Super gaaf mens. Samen zitten we in een supervisiegroep.

Dit is de inleiding van haar podcast.

In deze aflevering praat ik met Sirpa van der Steen–Ilsink, verbindingscoach. In ons gesprek ontdek je:

– dat alles uiteindelijk draait om verbinding; die met jezelf én met anderen;

– hoe we onze gevoeligheid soms moeten uitschakelen om te overleven;

– dat de angst voor het oordeel van een ander ons behoorlijk af kan remmen;

– welke eigenschap onmisbaar is als je echt jezelf wilt zijn;

– dat alles wat je voelt klopt en je mag leren om daarop te vertrouwen;

– hoe je grootste pijn de ingang kan zijn naar een dieper contact met jezelf;

– en dat ook een straatmeid kan ontdekken wie ze werkelijk is – zolang ze haar nieuwsgierigheid maar blijft volgen.

Nieuwsgierig? Check de podcast op spotify

The post Podcast: Echte verbinding gaat via je lijf appeared first on De Vrije Kameleon.

De aandacht naar binnen richten, heb je je niet zomaar eigen gemaakt. Het gaat met vallen en opstaan. Door onze conditionering als kind hebben we vaak niet geleerd aanwezig te zijn en te blijven bij onze lichaamssensaties en emoties. Of deze te reguleren. We hebben misschien eerder geleerd ervan weg te bewegen, te negeren, te verdoven, te projecteren of ze zelfs te veroordelen. Met automatische reacties als gevolg.

Het opmerken van lichaamssensaties is voor de meeste mensen nieuw. En het aanwezig blijven bij de emoties die daarbij vrijkomen vaak ook. Zodra je hiermee gaat oefenen, ervaar je steeds meer dat de kracht in jezelf zit. We hebben allemaal een plek in onszelf, voorbij onze persoonlijkheid, waar we ruimte, stilte, liefde, vrijheid en onze kracht ervaren. Een plek waarvan we op een afstand oordeelvrij naar onszelf kunnen kijken. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik kende deze plek in het verleden niet. Ik was eigenlijk altijd buiten mezelf op zoek naar bevestiging. Sinds ik heb ontdekt dat ik in mezelf alles tot mijn beschikking heb, ben ik niet meer afhankelijk van die externe bevestiging. Deze zoektocht heb ik beschreven in een eerdere reeks blogs, mijn zoektocht naar vrijheid.

Ik ken inmiddels mijn gebruiksaanwijzing, mijn persoonlijke behoeften en weet waar ik door word getriggerd. Hierdoor ben ik in staat mijn automatische reacties te herkennen. De beweging naar binnen te maken en terug te keren naar mijn kracht. Hierdoor zwakken de automatische reacties af, ontstaat er ruimte voor keuzevrijheid en ander gedrag. De eerste fase staat dus in het teken van naar binnen keren.

DE AANDACHT VAN BINNEN NAAR BUITEN

Na de weg naar binnen is er een weg naar buiten, de tweede fase. Nu loop je niet alleen tegen jouw geïnternaliseerde oordelen aan, maar ook tegen de oordelen uit jouw omgeving. Om afwijzing te voorkomen, heb je je in het verleden aan je omgeving aangepast. Je was afhankelijk van je omgeving dus je moest wel. Wie heeft nog nooit het gevoel gehad niet goed genoeg te zijn? In ons systeem blijft dat gevoel van afhankelijkheid en angst voor afwijzing bestaan. Dit zijn vaak allemaal onbewuste individuele en collectieve processen waarmee we elkaar en onszelf in een wurggreep houden. Met als gevolg dat we veel van onszelf verborgen houden, niet tot ons recht en volledige potentieel komen.

Wil je meer lezen over aanpassing en conditionering dan kun je op mijn website, op de pagina’s Belemmerende patronen en Trauma en stress, meer informatie vinden.

2^e fase De aandacht van binnen naar buiten

Tijdens het schrijven van deze blog is er in de tweede fase 2 een actie bij gekomen, namelijk zuiver waarnemen. Hieronder lees je de uitwerking van de de tweede fase, de aandacht van binnen naar buiten.

