Traumaverwerking | Jeugdtrauma en posttraumatisch stresssyndroom
17709
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-17709,ajax_fade,page_not_loaded,,vertical_menu_enabled,qode-title-hidden,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-7.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive

Jeugdtrauma

‘Ontwikkeltrauma, we hebben het allemaal.’

'Jeugdtrauma oftewel ontwikkeltrauma gaat over ‘problemen’ die je in het hier en nu ervaart waarbij de oorsprong vaak is terug te herleiden naar het gezin van herkomst.'

Jeugdtrauma oftewel ontwikkeltrauma gaat over ‘problemen’ die je in het hier en nu ervaart waarbij de oorsprong vaak is terug te herleiden naar het gezin van herkomst. Ongeschonden uit je kindertijd komen, is bijna onmogelijk. Eigenlijk zijn we allemaal tijdens onze jeugd op de een of andere manier getraumatiseerd. De één wat meer dan de ander. Onze (voor)ouders hebben ons met de beste bedoelingen opgevoed. Maar worstelden vaak bewust of onbewust met hun eigen problemen en onvermogen. Als baby en kind zijn we afhankelijk van onze opvoeders. Een baby of kind is altijd op zoek naar liefde en verbinding. En wil zich hechten. Het is belangrijk om gezien te worden. Geliefd te zijn, te worden gevoed, vastgehouden en gekoesterd. Naast eten en drinken is liefde noodzakelijk om te overleven. Je kunt je misschien voorstellen dat een klein kind, die afhankelijk is van zijn ouders, in eerste instantie veel pijn en stress ervaart bij het onvermogen en de problemen van zijn ouders. Juist door die afhankelijkheid hebben we een enorm sterk overlevingsinstinct en aanpassingsvermogen. Onbewust passen we ons aan onze omgeving aan. Raken soms delen van onszelf kwijt. En sommige delen van onszelf worden versterkt. We ontwikkelen gedrag, patronen en maniertjes om zo goed mogelijk met onze omgeving om te gaan.

De eigen ontwikkeling kan hierdoor worden verstoord. Vanaf de conceptie tot aan het 8e à 10e levensjaar doorloopt een kind een aantal fases. Deze fases bestaan uit een aantal basisbehoeften. Namelijk bestaansrecht, behoefte, autonomie, wil, liefde en seksualiteit. De fase waarin verstoring plaatsvindt, ons temperament en DNA zijn van invloed op welk overlevingsmechanisme (oftewel karakterstructuur) zich ontwikkeld. Dit mechanisme wordt als vaste bedrading opgeslagen in onze hersenen en autonome zenuwstelsel. Ons neurologisch systeem. Bovendien wordt de energiestroom vaak ergens in het lichaam geblokkeerd. Niet alleen onze (voor)ouders en heftige gebeurtenissen hebben onze aanpassing bepaald. Ook de maatschappij heeft grote invloed op onze ontwikkeling. Veel omgevingen waarin wij ons als kind en volwassene begeven (bijvoorbeeld school, televisie en nu de sociale media), socialiseren, beïnvloeden en vormen ons. We zijn perfecte ‘aanpassers’.

