwstelsel en hersenen en laat je patronen los.

Soms is het dragen van alles wat voorbij komt best een zware beproeving. Helemaal als onder de ervaring diepe pijnstukken worden geraakt. Uitreiken naar iemand die de ruimte voor jou kan dragen, biedt dan uitkomst. In blog drie heb ik een praktijkvoorbeeld beschreven .

FASE 2: DE AANDACHT VAN BINNEN NAAR BUITEN

Bewustzijn in het moment

Als je bovenstaande stappen ontwikkelt, merk je dat je steeds beter in staat bent, in het contact met de ander, een situatie of omgeving, bij jezelf aanwezig te zijn. Het opmerken in het moment, dat je voelt wat je voelt en doet wat je doet, is een grote stap binnen het bewustwordingsproces.

Soms gaat een moment van aanpassing op jouw omgeving zo snel. Dan ben je net te laat, maar de situatie kun je achteraf tijdens een reflectie nog wel terughalen. Zo word je je steeds meer bewust van jouw eigen patroon. Leer je steeds beter aanwezig te zijn in het hier en nu en ontstaan er meer keuzevrijheid en mogelijkheden voor ander gedrag.

Jezelf zuiver zichtbaar maken

Wanneer het om een persoon of personen gaat, is het delen met de ander(en) wat je voelt en ervaart. Je beweegt niet meer (onbewust) mee of laat je bijvoorbeeld in een hoek duwen. Maar hebt vertrouwen in dat wat je voelt voor jou klopt.

Mijn ervaring is dat er lef voor nodig is jezelf kwetsbaar zichtbaar te maken. Het is aan de ander of hij of zij de boodschap die jij deelt, kan ontvangen. Zonder zich aangevallen te voelen. Wat de ander voelt of ervaart, is de verantwoordelijkheid en uitdaging van de ander. Want dat is ‘een gevoeligheid’ van de ander.

In het verleden hield je vaak veel te veel rekening met het gevoel van die ander. Dit ging ten koste van jezelf. Hield je je in en paste je aan. Maar dat hoeft niet meer. Wij zijn niet verantwoordelijk voor het gevoel van die ander. We hoeven de behoeften of verwachtingen van een ander niet vóór die van onszelf te zetten. Onszelf opgeven of ergens in het midden uitkomen behoort tot het verleden. We zijn allemaal anders. Jij hebt net zoveel recht als de ander ruimte in te nemen en zichtbaar te zijn. Ook met al jouw gevoeligheid.

Sirpa van der Steen – Ilsink

Praktijk De Vrije Kameleon voor individuen en groepen

Foto gemaakt door Marco Ferrageau

The post Vrijheid in de praktijk: Blog 1, Innerlijke verbinding appeared first on De Vrije Kameleon.

De Vrije Kameleon, zoektocht naar vrijheid.

The post Zoektocht naar vrijheid: Ervaringsverhalen van De Vrije Kameleon gebundeld appeared first on De Vrije Kameleon.

Hoe neem jij jouw eigen ruimte in? Hoe kom jij tot jouw recht? Op jouw werk? In het gezin? In jouw relatie? Bij jouw vrienden? Op school? Hoeveel laat jij van jezelf zien? En wat laat je van jezelf zien? Wat houd je verborgen? Voor de ander. En misschien zelfs voor jezelf?

Deze week was ik in gesprek met een bijzonder iemand. We hadden het over jezelf durven zijn als een ander een andere opvatting over het leven heeft. Wat doe je dan? Laat je de ander bij zijn verhaal en laat je jezelf ook zien? Laat je het? Vlucht je? Of kies je voor aanpassing? Ik begeleidde deze week een coachsessie waarin het aangeven van wat voor jou belangrijk is soms zo lastig is. Eigen gevoelens en behoeften worden eigenlijk al heel lang onderdrukt. En zo kom ik allerlei vragen tegen. Vorige week had ik een informatiedag over het gedrag van ‘pubers’. Ze noemden mensen in die context kopieermachines….. Precies dat.

Socialisatie
We zijn allemaal op onze eigen manier gevormd, gevoed, gekwetst, gepantserd en gemaskerd. De manier waarop, de diepe overtuigingen, behoeften en energie zijn terug te herleiden naar het gezin van herkomst en voorouders. Onze ouders leren ons hoe we ons aan elkaar verbinden, hoe we ons moeten gedragen. Als we er niet bij horen, dan voelen we dat. Het is fijn om gezien te worden. Geliefd te zijn. Om vastgehouden te worden. En vroeger als kind zelfs noodzakelijk om veilig te zijn. Dus we pasten ons zoveel mogelijk aan. En raakten misschien soms delen van onszelf kwijt.