Bewustzijn in het moment

Met bewustzijn in het moment bedoel ik dat je in het contact met de ander of jouw omgeving ook jouw lichaamssensaties en emoties opmerkt. Bijvoorbeeld door van je hoofd met jouw aandacht naar beneden te zakken naar jouw hart, ademhaling en lichaam. Je neemt jezelf en de ander tegelijk waar. Veel gevoelige mensen hebben geleerd zich haarfijn op hun omgeving te oriënteren en minder goed de weg naar binnen te maken. Nu ze beter in contact staan met zichzelf is het een enorme uitdaging om in contact met die omgeving ook bij zichzelf aanwezig te blijven. Allerlei afleidingen liggen namelijk op de loer. We raken snel afgeleid door onze zintuigen, ervaringen, meningen en oordelen. Ons brein maakt en vindt er van alles van. Voordat je het weet, ben je met de aandacht weer helemaal op jouw omgeving gericht of ben je verstrikt geraakt in een gedachtestroom. De oriëntatie op de ander of omgeving ligt als vaste bedrading en route opgeslagen in jouw (reptielen)brein en zenuwstelsel. Hoe meer stress je ervaart hoe meer je reageert vanuit dat vaste patroon. Onze automatische piloot, oftewel ons overlevingsmechanisme, heeft het weer van ons overgenomen.

En dan heb ik het nog niet eens over de constante afleiding uit onze omgeving door onze smartphones en social media.

Om het proces te concretiseren, heb ik het onderverdeeld in acties en fasen. In de werkelijkheid is er geen lineair proces. Sommige stappen wisselen elkaar af of komen gelijktijdig voor. Samen met jouw bewustzijn in het moment word je uitgedaagd jezelf en de ander zuiver waar te nemen.

Zuiver waarnemen

Wat we ervaren, betrekken we op onszelf of projecteren we op de ander. We kunnen ons hierin helemaal verliezen. Ken je dat? De ander geeft non verbaal een blik en jij denkt dat hij je niet aardig vindt. Of je ziet de ander iets doen en jij wordt hiermee bevestigd dat je niet belangrijk genoeg bent. Deze interpretatie geeft onprettige lichaamssensaties en gevoelens en verandert jouw gedrag. Is jouw interpretatie wel juist? Of hebben jouw eerdere ervaringen invloed op die interpretatie? De focus van aandacht, interpretatie en gevoeligheid hebben te maken met jouw conditionering als kind. Jouw interpretatie van wat er om jou heen gebeurt, staat direct in verbinding met jouw overlevingsverhaal, persoonlijke behoeften en de vervulling ervan.

Iedereen kijkt door verschillen in opvoeding, socialisatie, leeftijd, opleiding en karakter met een andere bril de wereld in. Hierdoor denken, voelen en gedragen we ons ten opzichte van elkaar anders. Twaalf jaar lang leerde ik toekomstige hulpverleners gespreks- en luistervaardigheden te ontwikkelen. Om buiten het eigen referentiekader naar de ander te kijken, is best lastig voor ons brein. We zijn geneigd onze eigen geconstrueerde werkelijkheid op de ander te plakken. Dat wat jij denkt, voelt en ervaart bij een ander, zegt iets over jouw referentiekader/ bril.

In plaats van zelf voor onze eigen behoeftes of die van de ander te zorgen, houden wij ons te vaak bezig met het vergelijken met een ander. Of met het oordelen en het aantonen van ons eigen gelijk en daarmee het ongelijk van de ander. We laten ons leiden door de gedachte dat er sprake is van goed en fout. Zijn zelfs in staat de ander de schuld te geven of verantwoordelijk te maken voor onze gevoelens en behoeftes. Hierdoor ontstaat er afstand van jezelf, maar ook ten opzichte van de ander. Als we allemaal de verantwoordelijkheid nemen voor onze eigen behoeftes, werken we aan ons persoonlijke geluk en laten we de ander vrij.

Jezelf zuiver zichtbaar maken

Het voelt super spannend jezelf zichtbaar te maken. Vooral de mensen die zich op de omgeving oriënteren, vragen zich direct af wat andere mensen daarvan zouden vinden. We projecteren onze angst voor afwijzing op onze omgeving. Je kunt jouw omgeving niet veranderen. Wel jezelf. Want eigenlijk wijs je jezelf af. Als je jezelf volledig durft te accepteren, zowel de mooie, als de donkere eigenschappen (want we zijn mens), is dat de grootste overwinning. Voel je angst, schaamte, schuld of wat dan ook. Maak dan de weg weer naar binnen!