Overlevingsmechanisme

Gedrag, patronen en maniertjes om ons aan te passen om aan de verwachtingen van onze omgeving te voldoen, noemen we ook wel overlevingsmechanisme. In welke fase er verstoring heeft plaatsgevonden, voorspelt eventuele problemen en onvermogen in de toekomst. Moest het kind als grote zus (omdat moeder het te zwaar had) voor alle kleine broertjes en zusjes zorgen, dan is het volwassen geworden kind waarschijnlijk zorgzaam. Een hele mooie kwaliteit. Ze kan veel dragen van anderen. En kan zich schuldig voelen als zij voor zichzelf kiest. Dus doet ze dat vaak niet. Onderdrukt ze regelmatig haar gevoelens en houdt de energie binnen. Wat weer vaak ten koste gaat van haar zelfzorg en grenzen stellen. Het gaat nog veel dieper dan dat, want haar moeder heeft het niet voor niets zwaar. Vaak als je terugkijkt in de geschiedenis van onze ouders en voorouders is vaak veel trauma en de effecten daarin terug te vinden. Bijvoorbeeld een vroeg overleden moeder of vader. De effecten daarvan op de opvoedende ouder. De broer die op de plek van de overleden vader kwam te staan. Of als je ouders jou vooral bevestigden in sporten en onvoldoende ruimte gaven om je gevoelens te uiten, dan ben je waarschijnlijk heel sterk en sportief. Maar tegelijkertijd vind je het moeilijk jezelf te uiten. En misschien is het helemaal lastig jouw gevoelens te voelen. Verberg je jouw kwetsbaarheid en maak je jezelf groot. Wat voor effect heeft dat op jouw kinderen? En wat hebben jouw ouders en voorouders meegemaakt waardoor zij zichzelf afsloten van hun gevoel? Een ander probeert alles bij elkaar te houden. Vindt het lastig verbinding met anderen te maken. Traumatische herinneringen uit de oorlog. Dood, verlies, pijn, afwezigheid. Een onbekende vader. Een afwezige moeder. Een vechtscheiding. En ga zo maar door. Ze zeggen dat tot wel zeven generaties terug de effecten van trauma nog steeds in ons familie systeem voelbaar of zichtbaar zijn.

Ontwikkeltrauma verschijnselen 

Ons overlevingsmechanisme werkt in ons volwassen leven door en beïnvloedt:

  • De manier waarop we in het leven staan
  • Hoe we verbonden zijn met ons eigen lichaam en energie
  • Hoe we contact maken met de ander

Het laat sporen achter in onze geest, maar ook in ons lichaam door onder andere verkrampte spieren en een ontregeling van ons zenuwstelsel. Gevoelens worden vaak onbewust onderdrukt. Vaak zijn we ons er niet eens van bewust of denken we dat we nu eenmaal zo zijn en/of ervaren we het niet als een probleem. Totdat je ergens in vastloopt en jouw gedrag in de situatie niet meer passend is. Het overlevingsmechanisme dat jou altijd heeft geholpen, begint tegen je te werken. Alle mensen zullen zich in een aantal van onderstaande aspecten herkennen, maar niet iedereen ervaart blokkades en problemen. Ben je nieuwsgierig naar deze aspecten? Klik dan hier.

Contact met een ander 

In contact met een ander worden onze overlevingsmechanismen vaak zichtbaar. Zoals we ons als kind binnen ons gezin hebben ontwikkeld. Zo verbinden wij ons als volwassenen aan anderen. Binnen intieme relaties vallen aspecten op. Je staat vaker onder druk en wordt eerder getriggerd. Wanneer je je meer bewust wordt, valt het op dat je vaak reageert vanuit oude interactie- en gedragspatronen die diep ingesleten zijn. Een vast script. Of het nu een vriendschappelijke of werkrelatie is. In het contact met de ander nemen we onszelf, onze persoonlijke conditionering, onze bagage en ‘toolbox’ met vaardigheden mee.

Als twee mensen elkaar ontmoetten, zoals een docent van de opleiding zo mooi zei, ontmoeten ook twee hechtingsgeschiedenissen en twee zenuwstelsels elkaar.’ Kun je je voorstellen wat dat voor effect heeft als er tijdens de ontmoeting of in de omgang ook je ontwikkeltrauma meespeelt? In de ontmoeting kunnen er allerlei misverstanden ontstaan door projecties, overdracht en tegenoverdracht. Je kent het wel. Je vindt iemand aardig, minder aardig, irritant zelfs. Je wordt geraakt negatief danwel positief. We hebben vaak de neiging om de verantwoordelijkheid van ons gevoel bij de ander te leggen. Ons gevoel op de ander projecteren. Allerlei oordelen of verwijten komen langs. Maar klopt dat wel?