Onderschat de invloed vanuit de omgeving niet. Naast het gezin van herkomst socialiseren wij ook binnen onze maatschappij en sociale groepen waar wij deel van uitmaken (school, de sportclub etc.). Bovendien krijgen we ook via de televisie, het nieuws en sociale media allerlei boodschappen mee.

Zoals we ons als kind binnen ons gezin hebben ontwikkeld. Zo verbinden wij ons als volwassenen aan anderen. Binnen intieme relaties merk je deze ‘maskers’ vaak als eerste op. Je wordt eerder getriggerd. En wanneer je je meer bewust wordt, valt het op dat je vaak reageert vanuit oude interactie- en gedragspatronen die diep ingesleten zijn. Een vast script. Of het nu een vriendschappelijke of werkrelatie is. In het contact met de ander nemen we onszelf, onze persoonlijke conditionering, onze bagage en ‘toolbox’ met vaardigheden mee.

Loslaten
Soms werkt het prima, maar in veel gevallen ook niet. We analyseren de situatie, maar blijven toch vaak in dezelfde kringetjes ronddraaien. We zitten vast in ons denken. Denken gaat uit van een oorzaak en gevolg en is dus vaak lineair. Gekoppeld aan vaste structuren. En vaste structuren zorgen voor dezelfde gevoelens en die zorgen weer voor repeterend gedrag met vaak dezelfde uitkomst. Zo houden we onszelf gevangen.

Deze manier van denken kun je stoppen door in verbinding met jouw hart, emoties en lichaam te komen. In de praktijk nemen we onvoldoende ruimte en rust met onszelf in verbinding te zijn. Diepere gevoelens en lichaamssensaties kunnen heel subtiel zijn. In de dagelijkse hectiek ga je er zo aan voorbij. Sommigen van ons lopen bijna over van spanning, verdriet, boosheid of angst. Ook dan is het een uitdaging erbij te blijven in plaats (vaak onbewust) ervan weg te willen vluchten of te onderdrukken.

Onze innerlijke wereld beïnvloedt de manier waarop wij kijken en onze omgeving ervaren. De enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Als jij verandert, verandert jouw omgeving mee.

Vrijheid

Oude overtuigingen, vaste patronen kunnen worden omgezet in nieuwe mogelijkheden en nieuw gedrag. Om jouw leven zelf vorm te geven, is het belangrijk jouw bewustzijn te verruimen. Hoe ervaar je de werkelijkheid buiten jezelf? Wat gebeurt er met je? Wat voel je? Welke lichaamsreacties ervaar je daarbij? Vanuit die innerlijke verbinding, ben je beter in staat jezelf te reguleren, te balanceren en van binnenuit jouw eigen koers uit te zetten. Met meer energie, ruimte en een gevoel van meer vrijheid als resultaat. Zodat je je eigen leven meer kunt creëren in plaats van overleven. Zweverig gedoe? Verre van dat. Het vraagt enorm veel moed om met beide voeten op de grond binnen onze huidige wereld bij jezelf te komen, te zijn en te blijven.

Herkenning
Herken je jezelf hierin? Is de jas van aanpassing jou ook te klein geworden? Durf je de uitdaging met jezelf aan te gaan?

Coaching
Kom dan langs voor een vrijblijvende oriëntatie/ kennismakingsgesprek. Ik zou het super gaaf vinden om samen met jou, jouw situatie te onderzoeken. De ruimte van stilte en rust te creëren zodat je in verbinding met jezelf kunt komen.

Ik heb mij altijd gefascineerd in de mens in relatie tot zijn of haar omgeving. Het doorbreken van patronen is echt niet makkelijk. En ik ervaar dat binnen mijn coaching praktijk het hier eigenlijk altijd over gaat. Daarom ben ik mij, naast mijn eigen onderzoek, extra gaan verdiepen in hoe ik deze groei processen kan begeleiden. Wist je dat ik naast het begeleiden van individuen, ook groepen coach. Daar kom ik later op terug. Want dat is net even een andere uitleg en benadering.

Ben je nieuwsgierig geworden? Stuur mij een pb via mijn website, messenger of whatsapp. Like mijn pagina op fb als je het leuk vindt meer informatie te ontvangen in de toekomst.

Warme groet,

Sirpa

De Vrije Kameleon creëert verbinding, zet kwetsbaarheid in als kracht en gaat voor echt contact en zichtbaarheid.
www.devrijekameleon.nl
‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

The post ‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’ (innerlijke verbinding) appeared first on De Vrije Kameleon.