In mijn praktijk zet ik ook wel eens een paard in om de manier van aanpassing en oriëntatie bij iemand zichtbaar te maken. De manier waarop de persoon contact met het paard maakt, geeft mij veel informatie. Als een persoon bang is voor afwijzing, projecteert degene al deze gevoelens en eerdere ervaringen op het paard. In de verwachting en afstemming hoopt de persoon de bevestiging eerst van het paard te ontvangen, voordat die zichzelf laat zien. Of zet allerlei maniertjes in om deze te mogen ontvangen. Feilloos spiegelt het paard de ander. Iemand die bijvoorbeeld vooral op zichzelf is georiënteerd en geen gevaar ziet, loopt op het paard af zonder enige afstemming. Ook dit zal het paard spiegelen.

De balans in een ontmoeting gaat volgens mij om wederkerigheid, gelijkwaardigheid en eerlijkheid. Vind je het spannend afgewezen te worden, maak dat maar zichtbaar. Jouw gevoeligheid en kwetsbaarheid mag gezien worden. Moffel het niet weg in een maniertje. Een hele pure, krachtige en kwetsbare oefening. Je hebt door de ontwikkelde stappen veel meer verbinding met wat je voelt en ervaart. Als je dat durft te delen zonder de ander te veroordelen (lees ook blog 1 en 3), krijg je terug wat je geeft. Zo werkt het. Mijn ervaring is dat als je jezelf zuiver durft zichtbaar te maken, de ander uitgedaagd wordt zichzelf ook te laten zien. Dit geldt zowel voor een paard als voor een mens. Hiermee draai je de dynamiek om. Je bent niet meer reactief, maar creëert zelf van binnen naar buiten de ruimte voor jezelf. Creëert een omgeving die aansluit bij wie je bent en wat belangrijk voor jou is. Onze gedachten voeren niet meer de boventoon en hebben automatische reacties, maar ons hoofd, hart en lichaam werken met elkaar samen. Er is een soort van vertraging in ons systeem tot stand gekomen. Alles wat we doen, is meer in lijn met wie we in essentie zijn.

In blog 1 tot en met 4 lag de focus op wat jij kunt doen de relatie met jezelf en met de ander(en) te verbeteren. In plaats van een actie-reactie dynamiek met elkaar te creëren, richt ik mij in mijn volgende blog op het verbeteren van de onderlinge communicatie en het creëren van een diepere verbinding, fase 3: Groepsverbinding.

Groetjes,

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

Foto gemaakt door Marco Ferregeau

The post Vrijheid in de praktijk: Blog 4, De aandacht van binnen naar buiten appeared first on De Vrije Kameleon.

Hoe neem jij jouw eigen ruimte in? Hoe kom jij tot jouw recht? Op jouw werk? In het gezin? In jouw relatie? Bij jouw vrienden? Op school? Hoeveel laat jij van jezelf zien? En wat laat je van jezelf zien? Wat houd je verborgen? Voor de ander. En misschien zelfs voor jezelf?

Deze week was ik in gesprek met een bijzonder iemand. We hadden het over jezelf durven zijn als een ander een andere opvatting over het leven heeft. Wat doe je dan? Laat je de ander bij zijn verhaal en laat je jezelf ook zien? Laat je het? Vlucht je? Of kies je voor aanpassing? Ik begeleidde deze week een coachsessie waarin het aangeven van wat voor jou belangrijk is soms zo lastig is. Eigen gevoelens en behoeften worden eigenlijk al heel lang onderdrukt. En zo kom ik allerlei vragen tegen. Vorige week had ik een informatiedag over het gedrag van ‘pubers’. Ze noemden mensen in die context kopieermachines….. Precies dat.

Socialisatie
We zijn allemaal op onze eigen manier gevormd, gevoed, gekwetst, gepantserd en gemaskerd. De manier waarop, de diepe overtuigingen, behoeften en energie zijn terug te herleiden naar het gezin van herkomst en voorouders. Onze ouders leren ons hoe we ons aan elkaar verbinden, hoe we ons moeten gedragen. Als we er niet bij horen, dan voelen we dat. Het is fijn om gezien te worden. Geliefd te zijn. Om vastgehouden te worden. En vroeger als kind zelfs noodzakelijk om veilig te zijn. Dus we pasten ons zoveel mogelijk aan. En raakten misschien soms delen van onszelf kwijt.