Als je hier bewust van wordt, kan je zoveel beter met jezelf en de ander omgaan. Het is helemaal gaaf als je deze processen samen met die ander, waarop de projectie plaatsvindt, kunt onderzoeken. Er is van beide kanten bewustzijn en commitment nodig om dit met elkaar te creëren. Het versterkt de onderlinge verbinding.

Professionals die met mensen werken  

Ook als je met mensen werkt, is het interessant en misschien wel noodzakelijk bewust te zijn van de ontmoeting van hechtingsgeschiedenissen. Te ervaren wanneer systemen op elkaar reageren. Lichaamsbewustzijn is hierbij noodzakelijk, want zonder de verbinding met het lijf gaan we aan zoveel informatie voorbij. Wat is van jou? Wat is van de ander. Reageer je op de ander of reageer je vanuit jezelf?

Bovendien is er veel te vertellen over trauma en organisatiesystemen. Mensen met dezelfde overlevingsmechanismes en karakterstructuur vinden elkaar binnen een bepaalde organisatie. Ze hebben dezelfde interesses en kwaliteiten, maar ook dezelfde valkuilen waardoor bepaalde patronen hardnekkig zijn om te doorbreken. Wil je beter met elkaar samenwerken maar lopen jullie vast of hebben het gevoel dat de energie ergens op leegloopt. Bewustzijn van je eigen en collectieve patronen is noodzakelijk. Vanuit die innerlijke verbinding, ben je beter in staat jezelf te reguleren, te balanceren en van binnenuit de eigen koers uit te zetten. Oude overtuigingen, vaste patronen kunnen worden omgezet in nieuwe mogelijkheden.

Trauma en stress

Trauma en omgaan met stress staan niet los van elkaar. Hoe meer stress we ervaren, hoe meer we terugvallen op onze automatismen/ ons overlevingsmechanisme. In onze huidige maatschappij gaat alles snel en is veel hectisch en vluchtig. We schakelen veel, nemen ad hoc beslissingen, zijn veelal onbewust en reactief. Ons denken staat centraal en raken regelmatig de verbinding met ons gevoel en lichaam kwijt. Steeds meer mensen zijn aan het overleven. Dat betekent dus ook dat bepaalde psychische kenmerken en andere aspecten die bij jouw overlevingsmechanismen horen je steeds meer in vast kan komen te zitten. Vaak zijn stressvolle situaties ook aanleiding om uiteindelijk naar een coach te gaan. Je wilt dingen anders.

Mijn hechtingsverhaal 

Zoals velen van jullie hebben kunnen lezen, heb ik zelf verschillende ontwikkelfases minder goed doorlopen. Als een kameleon wist ik mij overal goed aan te passen. Vaak ten koste van mezelf. Toen mijn wereld groter werd, bleek mijn onbewuste strategie minder goed te werken en liep ik in mijn leven meerdere keren vast. Ben je geïnteresseerd in mijn hechtingsgeschiedenis en de manier waarop ik hiermee ben omgegaan. Klik dan hier.

Heeft u naar aanleiding van bovenstaande tekst vragen of wilt u meer informatie? Neem contact met me op en kom langs voor een gratis intakegesprek. Mijn praktijk zit in Voorburg. Nabij Den Haag. Traumacoaches zijn verspreid over het land. Mocht u niet in Zuid Holland wonen dan kan ik je doorverwijzen naar één van mijn collega’s.

Belangrijk

Als er sprake is van complex trauma; enkelvoudig of meervoudig trauma in combinatie met ernstige psychiatrische klachten of persoonlijkheidsproblematiek, dan is mijn trauma coaching ontoereikend. Ik kan u wel doorverwijzen naar een therapeut.

De Vrije Kameleon
‘Laat het los, maak jezelf zichtbaar en vrij’

Contactgegevens:
Sirpa van der Steen – Ilsink
06-55831296

Natuurgerichte Vakspecialist
Erkend Coach

Copyright © De Vrije Kameleon All Rights Reserved   |   Design & webdevelopment door Studio3bis.nl | Fotografie door Marco Ferrageau en Steef & Suus