Onderschat de invloed vanuit de omgeving niet. Naast het gezin van herkomst socialiseren wij ook binnen onze maatschappij en sociale groepen waar wij deel van uitmaken (school, de sportclub etc.). Bovendien krijgen we ook via de televisie, het nieuws en sociale media allerlei boodschappen mee.

Zoals we ons als kind binnen ons gezin hebben ontwikkeld. Zo verbinden wij ons als volwassenen aan anderen. Binnen intieme relaties merk je deze ‘maskers’ vaak als eerste op. Je wordt eerder getriggerd. En wanneer je je meer bewust wordt, valt het op dat je vaak reageert vanuit oude interactie- en gedragspatronen die diep ingesleten zijn. Een vast script. Of het nu een vriendschappelijke of werkrelatie is. In het contact met de ander nemen we onszelf, onze persoonlijke conditionering, onze bagage en ‘toolbox’ met vaardigheden mee.

Loslaten
Soms werkt het prima, maar in veel gevallen ook niet. We analyseren de situatie, maar blijven toch vaak in dezelfde kringetjes ronddraaien. We zitten vast in ons denken. Denken gaat uit van een oorzaak en gevolg en is dus vaak lineair. Gekoppeld aan vaste structuren. En vaste structuren zorgen voor dezelfde gevoelens en die zorgen weer voor repeterend gedrag met vaak dezelfde uitkomst. Zo houden we onszelf gevangen.

Deze manier van denken kun je stoppen door in verbinding met jouw hart, emoties en lichaam te komen. In de praktijk nemen we onvoldoende ruimte en rust met onszelf in verbinding te zijn. Diepere gevoelens en lichaamssensaties kunnen heel subtiel zijn. In de dagelijkse hectiek ga je er zo aan voorbij. Sommigen van ons lopen bijna over van spanning, verdriet, boosheid of angst. Ook dan is het een uitdaging erbij te blijven in plaats (vaak onbewust) ervan weg te willen vluchten of te onderdrukken.

Onze innerlijke wereld beïnvloedt de manier waarop wij kijken en onze omgeving ervaren. De enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Als jij verandert, verandert jouw omgeving mee.

Vrijheid

Oude overtuigingen, vaste patronen kunnen worden omgezet in nieuwe mogelijkheden en nieuw gedrag. Om jouw leven zelf vorm te geven, is het belangrijk jouw bewustzijn te verruimen. Hoe ervaar je de werkelijkheid buiten jezelf? Wat gebeurt er met je? Wat voel je? Welke lichaamsreacties ervaar je daarbij? Vanuit die innerlijke verbinding, ben je beter in staat jezelf te reguleren, te balanceren en van binnenuit jouw eigen koers uit te zetten. Met meer energie, ruimte en een gevoel van meer vrijheid als resultaat. Zodat je je eigen leven meer kunt creëren in plaats van overleven. Zweverig gedoe? Verre van dat. Het vraagt enorm veel moed om met beide voeten op de grond binnen onze huidige wereld bij jezelf te komen, te zijn en te blijven.

Herkenning
Herken je jezelf hierin? Is de jas van aanpassing jou ook te klein geworden? Durf je de uitdaging met jezelf aan te gaan?

Coaching
Kom dan langs voor een vrijblijvende oriëntatie/ kennismakingsgesprek. Ik zou het super gaaf vinden om samen met jou, jouw situatie te onderzoeken. De ruimte van stilte en rust te creëren zodat je in verbinding met jezelf kunt komen.

Ik heb mij altijd gefascineerd in de mens in relatie tot zijn of haar omgeving. Het doorbreken van patronen is echt niet makkelijk. En ik ervaar dat binnen mijn coaching praktijk het hier eigenlijk altijd over gaat. Daarom ben ik mij, naast mijn eigen onderzoek, extra gaan verdiepen in hoe ik deze groei processen kan begeleiden. Wist je dat ik naast het begeleiden van individuen, ook groepen coach. Daar kom ik later op terug. Want dat is net even een andere uitleg en benadering.

Ben je nieuwsgierig geworden? Stuur mij een pb via mijn website, messenger of whatsapp. Like mijn pagina op fb als je het leuk vindt meer informatie te ontvangen in de toekomst.

Warme groet,

Sirpa

De Vrije Kameleon creëert verbinding, zet kwetsbaarheid in als kracht en gaat voor echt contact en zichtbaarheid.
www.devrijekameleon.nl
‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

The post ‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’ (innerlijke verbinding) appeared first on De Vrije Kameleon.